De pagina Kritisch werk heeft een omgekeerde chronologie. Het meest recente artikel vindt u bovenaan

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 12 november 2020 14:44
Aan: brieven@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Een gelovig katholiek

 

Een gelovig katholiek 

In de tekst onder de foto van Gijs Schreuders, in het eeuwige leven door Peter de Waard, op maandag 9 november, staat dat, net als hij voorbestemd was voor de CPN, een gelovig katholiek dat was voor het priesterschap. Maar dan gaat het toch over de mannelijke helft van de gelovige katholieken: vrouwen mogen dat nog steeds niet, en zelfs volgens paus Franciscus, nog steeds nooit. Die worden dus dubbel gepakt, want ze verdwijnen ook nog eens in deze algemene categorie, die toch echt alleen uit mannen/jongens bestaat. Het blijft zo dweilen met de kraan open, als zelfs de Volkskrant hier vrolijk in meegaat, en er ook geen correctie komt, zelfs niet via een ingezonden brief.

Zijn vrouwen zo onbelangrijk voor de Volkskrant? 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 9 november 2020 19:07
Aan: Redactie - Discussie <discussie@gelderlander.nl>
Onderwerp: Handen wassen

 

 Handen wassen 

In Zo van afgelopen zaterdag stond een hele verhandeling over handen wassen. Ik zou daar een paar dingen over willen opmerken. In plaats van handschoenen ’s nachts lijkt het mij effectiever die overdag te dragen, als je naar buiten gaat. Dat scheelt ook een heleboel handen wassen: je maakt die niet vuil en er ontstaat geen besmetting van jezelf of iemand of iets anders.

Over het handen wassen zelf iets wat ik toevallig heb ontdekt: met een klein sponsje, zoals die bij poederdozen zit, denk ik, verander je vaste zeep in schuimende. Dat scheelt een hoop dure vloeibare zeep. 

En een laatste tip: spoel na het handenwassen je gezicht even af. Dat droogt in en mum van tijd op. Alles bij elkaar scheelt het ook heel veel schraalheid, en dus hoef je minder te smeren. Een beetje tuttig allemaal, maar misschien wel heel nuttig. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 9 november 2020 14:29
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl

Onderwerp: Dubbelgepakt

 

 

Dubbel gepakt 

Als mensen zich wel eens verwonderen waarom vrouwen hun achterstand maar niet ingelopen krijgen staat daar een mooi staaltje van in het eeuwige leven, door Peter de Waard, over Gijs Schreuders. In de lead staat: Hij was voorbestemd voor de CPN zoals een gelovig katholiek dat in die tijd was voor het priesterschap. En in de tekst zelf een citaat van Elsbeth Etty, zijn vrouw, waaraan de lead waarschijnlijk is ontleend: ‘Gijs voelde zich verplicht dat (bij de Waarheid te gaan werken) te doen, zoals kinderen uit katholieke milieus zich soms verplicht voelden naar het seminarie te gaan.’  

Het gaat bij dat seminarie echter om kinderen die het ‘geluk’ hadden een jongen te zijn: voor meisjes is dat nog steeds een weg die ze ‘voor altijd’ – paus Franciscus- is ontzegd. ‘Die kinderen’ gaat dus maar over de helft van de jongeren: de andere helft wordt verdonkeremaand. Naast dat ‘eeuwige’ verboden priesterschap.

We bestaan dus, in deze omschrijving, afkomstig nota bene van een zeer begaafde en getalenteerde vrouw, een rolmodel, zelfs niet eens in het bewustzijn: mensen zijn mannen. En dat wordt zelfs, even kritiekloos, in de lead gezet. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 1 oktober 2020 20:23
Aan: Redactie - Nijmegen <redactie.Nijmegen@gelderlander.nl>
Onderwerp: De Erasmus gate

 

 

De Erasmus gate

Dat een afdeling met 700 studenten, de faculteit van filosofie, theologie en religiewetenschappen, in het ongewisse worden gelaten over wie- buiten hoogleraar Paul Bakker, aanvankelijk beoogd decaan, die ook schuld heeft bekend- werpt een donkere schaduw over de hele afdeling: wie zijn er nog meer schuldig aan ongepast, grensoverschrijdend gedrag? En wie – alleen vrouwen?- heeft het getroffen? Dat is onverdraaglijk en heel slecht voor het imago van de faculteit. Het tekent ook het gesloten -mannen?-bolwerk dat de faculteit ongestraft kan blijven, ten koste van studenten en niet betroken personeel. Dit gaat namelijk om groepsgedrag, een soort groepsverkrachting, dat zich achter gesloten blijvende deuren heeft afgespeeld, en daar dus ook, onopgemerkt, kan doorgaan, zelfs met nieuwe wapens, ook van de slachtoffers, die zo, ongewild, daders zouden kunnen worden. De betrokken mede-daders, nu nog zonder naam, zijn immers nu ook chantabel geworden? Angst en argwaan zullen de sfeer op de faculteit vergiftigen. Een oude erfenis van een gesloten, door Rome geregeerde, gemeenschap.

Het heeft dan ook het karakter van misbruik binnen de kerk van de wetenschap. Hoe staan daders en slachtoffers tegenover elkaar bij tentamens en begeleiding? Deze beerput moet echt open, om de faculteit een schone en onverdachte doorstart te geven, anders is zij voor eeuwig gedoemd. En kan zij als een open samenleving, vrij en onbevoogd, de toekomst tegemoet treden. En dat is in de eerste plaats de verantwoording van de faculteit zelf, en niet van het college van bestuur. Dat doet ook maar een stapje terug.

Ps. Aan een universiteit worden geen lessen gegeven, maar colleges

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 1 oktober 2020 19:51
Aan: brieven@volkskrant.nl; Fleur de Weerd <fleur.de.weerd@volkskrant.nl>; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Het biljart als scheidslijn

 

Het biljart als scheidslijn 

Negen koorleden uit Leiden, van Populus Unus in Cantione, ‘rond het biljart, op gepaste afstand van elkaar’. (De Volkskrant 1 okt) Als je daar een tekeningetje bij maakt, zie je dat dat enorme afstanden betekent. Ik ben bang dat men daar toch te optimistisch over is geweest! Jammer voor andere koren, als dat de niet onderkende oorzaak van de besmettingen zou zijn geweest. Nu lijkt het in het zingen zelf gelegen te hebben, en wordt andere koren misschien onnodig angst aangejaagd.  

Justine Borkes

Van: justine
Verzonden: vrijdag 2 oktober 2020 15:52
Aan: fleur.de.weerd@volkskrant.nl
CC: wilkobrouwers@gmail.com; katrijn.kuypers@gmail.com; brieven@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: RE: Het biljart als scheidslijn

 

Toelichting,

 

Het gaat mij om de pauze, waarin het rond het biljart misschien wel al te gezellig werd. En wie zorgde er, hoe, voor thee en koffie?

En werd daarbij veel gelopen? Ik zing zelf gregoriaans, en bij de, tijdelijk  samengevoegde gregoriaanse kringen Den Bosch en Utrecht, die in september in Utrecht weer zijn begonnen, wordt daar allemaal op gelet.

En rond- de vierkante meter maakt alles recht lijkt mij- het biljart, is het al gauw heel gezellig, terwijl sommigen hele grote afstand, ook van dat biljart, moeten houden, voor een onderlinge afstand van anderhalve meter. Vier mensen op de punten, dan een diagonaal, een gelijkbenige driehoek vanaf de punten, voor twee mensen aan iedere kant op anderhalve meter. Dan heb je zes personen goed geplaatst. Ten opzichte van die personen moeten er weer vier mensen- ik neem aan dat er ook een dirigent was- op anderhalve meter worden geplaatst. Dat zijn gelijkbenige driehoeken aan twee kanten weer, met anderhalve meter als omgekeerde basis. Daarmee vul je een hele ruimte. En dan mag er ook nog niet gelopen worden, wat waarschijnlijk wel is gebeurd, als er verder niets voor de drankjes was geregeld. Dat is bij de twee gregoriaanse kringen, samengevoegd in Utrecht, wel over nagedacht: iedereen moet haar of zijn eigen drinken meebrengen.

 

Het lijkt me goed om deze vragen aan het koor voor te leggen, voor heel koor zingend Nederland de gordijnen wordt ingejaagd.. Is daar allemaal aan voldaan? Dat zijn allemaal randvoorwaarden waaraan voldaan moet worden, voor je kunt beoordelen of het misschien aan het zingen heeft gelegen, want daarbij werd de onderlinge afstand wel goed werd bewaard.

 

Justine

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 13 september 2020 17:44
Aan: Redactie - Discussie <discussie@gelderlander.nl>
Onderwerp: Én Én, niet Óf Óf, ook voor het milieu

 

  Én Én, niet Óf Óf, ook voor het milieu

De duim van Facebook vertroebelt ook de discussie over het milieu door haar schijnbare objectiviteit, valse tegenstellingen en dodelijke versimpeling van een situatie. ( De Gelderlander, regio Nijmegen, van zaterdag 12 september)

Want het is erg rigoreus om te moeten kiezen voor géén kinderen, als een alternatief ook mínder kinderen is. En voor het niet telkens wegspoelen van een plas in de wc, als dat ook heel goed met regenwater kan. De verplichte regenwatertank van België, die ook nog aangesloten is als een alternatief watersysteem in huis, voor niet- drinkwatergbruik, zou ook in Nederland zo snel mogelijk verplicht moeten worden. En tot dan toe is het water van de regenton een goed bruikbaar en noodzakelijk alternatief.

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: vrijdag 11 september 2020 14:58
Aan: lezers@trouw.nl
Onderwerp: Vrij reizen-kaartjes het hele jaar geldig

 

 

Vrij reizen-kaartjes het hele jaar geldig 

In het kader van het hele coronagebeuren, waar we nog lang niet van af zijn, lijkt het mij een goed idee om de vrij reizen kaartjes van het voordeel abonnement voor ouderen, die massaal nog niet zijn opgenomen, vrij over dit jaar te laten opnemen, zoals volgend jaar ook de regel wordt.

Dat is namelijk een win-win situatie: het helpt een onrecht uit de wereld van ze door overmacht niet hebben kunnen gebruiken, en het vult de treinen weer een beetje meer. 

En kunnen die mondkapjes niet zo snel mogelijk de ov-wereld uit? Door de manier waarop die worden ge- en misbruikt werken ze besmetting alleen maar in de hand. En ze remmen het gebruik van het ov- vervoer alleen maar af, en jagen mensen weer auto in en scooter op.

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: vrijdag 11 september 2020 14:37
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; Fleur de Weerd <fleur.de.weerd@volkskrant.nl>; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Nachtclub Van Rijn

 

Nachtclub Van Rijn  

Het beleid dat cafés na  vier uur weliswaar geen nieuwe klanten mogen binnenlaten, maar kennelijk onbeperkt aan de al aanwezige klanten mogen blijven doorschenken heeft nachtclubachtige allure. De gordijnen gaan dicht en het feest barst los. En niemand die nog komt controleren. Ligt het niet voor de hand om, in het kader ook van het verbieden van nachtclubs en discotheken, cafés gewoon om twee uur te laten sluiten? Dit is gewoon het geven van gelegenheid: het gaat door voor onbepaalde tijd, vaak tot diep in de ochtend! Qua tijd geheel binnen de gemeentewet van Nijmegen!

 Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: zondag 16 augustus 2020 20:32
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; Fleur de Weerd; lezers@volkskrant.nl
Onderwerp: Handkapjes

  

Handkapjes en ventileren

 Veel effectiever en dus noodzakelijker dan mondkapjes zijn handkapjes, handschoenen dus, van gewone, liefst wat ruwe, stof. Het grootste besmettingsgevaar verloopt immers via de handen?

Het maakt het gemakkelijker iemand op te helpen die is gevallen, het breekt een val, en het scheelt heel veel handgewas en voorwerpontsmetting. Bovendien heeft iedereen ze in huis.

De werking hoeft niet te worden bewezen, want is evident, en het bevrijdt het gezicht van een misschien helemaal niet ongevaarlijke totaal-bedekking, die in ieder geval veel gevaarlijk afval oplevert. En je kunt elkaar weer eens een hand geven, linksom, op de verkennersmanier. Het ov wordt weer humaan: nu rijden er vooral lege bussen en treinen. En de luchtvaart, met de wel  getolereerde volle bezettingen, dus zonder de anderhalve meterregel, bewijst het gelijk ervan. Want als je volledig ventileert, heb je geen mondkapjes nodig!!! Ventileren, luchtverversen, is dus de sleutel, en dat maakt mondkopjes overbodig. Bovendien verloopt maar een klein gedeelte van besmettingen door de lucht, en de meeste via de handen!!!

En het kan meteen worden ingevoerd, en, mits goed geventileerd, kan het mondkapje af, te regelen per 1 september, waarbij natuurlijk continu moet worden nagedacht over eventuele neveneffecten en mogelijk nog te vergroten effectiviteit. Maar een misschien jarenlange, en wellicht nooit meer eindigend mondkapjesdrama kan worden voorkomen. Een mondkapje bedruipt immers zichzelf en verstikt, letterlijk en figuurlijk, een menselijk samenleven. En handkapjes zijn via de was, en gewoon door een hoge graad van niet besmettelijkheid vanwege de ruwe oppervlakte, telkens weer opnieuw, en voor iedere persoon- direct herkenbaar en bij de kapstok te pakken dus- te gebruiken. En je kunt er gewoon zelf mee beginnen, zonder iemand te schaden of tekort te doen.

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: vrijdag 14 augustus 2020 18:13
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; Fleur de Weerd <fleur.de.weerd@volkskrant.nl>; lezers@volkskrant.nl

Onderwerp: Koel, helder water

 

koel, helder water

  Wat een flauwe reactie van Niek van Dijk, 14 augustus, die dan ook nog wordt geplaatst, om in de extreme temperaturen van de afgelopen tijd mensen nog geen voetbadje te gunnen en – het kan ook kort- wat vaker te douchen. En is de Achterhoek geen Nederland:? ‘vanwege droogte in de Achterhoek en flinke delen van Nederland.’ Hij heeft liever dat mensen doodgaan aan deze onvoorstelbare hitte in Nederland, ook in de Achterhoek dus, in een ongehoord extreme hittegolf die ook nog steeds niet is uitgewoed!

En dat terwijl hij het belangrijkste uit de brief van de dag van de dag ervoor, van Jan Bovenlander uit De Wilgen weglaat: dat België een oplossing heeft voor onze gigantische verspilling van drinkwater! Iedere woning standaard een verplichte regenwatertank, voor het grijze waterverbruik: was, wc, tuin, auto, douche, dat dus direct daarop kan worden aangesloten. Dus zonder dat het via een buizensysteem het hele land door moet, en dan ook nog dubbel aangesloten moet worden, een onmogelijke missie!

Het is het ei van Columbus, en hoe dan ook, op korte termijn verplicht in te voeren.

En wat de prijs van water betreft: ik had per ongeluk aan het waterbedrijf Vitens 30 kubieke meter teveel doorgegeven: vijf keer meer dan ik had verbruikt- ik heb een hele grote en nog een kleinere regenton- en het maakte voor de prijs helemaal niks uit.

ik krijg daarvoor 22,50 euro terug, en mijn maandbedrag blijft hetzelfde.

Want het gros van wat je betaalt is belasting, terwijl natuurlijk het gebruik – dan ook nog steeds van puur drinkwater- het zwaarste zou moeten wegen. Dus een vaste, verplichte watertank voor iedere woning, en ook een reële beprijzing van het drinkwatergebruik. Voor het echt helemaal te laat is.

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 1 augustus 2020 16:23
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; lezers@volkskrant.nl; Fleur de Weerd <fleur.de.weerd@volkskrant.nl>; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Venijnig seksisme

 

 Venijnig seksisme

 Islamafobie zou racisme zijn, omdat het over een groep gaat, maar een groep is geen ras.(za. 1 augustus Meelezers) Maar binnen alle groepen en rassen is er seksisme, en niemand lijkt zich daarom te bekreunen. Kijk naar de misstanden bij het turnen, die bekend waren, maar waar tot voor kort niemand op aansloeg. En vrouwen horen er nooit bij, want het gaat uiteindelijk niet meer over ras, om Robert Vuijsjes in dezelfde krant te citeren. Het gaat over wie bepaalt wat onze cultuur is.

En dat zijn, in bijna alle culturen, nog steeds de mannen.

Hoe zwart een man ook is, hij kan wel priester of paus worden; hoe wit een vrouw, voor haar is dat nog steeds niet weggelegd.

Hoe erg dit seksisme ook binnen de ‘zachte’ machocultuur van de Volkskrant aanwezig is, blijkt wel uit het stilzwijgend laten passeren van de venijnig seksistische uitspraken van Aleid Truijens, in haar column op pagina 2, van vrijdag 24 juli jl., aan het slot van haar column Dapper .

Mijn ingezonden brief daarover begon als volgt:

  Ik stond toch wel even paf, toen ik de slotzinnen las van Aleid Truijens column Dapper van 24 juli op pagina 2 van de Volkskrant: die verheerlijking van mannen, die hun lijfelijke imperfecties ruimschoots compenseren met hun humor, hersenen en karakter, afgesloten met de uitsmijter, voor het geval wij het nog niet hadden begrepen (te weinig hersens misschien?): ‘Was dat bij vrouwen maar zo.’

Niet geplaatst, maar ook geen enkele andere brief met dezelfde strekking of redactionele excuses! Gewoon laten passeren dus, vanuit de hoogste regionen van deze Man-Volkskrant: alle onderwerpen van het zomertijdschrift gaan, volgens de vooraankondiging, compleet met hun foto’s, over mannen,

Het wordt tijd dat de Volkskrant de hand in eigen boezem steekt!!! En dit venijnig soort seksisme aan de kaak stelt, veroordeelt en vermijdt.

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Date: ma 27 jul. 2020 om 12:01
Subject: De lezer
To: brieven@volkskrant.nl <brieven@volkskrant.nl>, opinie@volkskrant.nl <opinie@volkskrant.nl>, redactie@volkskrant.nl <redactie@volkskrant.nl>, p.klok@volkskrant.nl <p.klok@volkskrant.nl>
Cc: , hero1@xs4all.nl <hero1@xs4all.nl>, s.witteman@volkskrant.nl <s.witteman@volkskrant.nl>, p.remarque@volkskrant.nl <p.remarque@volkskrant.nl>

 

 De lezer

 Afgelopen zaterdag werd de Open Redactie, in door Fleur de Weerd in haar opiniestuk Vakantie, geciteerd als ‘de lezer.  Hij’,.

Maar dat is nu juist het aardige en beslissende van per definitie neutrale begrippenaanduidingen, ook van beroepen. Ze bevatten vrouwen en mannen, en door de verdere verwijzingen blijkt dan welk gender iemand heeft. Altijd een plezierige ontdekking als het een vrouw is, of gemengd, waar mannen altijd de norm waren. Maar ik neem toch aan dat dat hier niet het geval is. Een Freudiaanse vergissing?

 Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: vrijdag 24 juli 2020 21:04
Aan: redactie@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Gelijke monniken

  

Gelijke monniken

Ik stond toch wel even paf, toen ik de slotzinnen las van Aleid Truijens column Dapper van 24 juli op pagina 2 van de Volkskrant: die verheerlijking van mannen, die hun lijfelijke imperfecties ruimschoots compenseren met hun humor, hersenen en karakter, afgesloten met de uitsmijter, voor het geval wij het nog niet hadden begrepen (te weinig hersens misschien?): ‘Was dat bij vrouwen maar zo.’

Is ze het spoor helemaal bijster? Mannen floreren zo, in hun vrijblijvendheid, met vrouwen als motor achter hun ‘succes’. Want als je je bijvoorbeeld niet met de dagelijkse beslommeringen van een gezin hoeft bezig te houden- mannen vielen afgelopen periode niet voor niets met bosjes door de mand- en van kinds af aan op het schild wordt gehesen, de grootste uitgaves van kleding bijvoorbeeld, maar ook alle aandacht naar jou toe gaan, dan is het niet zo moeilijk om de gebraden haan uit te hangen.

En de eeuwenlange achterstand door onderdrukking en uitsluiting van vrouwen is ook niet zo een twee drie weggewerkt. Maar dat Aleid Truijens in deze vertekening tuint, is wel verbijsterend. Gelijke monniken gelijke kappen. Dan kun je deze verschillen moeiteloos wegstrepen: de man niet meer als geadoreerd kind: het hoogste goed voor een vrouw lijkt een zoon. Zie de schandalige foto’s- bijvoorbeeld zijn hand teder op haar buik- bij het vier pagina’s plus de Zaterdag coverfoto, vrij nietszeggend interview met de econoom Barbara Baarsma en haar zoon Maarten de Lange, Zaterdag, 18 juli jl. Maar ze glorieert met haar zoon. En hij laat het zich aanleunen, soms letterlijk.

Mannen zijn domweg solidairder omdat ze alles te verliezen hebben: als de schone schijn wegval, hun geboorterecht van stamhouderschap bijvoorbeeld. En als ze dus niet meer het prijsdier van de natie zijn. Maar dat is geen enkele persoonlijke verdienste, die boven die van vrouwen uitsteekt. De noodzakelijke beëindiging ervan zal de broodnodige gelijk- en gelijkwaardigheid creëren. Want dit krijgen mannen nu maar zo in de schoot geworpen, ten koste van de dochters en moeders en alle andere vrouwen. En dat is niks om te lachen, geen kwestie van humor, hersenen of karakter. Maar van een ver doorgevoerde en eeuwenlange voortrekkerij, waar dus  zo snel mogelijk een einde aan moet komen. Van seksisme in haar meest venijnige en verborgen vorm, die Aleid Truijens in haar column Dapper, volkomen ten onrechte, bevestigt en in stand houdt.

 Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: vrijdag 24 juli 2020 13:05
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl; lezers@volkskant.nl
Onderwerp: Hersenspoeling?

 

 Hersenspoeling?

Voor de derde keer in vier dagen worden wij vrouwen getrakteerd op de visie van een man over het verdwijnen van vrouwelijke uitgangen bij beroepsaanduidingen, dit keer door een jampie gemak: hij wil gewoon eerder weten of het een vrouw of man betreft. Volledig voorbijgaand aan wat het voor vrouwen betekent om altijd met een als minder gekwalificeerde beroepsaanduiding te worden aangeduid. 'Namen die recht doen aan hun vrouw-zijn’, citeert hij zijn directe voorganger briefschrijver.. Maar dat impliceert nu juist de mindere waardering: vrouwen worden als tweede-rangs beschouwd, en mannen vinden dat, gezien de drie brieven op rij, én de publicatie ervan op drie prominente plekken, wel heel erg prettig en gemakkelijk. Want de mindere waardering bevestigt immers hun superioriteit? Een secretaris staat ver boven een secretaresse: over dat verschil stapt hij vragenderwijs kalmpjes heen. Het verstoort die heerlijke mannelijke orde onder elkaar, punt uit.

En de mening van vrouwen in deze telt helemaal niet. Ik neem tenminste aan dat ik niet de enige ben die nu al haar derde brief in vier dagen over dit onderwerp schrijft, met een totaal tegengestelde strekking: Wij regeren over jullie, voor jullie en zonder jullie!!! Zo was het toch, en zo moet het voor de, vooral over zichzelf bezorgde mannen, vooral blijven.

  Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 23 juli 2020 14:15
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Een paleisrevolutie?

   

Een paleisrevolutie?

 Binnen twee dagen ( 21 en 23 juli) een pleidooi, prominent als respectievelijk een opiniestuk en een brief van de dag, dus allebei vetgedrukt, door twee mannen, die het daarin opnemen voor vrouwen, om een van mannen afgeleide benaming te mogen dragen. Want dat zijn al die vrouwelijke uitgangen nu eenmaal. De man is de norm en de vrouw bungelt erbij. En weer argumenten uit de hogere kringen.

Het is ook selectief: mijn brief, waarin ik mij hiertegen verzette, l’ancien régime, werd niet geplaatst, en al helemaal dus niet als brief van de dag. Zo wordt deze discussie wel erg monomaan. Vrouwen, blijf op jullie van ons afgeleide plek, dat houdt het voor ons lekker overzichtelijk.

Grappig is wel dat de titel van deze brief van de dag haaks op de inhoud ervan staat: GEEN ONGELIJKHEID IN DE BENAMING! Amen zou ik zeggen!

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 21 juli 2020 14:21
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

Onderwerp: L'ancien régime

 

 

L'ancien régime  

Thomas Gaugenot komt wel met een heel origineel argument uit de oude doos om de neutraliteit van beroepsaanduidingen als vrouwen-onderdrukkend neer te zetten. Die vrouwenonderdrukking is, zoals hij zelf ook aangeeft, universeel, en voor alle lagen van de bevolking geldt. Daarom is seksisme ook een groter probleem dan racisme: hoe wit een vrouw ook is, ze kan bijvoorbeeld nooit priester worden, laat staan paus, maar hoe zwart een man ook is, die kan dat allebei wel. Vrouwen zijn dus systematisch ‘untergeordtnet’. Dat de Académie Française ooit de vrouwelijke uitgang van beroepsnamen verbood, is dan ook bij uitstek een gelegenheidsargument. En uiteraard waren in dat verheven college toen, en nog heel lang daarna, geen vrouwen opgenomen.

Maar de mannelijke uitgang staat voor een superioriteitsidee, het zijn ook meestal mannen die zich tegen een uniforme, neutrale uitgang verzetten: het is een aantasting van hun mannelijke glorie die nu ook zomaar vrouwen ten deel valt. En de vrouwelijke uitgang, die dus ‘minder' impliceert, want van mannen afgeleid- heel helder dus- zomaar laat verdwijnen.

In de Volkskrant duikt dit betoog vaker op, dit keer zelfs als opiniestuk. Gelukkig houdt de redactie de poot stijf, waardoor een collectieve discriminatie die heel moeilijk valt te bestrijden, want aanwezig in de haarvaten van de maatschappij wereldwijd, een weerspiegeling in de taal te onthouden. Het antwoord op de in de kop gestelde vraag: Waarom taal ontdoen van sekse? is dus, omdat die sekse-aanduiding nog steeds een vrouwen-onderdrukkend karakter heeft. Want en vrouw zou toch nooit zo goed kunnen worden als een man? Dan kun je als man ook maar meteen beter weten dat het ‘maar’ een vrouw is. En een vrouw moet haar plaats kennen: altijd onder die van een man. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 7 juli 2020 17:39
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Man-Volkskrant

 

 

Man-Volkskrant

 Manzinnigheid is de Volkskrant niet vreemd; het aantal afgebeelde mannen of jongens- zie de krant van vandaag en gisteren- overtreft vele malen die van vrouwen of meisjes.. Vaak staan er alleen jongetjes in, als het een speelsituatie betreft. Ze weerspiegelt daarmee een maatschappelijke realiteit, maar bevestigt die ook.

Peter de Waard spant daarbij wel de kroon in zijn in memoriams. Op een volstrekt mysterieuze wijze krijgen mannen daar alleen kinderen- zie gisteren en vandaag ook- maagdelijke geboortes van de mannelijke kant. Gaat het over een jongen, dan wordt zijn achternaam- identiek aan die van de vader nota bene- nog eens extra genoemd. Een vrouw of meisje schopt het zelden verder, zo al genoemd, dan haar voornaam. Haar achtergrond is volstrekt irrelevant, terwijl zij het kind toch heeft gebaard, en meestal ook opgevoed.

Deze volstrekt lege adoratie voor het mannelijk lid- want dat is het in feite- is funest voor de dragers ervan. Op geen enkele manier worden ze op het leven voorbereid, omdat alles hun toch in de schoot wordt geworpen, hebben ze ervaren

De tv-recensie van Gemma Curvers van gisteren, 6 juli, gaf in haar column Vadervariété   een mooie bloemlezing van, uit hun eigen mond opgetekend, hoe weinig mannen bijvoorbeeld met hun eigen kinderen overweg kunnen.  Daar zijn ze, als de eeuwige kroonprins, domweg niet op voorbereid. Ze staan gewoon met lege handen.

Een mooi voorbeeld van dat kroonprins-schap geeft Katinka Polderman in haar column Kibbeling. Haar kind- mannelijk zoals ze niet nalaat te benoemen: vier keer gebruikt ze de term mijn zoon, die notabene vier jaar oud is- is duidelijk haar alles. Haar leven is af, ze heeft een mannelijk kind gebaard, wat wel het hoogst bereikbare lijkt voor een vrouw, en ze is er duidelijk verliefd op. Hij krijgt zelfs een Hugh Grant-achtige kwaliteit toebedeeld, voor iets wat gewoon echt lief is. En voor dat kind van vier heeft ze een hele portie kibbeling besteld: ‘zijn kibbeling’, ook de titel van de column dus, en ‘onze buit’!

Door het telkens weer reproduceren van een feitelijk bestaand hebbend, maar nergens op gefundeerde mannelijke suprematie, die vooral ook tot uiting kwam en komt in de familienaam benoeming, die dan ook via de vrouwelijke lijn moet verlopen, worden er significant meer mannen herdacht dan vrouwen en worden vrouwen nog tientallen jaren als nitwits, the niggers of the world, en vaker nog als slaaf- binnen alle rassen en standen- weggezet. Zie bijvoorbeeld ook de rol van mannen bij de tv-aankondigingsfoto’s van gisteren en vandaag: de  zeldzame vrouwen adoreren die mannen. Het is de hoogste tijd dat mannen gaan landen en met twee benen op de grond komen te staan. En dat vrouwen ophouden hen daarvan te weerhouden, omdat ze toch lekker het beste deel hebben verkoren. Want omwille van de smeer likt de kat de kandeleer.

En dat de Man-Volkskrant een krant voor iedereen wordt, waarin iedereen tot haar of zijn recht kan komen, van jongs af aan, en tot in lengte van dagen. En vrouwen hun eigen naam behouden en doorgeven, waar die van de man aan wordt gekoppeld, en niet omgekeerd. Al hoeft een man dat laatste nu niet eens te doen. Zo wat het eerst komt, het eerst maalt.

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 28 juni 2020 17:48
Aan: Redactie - Discussie <discussie@gelderlander.nl>; Redactie - Nijmegen <redactie.Nijmegen@gelderlander.nl>


Onderwerp: Knipperlichtgebruik

  

 

Knipperlichtgebruik

 

Jeroen Janssen ( de Gelderlander, katern Nijmegen, 27 juni) was waarschijnlijk nog in leven geweest als de stilstaande vrachtwagen voor hem de knipperlichten had aangehad. Als je aan het einde van een file stilstaat, ben je in, of vorm je, een levensgevaarlijke situatie. Was het een gewone auto geweest, dan had de bestuurder daarvan de klap met de bus van Jeroen Janssen waarschijnlijk niet overleefd.

Je kunt zo’n stilstand als automobilist lang niet altijd inschatten. Daarom moet je, aan het einde van een stilstaande file of überhaupt als je op een rijweg stilstaat, altijd het knipperlicht gebruiken.

Dat zou ook aandachtspunt nummer één van de ANWB moeten zijn. Maar een brief die ik er jaren geleden naar toestuurde, met dezelfde strekking, is voor zover ik weet, nooit geplaatst. Het had veel slachtoffers kunnen schelen, als dat wel, met de nodige attentiewaarde, was gebeurd. En het moet die attentie zeker alsnog krijgen om nog meer onnodige ongelukken te voorkomen.

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 22 juni 2020 13:11
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

Onderwerp: Leeftijdsdiscriminatie

 

Leeftijdsdiscriminatie

Sjors en Sjimmie waren twee vriendjes van mij, en ik vond het verschrikkelijk dat hun uiterlijk veranderde. Het waren voor mij altijd al twee gelijkwaardige belhamels, met wie ik me heel erg identificeerde. Dus in ieder geval één 60 plusser heeft er ontzettend van genoten! Mijn grote complimenten trouwens voor Peter de Wit, schrijver van de ingezonden brief, bedenker en tekenaar van psychiater Sigmund, die ons, fout en wel, onvervaard ook door de coronacrisis heeft geloodst!!!

Anna Enquist, ook psychiater, is niet zo bemoedigend voor de oudere mens– Maar de ouderdom sluipt haar haar leven en haar gedichten binnen’ ( Mirjam van Hengel, alsof het een ernstige ziekte is)- want Anna Enquist heeft geen goed woord over voor oud zijn : ‘Het is gewoon niet zo dat oude mensen met harmonie en mildheid terugkijken op hun leven, juist niet’.

Mijn twee laatste dichtbundels, net, en een jaar eerder, verschenen bij uitgeverij IJzer, heten respectievelijk groei en bloei , respectievelijk ‘een mooie hommage aan ouders en kind’, (Wim van Til), en waar het toe leidde, in bloei.  En ik ben toch echt 77 jaar. Maar niet behept met het idee dat we overal recht op hebben, maar dat leven een voorrecht is, dat een begin en einde kent. En dat lang niet altijd eerlijk is. Waarin je alleen maar ontzettend je best kunt doen. ‘En het overige zal u worden toegeworpen’!

Justine Borkes

 
Van: justine <presario10@freeler.nl>
Datum: 17 juni 2020 om 20:06:00 CEST
Aan: "brieven@volkskrant.nl" <brieven@volkskrant.nl>, "redactie@volkskrant.nl" <redactie@volkskrant.nl>
Onderwerp: De anderhalve meter is voorbij


De anderhalve meter is voorbij

 

‘Hou die wet tegen’, stelt Bert Wagendorp in zijn column van 17 juni, met dezelfde titel. Afgezien van de willekeur-de KLM krijgt wel toestemming dit criterium aan haar laars te lappen- toont Bert Wagendorp overtuigend de volstrekt onzekere onderbouwing ervan aan.

Maar het beslissende argument waarom de wet absoluut niet mag doorgaan, staat elders in de krant, in de brief van de dag. ‘De 1,5 meter maatschappij verliest ongemerkt aan centimeters.’ En ‘Met de zomer voor de deur werd het wel welletjes. We eisen onze plekken op in parken, op stranden en terrassen.’

Die anderhalvemetertijd is, kortom, voorbij. Mensen zijn niet gebouwd op deze afstand, maar willen en behoeven nabijheid, zij het zo gepast mogelijk. Het is ook de paradox van groepsimmuniteit: hoe wil je die bereiken, als je consequent groepsvorming verbiedt?

En die mondkapjes verergeren de situatie alleen maar: je vindt ze overal, en mensen doen ze te pas en onpas af, of dragen ze op half zeven. ‘Ze bedruipen kortom zichzelf’, om maar eens een feministische uitspraak over inlegkruisjes aan te halen.

Weg dus met die schijnveiligheid, alles weer volop in werking, en zeker ook het OV! En maak het geen zaak van willekeur en terreur om de anderhalve meter koste wat kost te handhaven!

Jongeren hebben recht op onderwijs, en ouderen op bezoek in verpleeg- en verzorgingshuizen, en aan hun (klein-)kinderen, allebei de groepen hebben daar meer behoefte aan dan aan strijd om een plek op de ic. Het gaat niet alleen om leven, maar ook om de kwaliteit ervan. Hoeveel doden heeft het gekost dat ouderen in instellingen niet eens naar buiten konden, waar het heel wat veiliger was dan in die verstikkende en slecht uitgeruste binnenruimtes, en geen bezoek mochten ontvangen? En dat gold ook voor de slecht uitgeruste verzorgenden! Die werden maar aan hun lot overgelaten!

De wet zou achteraf aan veel wat misging een legitimatie geven. En de toekomst onnodig verstikkend en willekeurig maken voor iedereen. Een politiestaat zonder mogelijk, juridisch gefundeerd, verweer. Weg ermee dus!

   

Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: dinsdag 2 juni 2020 18:50
Aan: brieven@AD.nl
CC: Groen Links
Onderwerp: Drinkwaterverspilling

 

 Drinkwaterverspilling

 Co Verdaas merkte laatst in een interview met hem in de Gelderlander, als nieuwe dijkgraaf van Rivierenland, trots op dat ons kraanwater Spa-kwaliteit bezit. Maar dat is ook het probleem: 90% van dit Spawater wordt gebruikt in het niet- drinkwatercircuit: door de wc gespoeld zeg maar.

Maar het is nog erger blijkt uit de ingezonden brief Water, van 22 mei, van Martien van Dooren, ook in Gelderlander: het verdwijnt, top zuiver, weer in de rivier, zonder ook maar op enige manier te zijn gebruikt!

Als lid van de PSP, in de 70-er jaren in Nijmegen, heb ik al eens voorgesteld een tweede, grijs watersysteem aan te leggen, voor water zonder Spa-kwaliteit. Praktisch niet haalbaar was toen het antwoord van Ben Alders.

Maar misschien kan nu wel het omgekeerde worden gerealiseerd: een apart systeem voor die 10% dus van al het water, dat voor consumptie wordt gebruikt, via een aparte leiding. Want de droge zomers, die dit jaar al in april begon, en waarover u do 28 mei uitvoerig berichtte, dwingen ons onze kop niet langer in het kurkdroge zand te steken, en aan deze afschuwelijke verspilling van drinkwater met Spa-kwaliteit, een einde te maken.

 

Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: donderdag 28 mei 2020 21:38
Aan: Redactie - Nijmegen; Redactie - Discussie; GroenLinks Nijmegen; griffie@nijmegen.nl
Onderwerp: Solidariteit

 

 Solidariteit

 Het parkeerplan van wethouder Harriët Tiemens (De Gelderlander van 27 mei) verdient aller lof: in één klap worden de kosten van bewoners parkeren naar 2. 50 euro per maand teruggebracht, van nu rond de 18 euro! De uitbreiding van het gebied, waarbij ook nog eens wordt teruggegaan naar twee zones in plaats van drie- nu, dat bijvoorbeeld Bottendaal heel dwaas in tweeën verdeelt- verdient een absolute schoonheidsprijs van efficiëntie en eenvoud. Voor twee euro vijftig verlos je alle bewoners in Nijmegen, met een auto, die onder betaald parkeren vallen, van een geweldig bedrag per maand. Bovendien ben je, voor bijna geen geld, verlost van de sluipparkeerders. Ik begrijp niet waar de SP zich druk over maakt: penny wise and poundsfool! Want dit is nog eens echte solidariteit! Een echte win-winsituatie!

 Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 13 mei 2020 15:45
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Categorieën

 Categorieën 

Lotte Jensen wijst in haar column van 13 mei terecht op de zoveelste draconische bezuiniging die dreigt voor het hoger onderwijs. Maar vormt het universitaire onderwijs niet nog een aparte categorie?

Ook spreekt ze over lesgeven in kleinere werkgroep. Twee dingen, zou Den Uyl zeggen: op een universiteit- zie hierboven- worden colleges gegeven, of er zijn werkgroepen. Maar in een werkgroep wordt geen les/college gegeven.

Studenten werken daarin zoveel mogelijk zelfstandig, en worden daarbij begeleid.

Een ander punt is aan welke categorie het steeds schaarser wordend onderwijsgeld wordt besteed: welk percentage gaat echt naar het onderwijs zelf?

Het bestuur van de Radbouduniversteit  staat op het punt een nieuw gebouw uit de grond te stampen voor de alfastudies, en het Erasmusgebouw, hun huidige onderkomen, ook te gaan verhuren als woonruimte. Een hele andere tak van sport dus! Terwijl de Erasmustoren pas een gloednieuwe entree heeft gekregen.

Hoogste tijd dus dat de lumpsum- één zak on-ge-oormerkt geld voor het bestuur- wordt afgeschaft. Want kosten- inclusief noodzakelijke aanpassingen voor dit woongebeuren- meer dan 100 miljoen euro. Weggegooid geld, zonder enige liefde, aandacht of visie voor/op het universitaire onderwijsgebeuren zelf.

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 3 mei 2020 22:17
Aan: Arjan Peters <a.peters@volkskrant.nl>; opinie@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Ook een goed gedicht!?

 U sabelt een heel mooi, gelaagd uiteraard, gedicht neer met oneigenlijke, egocentrische en eendimensionale argumenten, waar u kennelijk geen besef van heeft, zelfs nu ik deze argumenten als zodanig blootleg!!!

U mist totaal de gelaagdheid van dit gedicht en u blijft er overheen walsen! Daarmee richt u groot kwaad aan aan de dichter, het gedicht, de samenstellers van de onderhavige bundel, en de lezers ervan!

U hield zich beter bij proza!!! Zo niet vrijwillig, dan wel door de Volkskrant daar zachtjes alleen daarheen gemanoeuvreerd. Dat doet u namelijk wel heel goed. Ik vind alleen uw insteek al – goedslecht- tenenkrommend!

 Met vriendelijke groet,

Justine Borkes

   Van: Arjan Peters
Verzonden: zondag 3 mei 2020 20:15
Aan:
presario10@freeler.nl

Onderwerp: Poëzie

 

Dank voor uw email.

 

Wellicht is u ontgaan dat ik óók wekelijks een goed gedicht laat zien. 

  Vanwege mijn rubriek ben ik verkozen in de jury van de PC Hooftprijs, die naar een dichter of dichteres zal gaan. Zo ziet u maar, dat meningen kunnen verschillen. 

  Intussen ga ik vrolijk voort met mijn veelgelezen rubriek. Kijkt u volgende week ook weer mee?

 Vriendelijke groet,

Arjan Peters

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 3 mei 2020 15:02
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Eendimensionaal

  Eendimensionaal

 Arjan Peters heeft afgelopen zaterdag  in zijn rubriek : Poëzie Goed & slecht wel het absolute dieptepunt bereikt van deze toch al hoogst dubieuze indeling. Hij vervangt, onder de titel Naar school, doodleuk de schooltijd van de Vlaamse dichter Maurice Carême, door zijn eigen, eendimensionale ervaring ervan. Die dan ook nog sekse-gebonden is: het speelkwartier, (op zijn eigen school) bestond uit voetballen en vechten. Hij gebruikt woorden als o ja?, en onzin, om het prachtige gedicht School onderuit te schoffelen.

Kan hij niet onmiddellijk met deze rubriek stoppen en kan dan op dezelfde plek een echte dichter komen, die niet over  dichten- alsof het en ambacht is- maar over gedichten schrijft? Dichters laten tenminste het wonder, dat een echt gedicht telkens weer is, in tact.

Schoenmaker blijf bij je leest. Als je zo’n prozaïsch iemand bent als Arjan Peters kennelijk is- niks mis mee- blijf dan van poëzie af. Het is geen kwestie van baat het niet, dan schaadt het niet. Het vertrapt het wonder dat de dichter en lezer in een echt gedicht, dat altijd ongrijpbaar blijft.

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 25 april 2020 20:52
Aan: redactie.nijmegen@gelderlander.nl
Onderwerp: Twee maten

  

Twee maten 

Als ik de supermarktenvergelijking op corona-veiligheid- de Gelderlander/Nijmegen 23 april- goed begrijp, dan is de Aldi op de Willemsweg de winkel waar je moet zijn als je boodschappen doen als een gezellig uitje ziet. Maar verder wordt er vooral suggestieve, niet onderbouwde kritiek geuit op haar coronaveiligheid.

Valt deze Aldi onder de kleine supermarkten? Dat lijkt me haast wel. Desondanks zijn hier, ontkoppelde, winkelwagentjes verplicht, die je inderdaad vaak zelf moet schoonmaken.

De smalle paden in de Coöp in Arnhem worden op de koop toe genomen, De Aldi wordt de smalle doorgang naast de winkel, die er nu eenmaal is ook, wel aangerekend. Verder is er geen enkel argument- behalve een scherm bij de kassa dat het precies op dat moment op half zeven komt te hangen- waardoor de Aldi er minder uit zou springen en maar één winkelwagentje zou verdienen, tegenover vier wagentjes voor de grote AH op de Jacobslaan, die megagroot is en dus ruimte genoeg heeft. De beoordeling heeft dan ook veel weg van maten-naaierij!

Net als over de pijlen in de winkel, die doen wat pijlen eigen is, de richting van lopen aangeven, was het testteam mijns inziens niet alleen daarover de kluts een beetje kwijt.

Ze schreven een beoordeling uit het jaar nul over een geweldige winkel, die het hoofd trots boven water houdt, en onlangs ook nog eens een eigen bakkerij heeft gekregen. En ook van Duitse komaf is, net als de Lidl in Arnhem. Maar hier wordt daar niets positiefs aan ontleend.

En dan komt er ook nog een stelling van de dag overheen dat zo’n winkel eigenlijk gesloten zou moeten worden: meer dan driekwart van de stemmers was het daarmee eens. Ik begrijp dit meten met twee maten niet, waarbij de winkel ook nog eens het mes in de rug krijgt gestoken.

Het is, en ik kom er al jaren,  een fantastische winkel, met geweldige, en zeer betaalbare producten, en met geweldig personeel, dat een hele wijk en een gebied daar ver buiten, dag in dag uit, en nu ook nog eens in de frontlinie, met de grootste zorg en toewijding bedient. Moeten de klanten soms allemaal naar een veel duurdere, en voor dezelfde prijs kwalitatief veel mindere, en verderaf gelegen, AH?  Een hele wijk zou van een vast anker worden losgerukt.

Is dit een sponsoractie van de AH? Schaam u, Gelderlander!

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 11 april 2020
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

 

Hij  niet van haar 

Loes Reijmer signaleert in haar column in de zaterdagkrant dat vrouwen veel doen aan hun uiterlijk, voor het oog van het, in dit geval, het mannelijk deel van het Nederlandse, volk. En dat terwijl ze ook nog meer dan het dubbele van de tijd van een vader besteden aan de opvoeding van kinderen. Geen wonder dat ze dus geen hoofdredacteur van de Volkskrant konden worden: ze missen de tijd die ze wel in de back up/ het behagen van mannen investeren. Met als dank dat hun kinderen de naam van diezelfde, zich aan opvoedtaken onttrekkende man dragen, en hun naam in dit verband van de radar verdwijnt.

Hillary Clinton heeft de verkiezingen verloren, niet alleen door alle tijd in de make up, maar juist ook, omdat ze die onder haar mans naam, die ook nog eens niet altijd een pre was, is ingegaan. Maar ook omdat Trump haar kon verwijten dat haar man was vreemd gegaan (!), zonder dat er iemand ingreep, en hij doodleuk een dansje kon doen achter haar rug om, terwijl zij aan het woord was. Ook zonder dat iemand ingreep. En ook nog, zonder weerwoord van de interviewers kon zeggen: kijk maar naar haar, zij heeft de kracht niet, die hij dus wel zou bezitten.(En die nu toch wel heel dubieus wordt, omdat corona niet twittert.)

Het is dan ook meer dan de hoogste tijd dat de naamgeving van getrouwde mensen en hun kinderen verandert. Nu is zij is wel van hem, maar hij niet van haar. Ook als zij wel haar eigen naam bij die van haar man blijft dragen: hij doet het omgekeerde stelselmatig niet. En de kinderen dragen al helemaal niet beider naam. Bill Clinton heeft zich nooit Rodham -Clinton of de omgekeerde versie ervan genoemd. En hun dochter heet ook niet Rodham – Clinton of omgekeerd.

Als tussenfase voor het vernoemen naar kinderen naar hun moeder, die toch het leeuwendeel in het ontstaan en de opvoeding van kinderen heeft, en ook nog eens de meest betrouwbare afstammingslijn vormt, is een invoering van het dragen, allebei, van elkaars naam een onmisbare schakel. Zolang de man zijn verbintenis met zijn vrouw niet in zijn naam ook uitdrukt, blijft zij zijn eigendom, met alle fatale gevolgen van dien. En die voorkeurspositie manifesteert zich al in de baarmoeder. Van haar dus, maar door hem zich toegeëigend. Ook het als vrouw alleen je eigen naam blijven dragen lost in dit verband de ongelijkheid niet op: het kind wordt meestal toch naar hem genoemd.

Zo blijven vrouwen, zogenaamd vaak vrijwillig, een zich zelf wegcijferend individu, ter meerdere eer en glorie van diezelfde man, en mannen in het algemeen. Haar hoogste bestemming blijft dan een zoon te baren!

Die veeleisende buitenwereld, waar Loes Reijmer het aan het slot van haar column het over heeft, is a man’s world, die zichzelf een en ander maar al te graag laat aanleunen, en er met de credits van doorgaat, zonder er maar iets voor te hoeven doen. Dus om te beginnen verplicht- indien er niet ieder haar of zijn eigen naam blijft dragen, maar dan geldt dat ook de kinderen naar haar worden vernoemd, met zijn naam erbij--elkaars naam dragen, en die ook aan de kinderen doorgeven. Waarbij in de volgorde uiteindelijk die van de naam van de vrouw voorop komt te staan, ook bij die van de kinderen. Alleen zo kunnen we tot een gelijkwaardigheid van de seksen komen. Anders blijft het dweilen met de kraan open. En geloof maar dat de mannen hun naam niet verloren zullen laten gaan, zoals vrouwen nu vaak massaal doen. Ook al komt die dan voortaan op plaats twee.

 

Ps. Ik ben wel heel benieuwd of de brief de Volkskrant haalt. Zij is toch vooral ook nog een mannenbolwerk. Haal daar nou eens de bezem doorheen. Dat is voor iedereen beter. 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 25 maart 2020 23:21
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Eén vrouwelijke sopraan

 

  

Eén vrouwelijke sopraan,

Eén vrouwelijke sopraan mocht er volgens Guido van Oorschot maar meedoen met de Mattheüs uitvoering van het Choir of King’s College of Cambridge, en dat lijkt hem nogal te bevallen.(Klassiek, 25 maart) Nu heb ik nog nooit van mannelijke sopranen gehoord- misschien de eunuchen- maar het knapenkoor bevat tegenwoordig ook meisjes, zoals Govert-Jan Bach bij zijn inleiding op deze uitvoering , vorige en deze week op de Concertzender, in Geen dag zonder Bach, vertelde.

Dat Guido van Oorschot zo te spreken is over de uitsluiting van meisjes en vrouwen geeft te denken. Hij ziet hen kennelijk nog steeds als een grote bedreiging van het mannelijke ego, en ziet ze liever  uitgesloten, zoals ze ook door de eeuwen heen zijn behandeld, als slaven van de mannenwereld, ook in die van de muziek! Wat een onrecht!

Maar wat Guido Van Oorschot betreft mag dat kennelijk nog lang zo blijven. Maar the times

they are changing…Geheel in de geest ook van de hoofdpersoon van de Mattheüspassion, die hij in de tweede besproken uitvoering potent vertolkt vindt(!). 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 11 maart 2020 19:12
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Erasmus als huisjesmelker

  Erasmus als huisjesmelker

Het uitzicht van Lotte Jensen over de belang van de vakken Frans en Duits, op 11 maart, illustreert, misschien onbedoeld, de dramatische achteruitgang van de alfastudies. Toch wil de Radbouduniversiteit, waar zij hoogleraar is, er een totaal nieuw gebouw voor neerzetten- kosten 80 miljoen euro dacht ik- en de lege plekken die dat gaat opleveren in het huidige alfagebouw, de Erasmustoren, waar net een prachtige verbouwing van de entree is afgerond, opvullen met verhuur als woonruimte.

Het is de wereld op z’n kop: in plaats van het geld te besteden in het aantrekkelijker maken voor docenten, die op hun tandvlees lopen, en studenten die dus veel te weinig begeleiding krijgen, en zo de loop er weer in te krijgen, wordt het weggesmeten aan totaal overbodige nieuwbouw, met Erasmus zelfs als huisjesmelker. Wat dat alleen al voor de veiligheid van het Erasmusgebouw betekent! Het totaal verkeerde effect van een lumpsum, niet geoormerkt voor het onderwijs, kan niet beter duidelijk worden gemaakt.

O ja, het besluit hierover valt na de zomervakantie, als niemand er mee op bedacht is.

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Date: do 20 feb. 2020 om 21:30
Subject: Liever jongens
To: brieven@volkskrant.nl <brieven@volkskrant.nl>, redactie@volkskrant.nl <redactie@volkskrant.nl>, i.smeets@volkskrant.nl <i.smeets@volkskrant.nl>

 

Hoe kan Ionica Smeets er in haar column over getallen van 15 februari er met droge ogen  voorbijgaan aan het feit dat veel mensen er bijna alles voor over hebben om een jongensbaby te krijgen? En wat dIt voor ‘maar meisjes’ betekent?

In een onlangs opgerolde ‘baarfabriek’ in Afrika deden meisjesbabies 900 en jongensbabies 1400 dollar. Het bericht van het ANP op Teletekst haalde de kranten niet eens. Best veel nog zou je kunnen denken. Maar die zo vurig gewenste jongensbabies moeten wel worden gebaard. En dat gebeurt nog steeds door vrouwen. En die voeden ze en passant ook op meestal.

Misschien kan ze eens uitrekenen hoeveel meisbabies in China het levenslicht niet eens halen, of levend en wel, wErden vermoord, om tot drie miljoen meer mannen dan vrouwen te komen, als het geboortegetal eigenlijk toch fifty fifty zou moeten zijn geweest. ( 2 doc Leftover women, npo 2, 23u15 uur; tips de Volkskrant). 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 20 februari 2020 21:30
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; i.smeets@volkskrant.nl
Onderwerp: Liever jongens

 

Hoe kan Ionica Smeets er in haar column over getallen van 15 februari er met droge ogen  voorbijgaan aan het feit dat veel mensen er bijna alles voor over hebben om een jongensbaby te krijgen? En wat dIt voor ‘maar meisjes’ betekent?

In een onlangs opgerolde ‘baarfabriek’ in Afrika deden meisjesbabies 900 en jongensbabies 1400 dollar. Het bericht van het ANP op Teletekst haalde de kranten niet eens. Best veel nog zou je kunnen denken. Maar die zo vurig gewenste jongensbabies moeten wel worden gebaard. En dat gebeurt nog steeds door vrouwen. En die voeden ze en passant ook op meestal.

Misschien kan ze eens uitrekenen hoeveel meisbabies in China het levenslicht niet eens halen, of levend en wel, wErden vermoord, om tot drie miljoen meer mannen dan vrouwen te komen, als het geboortegetal eigenlijk toch fifty fifty zou moeten zijn geweest. ( 2 doc Leftover women, npo 2, 23u15 uur; tips de Volkskrant). 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 16 februari 2020 13:44
Aan: lezers@trouw.nl
Onderwerp: Een verkeerde vraag

 

 Zeer geachte Monic Slingerland, hoi Monic,

Het is een wat vindt u overstijgende vraag of het iemand iets uitmaakt of maar 25 procent vrouwen aan het woord komt in de media überhaupt, ‘dus’ ook in de Trouw. Dit is namelijk de uitdrukking zelf van de onderdrukking van vrouwen als zodanig, zoals deze week ook weer bleek uit de verkapte ‘verheffing’ van vrouwen door paus Franciscus, in de Amazonebrief, dat ze te verheven zijn om een clericale functie, zelfs voor die van diaken, te vervullen. Zonder dat hij het besef heeft hoe ultiem vernederend die uitspraak is, waarmee hij vrouwen feitelijk buiten de kerk plaatst. Zie ook de foto met koningin Elisabeth onlangs, bijna platgedrukt door alleen  maar ‘belangrijke’ mannen om zich heen, onder wie haar eigen zoon en, dacht ik, ook kleinzoon, die allemaal wijdbeens haar plek nog kleiner maakten. Ze storten zich bijna letterlijk op haar. Zo erg, dat de foto maar zeer beperkt is gepubliceerd. 

Er is in de verste verte nog geen gelijk speelveld- een meisjesbaby deed 900 dollar, een jongensbaby 1400 in een onlangs opgerolde ‘baar-fabriek’ in Afrika, de vernoeming is nog steeds via de mannelijke lijn, en vrouwen worden nog steeds gezien als een nuttig, maar ook steeds lastiger aanhangsel van het mannelijke ego. Daarom is de vraag ook voorbarig. Maakt het u wat uit dat vrouwen nog steeds buiten welke orde dan ook worden geplaatst zou er aan vooraf moeten gaan, want dat is de echte kwestie, waar al het andere uit voortvloeit. 

En daar zou het antwoord uiteraard ook ja op moeten zijn. Maar wat wil u er dan aan doen, is de vervolgvraag. En dat zou niet alleen een lippendienst moeten zijn. Fifty fifty in de media zou al een mooi begin zijn. Maar dan moeten de heren wel ook willen inschikken, of wij hen daar toe dwingen. Maar tevreden zijn met maar 25 % is geen optie! 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 19 december 2019 15:38
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Weg met het kringgesprek

 

Weg met het kringgesprek

 

Laat het kind er gewoon mogen zijn in de klas: Abby Chalgoum geeft zelf de belangrijkste argumenten vóór afschaffing van het kringgesprek, in Op de zeepkist van afgelopen zaterdag: hij was er het hele weekend al bang voor de maandagmorgen, vanaf de eerste klas van de basisschool! Vanaf zijn virde jaar dus! En hij ziet de oplossing in het zich verplaatsen van de leerkracht in ieder kind bij de voorbereiding ervan: wat een verspilling van tijd en energie aan beide kanten. Laat een leraar gewoon weer les geven, zodat het kind weer gewoon les krijgt. Gezien het achteruithollende peil van ons onderwijs en het teruglopend aantal leerkrachten is daar de grootste behoefte aan.

En kinderen hebben daar ook recht op: geen onderscheidende achtergronden benadrukken, gewoon voor iedereen evenveel aandacht en toewijding. Zodat iedereen op maandagmorgen zonder lood in de schoenen vrij en blij naar school kan, leerkrachten en leerlingen, en leerkrachten- geen docenten op een basisschool!- kunnen les geven en leerlingen les krijgen, in plaats van een voorstelling met kromme tenen te geven of te volgen. Zodat de energie wordt gestoken in waar de school voor is bedoeld, en iedereen weer van het onderwijs kan genieten, als gever of als ontvanger.  

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 12 december 2019 16:54
Aan: lezers@trouw.nl; redactie@trouw.nl; opinie@trouw.nl
Onderwerp: Haar eigen naam

 

Haar eigen naam

 

Hoever de dwaasheid voert met het niet vermelden van de eigen naam van een vrouw blijkt wel uit de correctie dinsdag op de foto met Elly de Swaan- het mag een wonder heten dat zij er met haar volledige eigen naam in stond, vaak worden vrouwen bij hun verloving al met de naam van hun toekomstige man aangeduid, of zelfs al met die naam geboren- in het Naschrift van 9 december: ‘ Foto In de rubriek Naschrift, gisteren in de Verdieping, staat per abuis dat de tweede man van Elly Ducheyne op een van de foto’s staat.’ Dat betekent dus in feite haar derde man. Want door haar huwelijk met René Ducheyne was dit haar eerste huwelijk onder die naam. Haar tweede huwelijk met die naam zou dus met een ander zijn geweest!

Het wordt hoog tijd voor alle kranten om de eigen naam van een vrouw als uitgangspunt te nemen, altijd en overal. Het zou het beste zijn als haar naam ook in een huwelijk de familienaam zou zijn, want ze heeft het meeste recht op de benaming van haar kinderen. Het zou haar ook eindelijk zichtbaar maken. Moeders baren de kinderen en voeden ze meestal (nog steeds) als eerste en belangrijkste persoon op, en worden vervolgens via de als enige met zijn beroep vermelde vader, als dank naar de mesthoop van de geschiedenis verdreven. En dat geldt helaas nog steeds kranten-breed. En omdat al die mannen zo verschrikkelijk belangrijk waren, dankzij die anoniem gehouden vrouwen, vullen ze die herdenkingsrubrieken, en ook de praatprogramma’s nog steeds met verre voorsprong. Ze maken zich, lijkt het wel, steeds breder. Het houdt zo nooit op. Hun score is nog steeds: 1400 dollar voor een jongensbaby en 900 voor een meisje. Kosten bij een opgerolde babyfabriek (!) in Afrika, die de kranten niet eens haalde.

Het zou trouwens wel eens mede de reden kunnen zijn van het lagere seks-gemiddelde per maand, waarover Ephimenco schrijft in Orgasmekloof, in dezelfde krant. Mannen moeten álle voetbalwedstrijden zien. Daarmee bewijzen ze hun medemannen dat zij nog steeds de baas zijn thuis. En telkens maar opdraven in praatprogramma’s. Want zij weten toch hoe alles in elkaar steekt! Kortom met doen alsof. Zo blijven de mannen de 1 en vrouwen de 0. Want hé, wel in huize Ephi, en hij heeft 25 jaar lang geen orgasmes geproblematiseerd! In zijn huis! Verder hoeven we ook niks te weten!

 

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 28 november 2019 14:13
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Geen gelijk speelveld

 

Geen gelijk speelveld

 

In haar column Jurk van 26 november pleit Sylvia Witteman, voor een vrouwelijke uitgang, indien voorhanden, bij beroepen die door vrouwen worden uitgeoefend. Haar argument: wij moeten juist als vrouw bewijzen dat we meetellen in die beroepsgroepen. Maar dan ga je uit van een gelijk speelveld, met gelijke kansen. Maar de hele maatschappij is tot op heden zo georganiseerd dat alleen de man aan zijn trekken komt, ten koste van de vrouw. Neem de vernoeming via de mannelijke lijn, de waardering, ook financieel voor de zogenaamd mannelijke beroepen en vice versa. En schoonheid is ‘in the eye of the beholder’: wat vrouwen maken wordt ‘afgeschat als minder’, behouden en omgekeerd. Vandaar dat een neutrale voorstelling in beroepen, zowel voor mannen als vrouwen, een eerlijker speelveld betekent. Zo raken mannen hun ‘natuurlijke’ voorsprong kwijt en kunnen vrouwen de even ‘natuurlijke’ achterstand achter zich laten, tot er een echt eerlijk speelveld ontstaat. Want de vrouwelijke uitgang helpt de man aan een gemakkelijke selectie, en helpt hem zijn eigen ‘superioriteit’ bevestigd te zien. De brief van Gerard van de Meer, 27 november, bewijst hoe graag mannen hun privileges, ten koste van vrouwen, behouden.

En vaak met hun volle medewerking, want het is hun ‘hoogst haalbare’: zonen zijn nog steeds favoriet, de prijs van een jongensbaby bij een onlangs gesloten babyfabriek (!), ik meen in Nigeria (het stond op Teletekst, maar het heeft de kranten niet gehaald (!)), was 1400 tegen 900 dollar voor een meisjesbaby. En dat verschil wegwerken vereist een totaal andere maatschappelijke structuur en inrichting. En die bereik je niet via een vrouwelijke uitgang, indien mogelijk, bij beroepen. Daar zijn ingrijpende maatschappelijke veranderingen- bijvoorbeeld naams vererving via de vrouwelijke lijn. Nu verdwijnen er zelfs nog steeds veel vrouwen, ‘geheel vrijwillig’, in de naam van hun man! Terwijl de kinderen, waar zij vaak haar hele leven aan heeft opgeofferd, aan hem toevallen. (Peter de Waard noemt bijvoorbeeld in zijn in memoriams vaak alleen de naam van de vader en zijn beroep uit het gezin van afkomst! Maar  het is toch vaak de moeder die het kind heeft grootgebracht!)

En dat is een mistoestand van ongekende orde en maakt iedere inspanning tot gelijkberechtiging dweilen met de kraan open.

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 24 november 2019 15:02
Aan: lezers@trouw.nl
Onderwerp: Circulaire landbouw en veeteelt: wat over is terug naar de boer!

 

Circulaire landbouw en veeteelt: wat over is terug naar de boer!

 

De leeuwerik moet gered, en de grutto, die door de landbouw en veeteelt van dit moment verloren dreigen te gaan. Een enorme overproductie is daar mede de oorzaak van. En of de CDA daar nu hoofdschuldige van is of niet (Trouw deze week), we moeten dat tij keren. En dat kan alleen als de hele productie wordt beperkt en circulair is. En dat zal zijn prijs hebben. En gesubsidieerd moeten worden. Maar uiteindelijk ook besparend zijn, omdat er minder voer hoeft te worden gekocht.

Een cirkel is pas rond als het eindproduct weer terug is bij het begin: wat nu nog wordt weggegooid door de supermarkten moet weer terug naar de boer. In een getrapt systeem, waar de boer eindverantwoordelijk voor wordt. De voedselbanken spelen daar ook een rol bij, die moeten niet benadeeld worden door mensen die via app’jes, ‘voorkruipen’. En wat overblijft gaat dus terug naar de boer.

De boeren zullen dan ook vanzelf minder gaan produceren, om zichzelf niet nodeloos te belasten. De tijd van het oeverloos produceren is voorbij. En ook het oeverloos consumeren moet aan banden worden gelegd, want dat bevordert die overproductie. De planeet kan dat niet meer aan. Maar zolang dat gat bij de achteruitgang van de supermarkten niet is gedicht, blijft het dweilen met de kraan open!

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 20 november 2019 15:03
Aan: brieven@ad.nl
Onderwerp: Melk terug naar de boer

 

Melk terug naar de boer

 

De melkprijs (Het AD, 19 november), die overigens maar een beperkt deel uitmaakt van de prijs in de winkel, hoeft helemaal niet omhoog – de laagste inkomens worden dan weer het hardst getroffen in hun meest basale behoeften- als de overgebleven melkproducten linea recta teruggaan naar de boer. Die kan daarmee dan weer haar of zijn vee voederen, en zo het enorme gat waarlangs goed voedsel verdwijnt in de afvalberg, mede dichten. Ook het overgebleven brood, waar niks mis mee is, het overgebleven groente en fruit kunnen dan zo mee naar de boerderij. Dat vereist dus samenwerking tussen supermarkten en boeren: burgers voor boeren en boeren voor burgers, via de supermarkt! En dat dus niet per provincie!

Want zolang de voedselketen niet gesloten is, zal ieder milieuprobleem onopgelost blijven, en ook de grutto dus niet terugkomen.

En wat die prijs betreft: zeker 30 cent gaat bijvoorbeeld naar de mooie verpakkingen. Kies daarom voor het huismerk: lelijk in het pak, maar net zo lekker op het bord. Zelfs weidemelk, dus dat kan niet beter. En beperk de eindeloze hoeveelheden smaakjes: ook die bevorderen de overproductie. 

Justine Borkes

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Datum: 6 november 2019 om 15:43:35 CET
Aan: "brieven@volkskrant.nl" <brieven@volkskrant.nl>, "redactie@volkskrant.nl" <redactie@volkskrant.nl>
Onderwerp: Overgebleven melk terug naar de boer
Antwoord aan: "justine" <presario10@freeler.nl>

Overgebleven melk terug naar de boer
 
De melkprijs, (de Volkskrant, zaterdag 2 nov), die overigens maar een beperkt deel uitmaakt van de prijs in de winkel, hoeft misschien helemaal niet omhoog, als de overgebleven melkproducten linea recta teruggaan naar de boer. Die kan daarmee dan weer haar of zijn vee voederen, en zo het enorme gat waarlangs goed voedsel verdwijnt in de afvalberg, mede dichten. Ook het overgebleven brood, waar niks mis mee is, kan dan zo mee naar de boerderij.
Want zolang de voedselketen niet gesloten is, zal ieder milieuprobleem onopgelost blijven.
En wat die prijs betreft: zeker 30 cent gaat naar de mooie verpakkingen. Kies daarom voor het huismerk: lelijk in het pak, maar net zo lekker op het bord. Zelfs weidemelk, dus dat kan niet beter. En beperk de eindeloze hoeveelheden smaakjes: ook dat is een enorme aanslag op de hele voedselketen en bevordert de overproductie.
 Justine Borkes
 
From: justine
Sent: Wednesday, October 23, 2019 3:17 PM
Subject: Weeffout CBR
 
Weeffout CBR
 
Ook financieel zou het CBR er weer helemaal bovenop komen (de Volkskrant 23 okt) als ze niet zelf eerst gaat ‘keuren’. Het is te vergelijken met de APK keuring: die sturen ook niet eerst een formulier met vragen wat ‘uw opinie’ is over uw auto, die ze dan uitgebreid gaan bestuderen, opslaan e.d. , om dan uiteindelijk met de vragenlijsten te komen, waarmee u de garage aan de keuring kunt laten beginnen. Daarvan uitgaande-ik had al vijf jaar daarvoor een keuringsroute afgelegd- was ik naar de keuringsarts gegaan. Maar die vragenlijst had ik dus zelf moeten invullen en terugsturen. Bij de uiteindelijke keuring bleek er geen enkel verschil: drie maanden waren er verloren gegaan, met dingen die ze toch al wisten: ‘u heeft verklaard dat u diabetes 2 heeft’ – zonder medicijnen onder controle-, alsof ik een misdaad had opgebiecht die ik eigenlijk verborgen had willen houden. En de crux: ‘de arts – welke, wie, wanneer- en ik had om die reden bij de vorige keuring al een bezoek aan de oogarts afgelegd - heeft verklaard dat u dat al meer dan 10 jaar heeft, dus u moet ook naar de oogarts! Ze wisten het dus allemaal al lang!
De basiskeuringsarts heeft op grond van mijn antwoorden, die ik ook daar weer gaf, precies dezelfde conclusie getrokken, dus weggegooide tijd, energie, en onnodige opstoppingen, die gemakkelijk voorkomen hadden kunnen worden.
Schoenmaker, hou je bij je leest! Laat ons niet eerst zelf ‘keuren’. En al die opgetrommelde keuringsartsen bij het CBR voeren, is mijn sterke vermoeden, ook niet één keuring zelf uit: ze lezen alleen de persoonlijk ingevoerde vragenlijsten, zoeken de bijpassende formulieren, en bestuderen de later door de keuringsartsen ingevulde gegevens, en trekken daar, weer maanden later, hun conclusies uit! Als de basis-keuringsarts ter plekke deze standaard verwijsformulieren kan downloaden, bij het elektronisch invoeren van de antwoorden op de ‘persoonlijke’ vragenlijst, of als ze die gewoon in haar of zijn laatje heeft liggen, dan zou al die onnodige, tijd- en geldverslindende ellende- nog afgezien van de enorme gevolgen voor  voor de gedupeerden zelf, die nu ook weer gecompenseerd moeten worden- voorkomen kunnen worden.
(Ik heb trouwens inmiddels weer mijn rijbewijs, uiteindelijk binnen vier maanden- waarvan dus drie maanden weggegooide tijd- omdat mij ergens onderweg in de altijd plezierige telefonische contacten- zij kunnen er ook niets aan doen- voorrang was beloofd, op grond van de glanzende rapporten, waarvan ik de gegevens al lang had opgestuurd, maar dus nog niet ‘formuliersgewijs’. ‘Dat doen wij niet - er staat dan nog een wachttijd van twee maanden voor - maar het is u beloofd...’ Twee dagen later had ik de benodigde papieren!)
 
Justine Borkes
 

TERUG