Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 28 november 2019 14:13
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
CC: jh_timmermans@hotmail.com
Onderwerp: Geen gelijk speelveld

 

Geen gelijk speelveld

 

In haar column Jurk van 26 november pleit Sylvia Witteman, voor een vrouwelijke uitgang, indien voorhanden, bij beroepen die door vrouwen worden uitgeoefend. Haar argument: wij moeten juist als vrouw bewijzen dat we meetellen in die beroepsgroepen. Maar dan ga je uit van een gelijk speelveld, met gelijke kansen. Maar de hele maatschappij is tot op heden zo georganiseerd dat alleen de man aan zijn trekken komt, ten koste van de vrouw. Neem de vernoeming via de mannelijke lijn, de waardering, ook financieel voor de zogenaamd mannelijke beroepen en vice versa. En schoonheid is ‘in the eye of the beholder’: wat vrouwen maken wordt ‘afgeschat als minder’, behouden en omgekeerd. Vandaar dat een neutrale voorstelling in beroepen, zowel voor mannen als vrouwen, een eerlijker speelveld betekent. Zo raken mannen hun ‘natuurlijke’ voorsprong kwijt en kunnen vrouwen de even ‘natuurlijke’ achterstand achter zich laten, tot er een echt eerlijk speelveld ontstaat. Want de vrouwelijke uitgang helpt de man aan een gemakkelijke selectie, en helpt hem zijn eigen ‘superioriteit’ bevestigd te zien. De brief van Gerard van de Meer, 27 november, bewijst hoe graag mannen hun privileges, ten koste van vrouwen, behouden.

En vaak met hun volle medewerking, want het is hun ‘hoogst haalbare’: zonen zijn nog steeds favoriet, de prijs van een jongensbaby bij een onlangs gesloten babyfabriek (!), ik meen in Nigeria (het stond op Teletekst, maar het heeft de kranten niet gehaald (!)), was 1400 tegen 900 dollar voor een meisjesbaby. En dat verschil wegwerken vereist een totaal andere maatschappelijke structuur en inrichting. En die bereik je niet via een vrouwelijke uitgang, indien mogelijk, bij beroepen. Daar zijn ingrijpende maatschappelijke veranderingen- bijvoorbeeld naams vererving via de vrouwelijke lijn. Nu verdwijnen er zelfs nog steeds veel vrouwen, ‘geheel vrijwillig’, in de naam van hun man! Terwijl de kinderen, waar zij vaak haar hele leven aan heeft opgeofferd, aan hem toevallen. (Peter de Waard noemt bijvoorbeeld in zijn in memoriams vaak alleen de naam van de vader en zijn beroep uit het gezin van afkomst! Maar  het is toch vaak de moeder die het kind heeft grootgebracht!)

En dat is een mistoestand van ongekende orde en maakt iedere inspanning tot gelijkberechtiging dweilen met de kraan open.

 

Justine Borkes

 

 

De pagina Kritisch werk heeft een omgekeerde chronologie. Het meest recente artikel vindt u bovenaan

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 28 november 2019 14:13
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Geen gelijk speelveld

 

Geen gelijk speelveld

 

In haar column Jurk van 26 november pleit Sylvia Witteman, voor een vrouwelijke uitgang, indien voorhanden, bij beroepen die door vrouwen worden uitgeoefend. Haar argument: wij moeten juist als vrouw bewijzen dat we meetellen in die beroepsgroepen. Maar dan ga je uit van een gelijk speelveld, met gelijke kansen. Maar de hele maatschappij is tot op heden zo georganiseerd dat alleen de man aan zijn trekken komt, ten koste van de vrouw. Neem de vernoeming via de mannelijke lijn, de waardering, ook financieel voor de zogenaamd mannelijke beroepen en vice versa. En schoonheid is ‘in the eye of the beholder’: wat vrouwen maken wordt ‘afgeschat als minder’, behouden en omgekeerd. Vandaar dat een neutrale voorstelling in beroepen, zowel voor mannen als vrouwen, een eerlijker speelveld betekent. Zo raken mannen hun ‘natuurlijke’ voorsprong kwijt en kunnen vrouwen de even ‘natuurlijke’ achterstand achter zich laten, tot er een echt eerlijk speelveld ontstaat. Want de vrouwelijke uitgang helpt de man aan een gemakkelijke selectie, en helpt hem zijn eigen ‘superioriteit’ bevestigd te zien. De brief van Gerard van de Meer, 27 november, bewijst hoe graag mannen hun privileges, ten koste van vrouwen, behouden.

En vaak met hun volle medewerking, want het is hun ‘hoogst haalbare’: zonen zijn nog steeds favoriet, de prijs van een jongensbaby bij een onlangs gesloten babyfabriek (!), ik meen in Nigeria (het stond op Teletekst, maar het heeft de kranten niet gehaald (!)), was 1400 tegen 900 dollar voor een meisjesbaby. En dat verschil wegwerken vereist een totaal andere maatschappelijke structuur en inrichting. En die bereik je niet via een vrouwelijke uitgang, indien mogelijk, bij beroepen. Daar zijn ingrijpende maatschappelijke veranderingen- bijvoorbeeld naams vererving via de vrouwelijke lijn. Nu verdwijnen er zelfs nog steeds veel vrouwen, ‘geheel vrijwillig’, in de naam van hun man! Terwijl de kinderen, waar zij vaak haar hele leven aan heeft opgeofferd, aan hem toevallen. (Peter de Waard noemt bijvoorbeeld in zijn in memoriams vaak alleen de naam van de vader en zijn beroep uit het gezin van afkomst! Maar  het is toch vaak de moeder die het kind heeft grootgebracht!)

En dat is een mistoestand van ongekende orde en maakt iedere inspanning tot gelijkberechtiging dweilen met de kraan open.

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 24 november 2019 15:02
Aan: lezers@trouw.nl
Onderwerp: Circulaire landbouw en veeteelt: wat over is terug naar de boer!

 

Circulaire landbouw en veeteelt: wat over is terug naar de boer!

 

De leeuwerik moet gered, en de grutto, die door de landbouw en veeteelt van dit moment verloren dreigen te gaan. Een enorme overproductie is daar mede de oorzaak van. En of de CDA daar nu hoofdschuldige van is of niet (Trouw deze week), we moeten dat tij keren. En dat kan alleen als de hele productie wordt beperkt en circulair is. En dat zal zijn prijs hebben. En gesubsidieerd moeten worden. Maar uiteindelijk ook besparend zijn, omdat er minder voer hoeft te worden gekocht.

Een cirkel is pas rond als het eindproduct weer terug is bij het begin: wat nu nog wordt weggegooid door de supermarkten moet weer terug naar de boer. In een getrapt systeem, waar de boer eindverantwoordelijk voor wordt. De voedselbanken spelen daar ook een rol bij, die moeten niet benadeeld worden door mensen die via app’jes, ‘voorkruipen’. En wat overblijft gaat dus terug naar de boer.

De boeren zullen dan ook vanzelf minder gaan produceren, om zichzelf niet nodeloos te belasten. De tijd van het oeverloos produceren is voorbij. En ook het oeverloos consumeren moet aan banden worden gelegd, want dat bevordert die overproductie. De planeet kan dat niet meer aan. Maar zolang dat gat bij de achteruitgang van de supermarkten niet is gedicht, blijft het dweilen met de kraan open!

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 20 november 2019 15:03
Aan: brieven@ad.nl
Onderwerp: Melk terug naar de boer

 

Melk terug naar de boer

 

De melkprijs (Het AD, 19 november), die overigens maar een beperkt deel uitmaakt van de prijs in de winkel, hoeft helemaal niet omhoog – de laagste inkomens worden dan weer het hardst getroffen in hun meest basale behoeften- als de overgebleven melkproducten linea recta teruggaan naar de boer. Die kan daarmee dan weer haar of zijn vee voederen, en zo het enorme gat waarlangs goed voedsel verdwijnt in de afvalberg, mede dichten. Ook het overgebleven brood, waar niks mis mee is, het overgebleven groente en fruit kunnen dan zo mee naar de boerderij. Dat vereist dus samenwerking tussen supermarkten en boeren: burgers voor boeren en boeren voor burgers, via de supermarkt! En dat dus niet per provincie!

Want zolang de voedselketen niet gesloten is, zal ieder milieuprobleem onopgelost blijven, en ook de grutto dus niet terugkomen.

En wat die prijs betreft: zeker 30 cent gaat bijvoorbeeld naar de mooie verpakkingen. Kies daarom voor het huismerk: lelijk in het pak, maar net zo lekker op het bord. Zelfs weidemelk, dus dat kan niet beter. En beperk de eindeloze hoeveelheden smaakjes: ook die bevorderen de overproductie. 

Justine Borkes

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Datum: 6 november 2019 om 15:43:35 CET
Aan: "brieven@volkskrant.nl" <brieven@volkskrant.nl>, "redactie@volkskrant.nl" <redactie@volkskrant.nl>
Onderwerp: Overgebleven melk terug naar de boer
Antwoord aan: "justine" <presario10@freeler.nl>

Overgebleven melk terug naar de boer
 
De melkprijs, (de Volkskrant, zaterdag 2 nov), die overigens maar een beperkt deel uitmaakt van de prijs in de winkel, hoeft misschien helemaal niet omhoog, als de overgebleven melkproducten linea recta teruggaan naar de boer. Die kan daarmee dan weer haar of zijn vee voederen, en zo het enorme gat waarlangs goed voedsel verdwijnt in de afvalberg, mede dichten. Ook het overgebleven brood, waar niks mis mee is, kan dan zo mee naar de boerderij.
Want zolang de voedselketen niet gesloten is, zal ieder milieuprobleem onopgelost blijven.
En wat die prijs betreft: zeker 30 cent gaat naar de mooie verpakkingen. Kies daarom voor het huismerk: lelijk in het pak, maar net zo lekker op het bord. Zelfs weidemelk, dus dat kan niet beter. En beperk de eindeloze hoeveelheden smaakjes: ook dat is een enorme aanslag op de hele voedselketen en bevordert de overproductie.
 Justine Borkes
 
From: justine
Sent: Wednesday, October 23, 2019 3:17 PM
Subject: Weeffout CBR
 
Weeffout CBR
 
Ook financieel zou het CBR er weer helemaal bovenop komen (de Volkskrant 23 okt) als ze niet zelf eerst gaat ‘keuren’. Het is te vergelijken met de APK keuring: die sturen ook niet eerst een formulier met vragen wat ‘uw opinie’ is over uw auto, die ze dan uitgebreid gaan bestuderen, opslaan e.d. , om dan uiteindelijk met de vragenlijsten te komen, waarmee u de garage aan de keuring kunt laten beginnen. Daarvan uitgaande-ik had al vijf jaar daarvoor een keuringsroute afgelegd- was ik naar de keuringsarts gegaan. Maar die vragenlijst had ik dus zelf moeten invullen en terugsturen. Bij de uiteindelijke keuring bleek er geen enkel verschil: drie maanden waren er verloren gegaan, met dingen die ze toch al wisten: ‘u heeft verklaard dat u diabetes 2 heeft’ – zonder medicijnen onder controle-, alsof ik een misdaad had opgebiecht die ik eigenlijk verborgen had willen houden. En de crux: ‘de arts – welke, wie, wanneer- en ik had om die reden bij de vorige keuring al een bezoek aan de oogarts afgelegd - heeft verklaard dat u dat al meer dan 10 jaar heeft, dus u moet ook naar de oogarts! Ze wisten het dus allemaal al lang!
De basiskeuringsarts heeft op grond van mijn antwoorden, die ik ook daar weer gaf, precies dezelfde conclusie getrokken, dus weggegooide tijd, energie, en onnodige opstoppingen, die gemakkelijk voorkomen hadden kunnen worden.
Schoenmaker, hou je bij je leest! Laat ons niet eerst zelf ‘keuren’. En al die opgetrommelde keuringsartsen bij het CBR voeren, is mijn sterke vermoeden, ook niet één keuring zelf uit: ze lezen alleen de persoonlijk ingevoerde vragenlijsten, zoeken de bijpassende formulieren, en bestuderen de later door de keuringsartsen ingevulde gegevens, en trekken daar, weer maanden later, hun conclusies uit! Als de basis-keuringsarts ter plekke deze standaard verwijsformulieren kan downloaden, bij het elektronisch invoeren van de antwoorden op de ‘persoonlijke’ vragenlijst, of als ze die gewoon in haar of zijn laatje heeft liggen, dan zou al die onnodige, tijd- en geldverslindende ellende- nog afgezien van de enorme gevolgen voor  voor de gedupeerden zelf, die nu ook weer gecompenseerd moeten worden- voorkomen kunnen worden.
(Ik heb trouwens inmiddels weer mijn rijbewijs, uiteindelijk binnen vier maanden- waarvan dus drie maanden weggegooide tijd- omdat mij ergens onderweg in de altijd plezierige telefonische contacten- zij kunnen er ook niets aan doen- voorrang was beloofd, op grond van de glanzende rapporten, waarvan ik de gegevens al lang had opgestuurd, maar dus nog niet ‘formuliersgewijs’. ‘Dat doen wij niet - er staat dan nog een wachttijd van twee maanden voor - maar het is u beloofd...’ Twee dagen later had ik de benodigde papieren!)
 
Justine Borkes
 
Van: "justine" <presario10@freeler.nl>
Datum: 18 september 2019 om 17:42:52 CEST
Aan: <redactie.discussie@gelderlander.nl>, <redactie@Gelderlander.nl>
Kopie:<q.lokker@groenlinks.nijmegen.nl>, "Els Wagemans" <elswagemans@hotmail.com>, "Jan en Titia" <j.ginkel93@upcmail.nl>, <bestuur@groenlinksnijmegen.nl>, "Mariet Horstink" <mariethorstink@gmail.com>, <b.frings@nijmegen.nl>
Onderwerp: 65 plus op de bus!!!
Antwoord aan: "justine" <presario10@freeler.nl>
65 plus op de bus!!!

Het effect van collectieve regelingen is enorm. Iedere AOW’er kan in
Amsterdam gebruik maken van speciale taxi’s voor 1 euro 35 per rit, iets
meer dan een keer erbij, als er een begeleider meereist: ongeacht de
afstand!!! In Nijmegen staat het ook Groen-Links gedomineerde bestuur echter op het punt de 65
plus-regeling voor de bus af te schaffen, met als argument dat de vervanging
ervan voor echte minima, ook onder de AOW’ers , ‘eerlijker’ zou zijn. Maar
ze vervangen een geweldig werkende regeling door een gatenkaas, die alle
sociale samenhang binnen de groep vernielt, en die een bureaucratische rompslomp oplevert, waarbij niemand weet waar de privacygevoelige
informatie terechtkomt, en waarvan de verwerking meer geld kost dan het
oplevert. Want veel AOW’ers hebben bijvoorbeeld geen Digid. Bovendien komt
er zo voor AOW'ers een armoedekeurmerk, die hen huiverig zal maken er
gebruik van te maken. En ze moeten er maanden voor stressen: kom ik wel in
aanmerking nu? En als een eis bijvoorbeeld is dat je eerst je eigen huis
maar moet opeten(!) valt zondermeer al 40% af. Een prachtig, goed werkend
sociaal netwerk, waar mensen veel steun aan hebben en plezier aan beleven,
wordt zo vernield, wat ook de plaatselijke middenstand geen goed zal doen.
En al die onnodige eenzaamheid en verlatenheid die het oplevert, met alle nare
gevolgen van dien, die overduidelijk is aangetoond door de eerste inspreker. Ik heb er 4 sept jl.- als derde op rij, ook in maart mei was dat al gebeurd, een unicum denk ik-, over ingesproken
op de politieke avond van de gemeenteraad. (Voor het eerst ook te zien, en
alle drie ook te beluisteren en de ‘pitch’ te lezen, via de griffie van
Nijmegen.)
Voor echte minima onder de 65 zijn er al verschillende, goed werkende,
regelingen als de aanvullende bijstand. En die moeten nu eenmaal toch al hun
financiële gegevens overhandigen. AOW’ers zouden weer terug bij af komen:
hoe oud of hulpbehoevend ze ook zijn, de beuk er in.
Niet aankomen dus aan deze prachtige regeling: kost één tientje per jaar,
per persoon, de prijs van een retourtje Dukenburg- Nijmegen, of een ritje
naar het ziekenhuis: per keer, dus!
ik maak me heel erg zorgen over wat deze linkse coalitie van plan is te doen. HET
ZOU EEN ONVERGEEFLIJKE EN ONHERSTELBARE FOUT ZIJN DE 65 PLUS REGELING AF TE
SCHAFFEN.
De 65 plus regeling  staat nu nog zo fier op Google, maar het afschaffen zal heel wat andere
reacties opleveren!
De Telegraaf zelfs had vorige week het voorstel om alle 70-plussers vrij te
laten reizen: dat is in ieder geval de toekomst, denk ik. Maar nu jaagt een linkse coalitie nota bene, met hart en niet helemaal open oog nog kennelijk voor het milieu, juist de rijkere- wat nog steeds onvoorstelbaar, en komend jaar waarschijnlijk weer gekorte inkomsten betekent én hoge OZB-uitgaves- uit pure armoede weer de auto's in. Want die auto betalen ze al, ernaast ook nog de bus betalen loopt teveel in de papieren!
Mijn generatie- ik ben in 1960 gaan studeren- is in Nijmegen blijven hangen, en heeft zich voor een groot -
deel in Dukenburg gevestigd. Wij zijn goed opgeleid, gezond en sociaal
actief. De nieuwe generatie sexy old citizens. Maar vooral Dukenburg komt, en zit in feite al, in een negatieve spiraal, en, als de afschaffing doorgaat, als een rat in de val.
Ik zie mensen groeien als ze weer meedoen is de titel van Proef Toekomstperspectief, maandag 16 sept in de Gelderlander, uitgesproken door SP wethouder Renske Helmer. Het omgekeerde zou bij de nu nog vaak vitale 65 plussers gebeuren, bij het afschaffen van deze bus-regeling, vooral in Dukenburg dus. En dat voor 5 euro per maand, die het de gemeente per persoon kost. De zorgpremie gaat volgend jaar alleen al met drie euro omhoog! En alle eenzaamheidskosten en ziektes die het onvoorstelbare isolement gaan opleveren!
Maar ook de positieve imput: veertig procent van de AOW-ers doet vrijwilligerswerk, en een kwart neemt mantelzorgtaken op zich.( Idem afgelopen maandag: Leuk, werken na je 65ste! Om van de grijze hoofden in de Vereeniging en de Schouwburg bijvoorbeeld nog maar te zwijgen. Wij vormen het sociale en culturele desem van Nijmegen! Maar dat allemaal wordt wel afgebroken, wanneer de algemene 65-plus pas wordt afgeschaft: alleen maar verliezers dus!
Laten we samen vechten voor een hogere bijdrage van het Rijk aan de gemeentes, (Initiatief van Paul Depla, oud Nijmegen-wethouder(!), in plaats van ons sociaal kapitaal om zeep te helpen, letterlijke en figuurlijk! In de vorige crisis was er geen geld, nu klotst het geld tegen de plinten, maar nog in de verkeerde behuizingen! Het levert zelfs geld op als het wordt uitgegeven!
Door alleen 65 plus-minima voor een bus-pas in aanmerking te laten komen, worden alle 65 plussers 'geminimaliseerd', tot ‘minimumlijders verklaard’, tenzij ze het tegendeel kunnen bewijzen: en dan worden ze de auto in gejaagd. (Ik draai het even om, dat maakt het wat duidelijker!)
Dat sommigen van Groen Links bijvoorbeeld- mijn partij-de bus best zelf kunnen betalen, en het  daarom met het afschaffen van de generieke regeling eens zijn, getuigt mijns inziens van elitair gedrag, want ze laten de solidariteit los, waar  Groen Links toch voor op de bres zou moeten staan. Want je laat al die mensen die zo in de onvoorstelbare problemen en zorgen terecht komen, in de steek, en je
verheft je in feite boven de massa, en vertegenwoordigt zo een elite, die de VVD rechts passeert. De welvaart, ook van wethouder Harriët Tiemens schat ik in- ik kom die rijke mensen uit die rijke
buurten, die haar uit hebben gelachen over die generieke pas, nooit tegen- verblindt de eigenlijke basisprincipes van linkse partijen, Groen Links voorop.
En die kun je niet ongestraft loslaten, afgezien van het feit dat het ook schandalig is om dat te doen.
En het sop is zondermeer al de kool niet waard!!! De behaalde ‘bezuinigingen’ zouden alleen
maar (ook maatschappelijk ) geld kosten! En voor heel mensen het einde van
een gekoesterd en goed gebruikt goed betekenen! En ze heel erg ongelukkig en eenzaam maken!
Wij 65- plussers zijn namelijk het maatschappelijk desem van een sociaal en cultureel bevlogen
Nijmegen, van een werkelijk groene stad, die -met onder andere de 65 plus pas voor de bus- volop in beweging kunnen blijven,
zonder het milieu volkomen onnodig verder te belasten!

Justine Borkes
 

Van : presario10@freeler.nl
Datum : 10/09/2019 12:32
Aan : brieven@volkskrant.nl
Cc :  q.lokker@groenlinks.nijmegen.nl, elswagemans@hotmail.com, j.ginkel93@upcmail.nl, bestuur@groenlinksnijmegen.nl, mariethorstink@gmail.com, b.frings@nijmegen.nl
Onderwerp : Maatwerk betekent elite-geld

Maatwerk betekent elite- geld

 

Erik van Erp ziet in zijn pleidooi (de Volkskrant 10 sept)voor 300 euro voor de minima per maand, ‘dat je er zo bijgeeft, omdat dat toch rechtstreeks weer de economie instroomt’, het nut van collectieve regelingen heel erg liberaal en patroniserend over het hoofd. De moderne weldoener! Dat lijkt een win-win-situatie, maar het is precies het omgekeerde. Het gaat namelijk voorbij aan het effect van collectieve regelingen. Iedere AOW’er kan in Amsterdam gebruik maken van speciale taxi’s voor 1 euro 35 per rit, iets meer dan twee keer dat bedrag als er een begeleider meereist: ongeacht de afstand!!! Met die driehonderd euro kom je nog niet in de buurt van een taxi, laat staan bij het gebruikersgemak ervan. En verder moet je ook alles zelf regelen!

In Nijmegen staat het ook Groen-Links gedomineerde bestuur op het punt de 65 plus-pas voor de bus af te schaffen, met als argument dat de vervanging ervan voor echte minima, ook onder de AOW’ers , ‘eerlijker’ zou zijn. Maar ze vervangen een geweldig werkende regeling door een gatenkaas, die alle sociale samenhang binnen de groep vernielt, voor een inderdaad bureaucratische rompslomp, waarvan niemand weet waar de privacygevoelige informatie terechtkomt, en de verwerking ervan meer geld kost dan het oplevert. Want veel AOW’ers hebben bijvoorbeeld geen Digid. Bovendien komt er zo voor AOW'ers een armoedekeurmerk, die hen huiverig zal maken er gebruik van te maken. En ze moeten er maanden voor stressen: kom ik wel in aanmerking nu? En als een eis bijvoorbeeld is dat je eerst je eigen huis maar moet opeten(!) valt zondermeer al 40% af. Een prachtig, goed werkend sociaal netwerk, waar mensen veel steun aan hebben en plezier aan beleven, wordt zo vernield, wat ook de plaatselijke middenstand geen goed zal doen. En al die eenzaamheid en verlatenheid die het oplevert, met alle nare gevolgen van dien. Ik heb er 4 sept jl., als derde op rij, over ingesproken op de politieke avond van de gemeenteraad. (Voor het eerst ook te zien, en alle drie te beluisteren en de ‘pitch’ te lezen, via de griffie van Nijmegen.) 

Voor echte minima onder de 65 zijn er al verschillende, goed werkende, regelingen als de aanvullende bijstand. En die moeten nu eenmaal toch al hun financiële gegevens overhandigen. AOW’ers zouden weer terug bij af komen: hoe oud of hulpbehoevend ze ook zijn, de beuk er in.

Niet aankomen dus aan deze prachtige regeling: kost één tientje per jaar, per persoon, de prijs van een retourtje Dukenburg- Nijmegen, of een ritje naar het ziekenhuis per keer, dus! Daar zou driehonderd euro, als een doortrapte VVD-fooi gegeven, ook niet bij helpen.

ociale cohesie, daar gaat het om!    

Justine Borkes  

 
Justine heeft  op woensdag 4 september ingesproken bij de gemeenteraad Nijmegen, tegen het plan om de algemene 65-plus- pas voor de bus af te schaffen.

Woensdag 25 sept valt de beslissing in de gemeenteraad: het gaat om 5 euro per maand voor de gemeente, 60 euro per persoon per jaar, als onze eigen bijdrage 15 euro per jaar wordt. Mogelijk wil Breng daar 25 euro per jaar van overnemen, en de winkeliers van Nijmegen, die er ook het allergrootste belang bij hebben, het laatste tientje. Want afschaffing betekent een sociale aderlating van een ongekende orde, vooral ook voor mensen in Dukenburg, voor wie alleen al de stad onbereikbaar wordt: 10 euro per bezoek. Maar dat geldt natuurlijk ook omgekeerd! Maar ook een bezoek aan een ziekenhuis, even buurten, of vrijwilligerswerk, inclusief mantelzorg, worden onbetaalbaar.

Over dit onderwerp schreef zij reeds naar de Gelderlander op zaterdag 13 juli. zie hier onder

De administratieve rompslomp en het gebrek aan privacy over hoe deze financiële gegevens worden gebruikt, maken deze beoogde regeling een wangedrocht, dat veel meer kost dan oplevert, en verdriet, onzekerheid en ellende zaait, en een geweldige mobiele vervuiling! Gezamenlijke actie-ideeën meer dan welkom!!!

Zie ook deze link: https://ris2.ibabs.eu/Agenda/Details/Nijmegen/1a94941b-8b02-4194-ad2b-4a95bc800829

 

Van : presario10@freeler.nl
Datum : 23/08/2019 16:13
Aan : brieven@volkskrant.nl, redactie@volkskrant.nl

Onderwerp : Onze huisgenoot

Onze huisgenoot  

Nog twee reacties als hoofdredacteur, misschien nog zo’n sprankelend stekeltje, maar dan moeten we toch afscheid nemen van onze eminente hoofdredacteur, Philippe Remarque, die ook ónze huisgenoot werd.

Je had jezelf vijf jaar beloofd, als ik me goed herinner, maar het werden er gelukkig meer! Je hebt licht en lucht gebracht in de Volkskrant!

Wij zullen je missen. Ik heb echt van je fluwelen en toch scherpe pen genoten. Je was een aangename aanwezigheid. Het ga je goed, en heel veel dank voor al je, vaak onzichtbare, maar toch altijd voelbare werk!   

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 20 augustus 2019 15:14
Aan: GroenLinks Nijmegen <bestuur@groenlinksnijmegen.nl>
Onderwerp: Behoud de generieke 65 plus regeling voor de bus!
 

 

Geachte fractie van Groen Links van Nijmegen,

 

Graag breng ik de fractie van groen links op de hoogte van mijn voornemen 4 september aanstaande- zoals op de eerste vergadering na de verkiezingsuitslag na mijn interventie hierover in de vergadering ook aan Harriët Tiemens aangekondigd- in te spreken tegen het onzalige plan de generieke 65 plus regeling voor de bus te wijzigen in een generieke minimaregeling voor de bus. Mijn argumentatie en het contact met de griffie hierover staan in de bijlage. Ik heb de tekst ook naar groen links Nijmegen gestuurd, zoals jullie kunnen zien, maar daarop nog geen reactie ontvangen. Daarom stuur ik het nu als antwoord op jullie fractie medewerkersvraag-mail. Hopelijk bereikt het jullie zo wel!

 

De raad is het hoogste orgaan in een gemeente, en heeft de taak B&W te controleren. Ik hoop dan ook dat jullie dit onzalige plan van wethouder Harriët Tiemens naar de prullenbak zullen verwijzen, of zodanig aanpassen, dat alle 65 plussers er nog steeds voor in aanmerking komen. Dit plan zo veroorzaakt namelijk zoveel onzekerheid en angst, en betekent een schending ook van de privacy, ook financieel, van alle 65 plussers, die deelname daarom wellicht zullen vermijden, terwijl ze er formeel misschien wel recht op hebben, en vernielt een prachtig sociaal netwerk, waar iedereen profijt van heeft!

 

Ik zie jullie hopelijk op 4 sept aanstaande, met de goeie instelling. Want het is wel ironisch dat Groen Links, dat voor de verwezenlijking ervan pal heeft gestaan, het door niemand opgemerkte plan zelfs in het verkiezingsprogram opgenomen plan heeft gezet, om het weer af te schaffen. Dat zou ook heel veel kiezers kosten!

 

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald! 

Met kameraadschappelijke groet, 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 19 augustus 2019 16:01
Aan: brieven@gelderlander.nl; redactie.discussie@gelderlander.nl
Onderwerp: Vitesse levensgevaarlijk?

 

Vitesse levensgevaarlijk?

 

In de Gelderlander van 10 augustus stond een tableau de la troupe van de het seizoen 1989-1990, het jaar dat Vitesse terugkeerde in de eredivisie, met een update eronder van wat ze nu doen. Van de 19 geportretteerden blijken er drie overleden: Theo Bos, Jurrie Koolhof en trainer Bert Jacobs. Als ik dan ook Dejan Curovic in het rijtje zet, dan blijkt één vijfde van de mensen op heel jonge leeftijd overleden, en zijn twee spelers  van de radar verdwenen, wat voor mannen heel ongewoon is: sociaal dood zou je dan ook kunnen zeggen.

Afgezien van het feit dat voetbal in Nederland tegenwoordig zo wordt gedoseerd dat er vier dagen in de week, tot laat in de avond wordt gevoetbald, en uitgezonden, met eindeloze herhalingen en besprekingen, en er ‘door de rest van de week’ allerlei overkoepelende wedstrijden worden gespeeld, zodat de aandacht (en de reclame) nooit meer verslappen, blijkt het dus ook voor de spelers zelf een hele gevaarlijke bezigheid. Het is een alles en iedereen verslindende terreur, die levens vernielt, al of niet letterlijk.

Ik heb, terwijl ik zelf levenslang heb gevoetbald, en nog graag een balletje trap,  het kijken allang opgegeven. Het wordt tijd dat dit alles en iedereen verslindende monster wordt gestopt, en weer het plezierige dier van weleer wordt, waar iedereen wel bij vaart. En het leven houdt! 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 18 augustus 2019 18:16
Aan: brieven@ad.nl
Onderwerp: Verkeerde werkwijze CBR

 

Verkeerde werkwijze CBR

 

De chaos bij het CBR ( Het AD van vrijdag 16 augustus) komt mijns inziens door een verkeerd inschatten van haar taak: het controleren van de medische gegevens van mensen die vanaf een zekere leeftijd, of met een zekere medische situatie, hun rijbewijs willen verlengen. Ik maak de vergelijking met de RDW: die geeft een een sein als je auto weer APK gekeurd moet worden- helaas is dat geen verplichting, het kostte mij een bekeuring, en ik kon mij er niet op beroepen- maar gaat die keuring vervolgens niet zelf uitvoeren. Het CBR begint echter, inbegrepen in de aankondiging, met een vragenlijst die je eerst moet invullen, vóór je de papieren kunt krijgen om naar de controlerende arts of artsen te gaan. Ze gaat dus op de stoel van de artsen zitten, waarschijnlijk of misschien met het idee dat ze zo de procedures kan versnellen, maar het tegendeel is waar: daar begint onherroepelijk de verstopping.

Haar taak is, net als bij de RDW, om te controleren of de keuring wel op de goeie manier is uitgevoerd, en daarom is die via vragenlijsten gestandaardiseerd. Dáár begint de medische insteek, niet aan het begin van de procedure.

 

Voor mij was het de tweede keer dat ik in deze procedure terecht kwam- ook dus toen ik 70 was geworden- en ik ging met de toegestuurde papieren naar de keuringsarts. Daar bleek dus dat ik de antwoorden eerst naar het CBR moest terugsturen. Ik had de antwoorden volgens hem wel goed ingevuld, dus stuurde ik ze zo terug. Maar één vraag, met betrekking tot mijn ogen was toch nog niet goed ingevuld, dus ik kreeg de vragenlijst weer terug. Vervolgens werd er meer dan twee maanden op de antwoorden gestudeerd- het was twee maanden eerder in behandeling genomen, had ik telefonisch vernomen.

Bij mijn uiteindelijk goed ingevulde vragenlijst had ik een overzicht van mijn medicijngebruik van vorig jaar gedaan - mijn eigen risico bedroeg vorig jaar nog geen 70 euro, medicijnen inbegrepen- en ook een verklaring van mijn oogarts over mijn kijkvermogen. Dat alles in het kader van zijn vooronderzoek voor twee staaroperaties, die inmiddels succesvol zijn verlopen. Dus geen centje pijn meer!

 

Maar nu komt de clou: in de, na maanden ontvangen, vragenlijstreactie, met twee nieuwe vragenlijsten, stond, onder de  kop verwijzing: Waarom hebben wij meer informatie nodig: u heeft aangegeven dat u diabetes heeft, – alsof ik schuld had bekend; al jaren zonder medicijnen en onder controle, zoals ook door mij aangegeven- daarom moet u naar een arts. (cursivering van mij) Verwijzen ze niet iedereen naar een arts, of procentueel hoe vaak wel? Daar kon ik dus pas half augustus weer naar toe. Maar er stond ook:-De arts (?) heeft aangegeven dat u langer dan 10 jaar diabetes heeft. Uw ogen kunnen daardoor achteruit zijn gegaan. Daarom moet u naar een oogarts. Dat mag uw eigen (behandelend) specialist zijn. ( idem) Maar die had dus al een verklaring afgegeven die ik ook had meegestuurd. Maar dat was dus niet conform de rituele dans! 

 

Het echte venijn zit echter in het zinnetje: – De arts heeft aangegeven dat u al langer dan tien jaar diabetes heeft: welke arts, ik had nog geen arts gezien, of misschien die van de vorige keuring, of misschien mijn eigen huisarts? Maar feit is dus dat ze dat allemaal d al lang wisten, en mij meteen met de vragenlijst naar de arts en oogarts hadden kunnen verwijzen: daarmee was een half jaar gewonnen en had ik, zonder onderbreking, kunnen blijven autorijden!!!

 

De weeffout zit er dus in dat het CBR op de stoel van de dokter is gaan zitten. Maar laat de keuring - van iedereen, of na een medische situatie, door een arts aangegeven- dus niet na een schifting door het CBR ‘om tijd te besparen(!)’ waar die hoort: bij artsen!  En laat de ‘eerste’ arts eventueel doorverwijzen!

 

Ik ben niet tegen de geformaliseerde keuringen, maar wel tegen de rituele medische dans die het CBR er omheen heeft gebouwd, waardoor ze onherroepelijk steeds dieper in het moeras wegzakt, en wij met haar- omdat het ook helemaal haar taak niet is.

 

De keuringen eindigden positief, en ik mag volgende week bellen voor een versnelde afwikkeling. Want ik heb geen problemen gehad met de bereikbaarheid- integendeel, ik ben zelfs eens op een vrijdagavond gebeld, omdat ze mijn betaling niet konden vinden. Wel heb ik hun angst gevoeld dat ze weer zouden worden uitgescholden. Het zijn de procedures, die buiten hun bevoegdheden vallen, die de mensen aan de telefoon de nek omdraaien, en de automobilisten de adem benemen!

 

Minister, stop dus deze rituele dans, die alleen maar verliezers kent, het CBR incluis. Want met deze omslachtige benadering verdwijnt zij, en een vijfde van alle 75-plussers die auto rijden per jaar, onherroepelijk, en steeds dieper, in het moeras van deze omslachtige, onnodige, en omgekeerde procedures, waarvoor ze mijns inziens niet eens de bevoegdheid heeft! En die niet tot haar taak (zou moeten) behoren!  

Justine Borkes    

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 17 augustus 2019 16:34
Aan: forum@vpro.nl
Onderwerp: Namen

 

Namen

 

In de gidsen #33 en 34 noemt, in de inleiding op zomergast Maxim Februari, Marianne Stikker haar moeder, de levenspartner van hem, maar niet haar naam: Gerda Meijerink. Ook de redactie heeft niet de moeite genomen haar naam, en eventuele antecedenten te vermelden. Weg naam. Hetzelfde gebeurt bij de volgende zomergast Wanda de Kanter. Ook daar is haar eigen naam verdwenen, blijkt uit de naam van haar zoon, die aller waarschijnlijkst toch niet haar eigen naam draagt. Dat hakt er mijns inziens dieper in dan een transitie van man naar vrouw- veel statusverlies- of omgekeerd- klimmen op de maatschappelijke ladder. Je verdwijnt namelijk simpelweg als persoon.

Is Caroline van Scheltinga wel Caroline van Scheltinga? Wie het weet mag het zeggen. Vrouwen verdwijnen, geheel ‘vrijwillig’, want dan heb je het als vrouw pas gemaakt, met miljoenen van de radar door een naamsverandering bij huwelijk. Geen wonder dat ze zo’n lage status overhouden, ze zijn verlengstuk van.

Vrouwen gebruik je eigen naam! En vernoem ze, als de persoon genoemd wordt! En laat de familienaam verlopen via de vrouwelijke lijn! Dan zal vrouw zijn geen degradatie meer betekenen, en gelijkwaardigheid de norm worden, ook bij een transitie! Want de naam van de man blijft ook genoemd, maar als tweede. Want die laat zich zijn kostbare naam, waarmee hij zondermeer al een glorieuze toekomst- en verleden!- heeft, vast niet ontfutselen, zoals nu nog steeds massaal bij vrouwen gebeurt, en dat hoeft ook helemaal niet. Net zo min als dat nu zou hoeven in omgekeerde richting. maar dat gebeurt wel op grote schaal, met alle maatschappelijke gevolgen, die desastreus zijn voor een vrouw als zodanig: ze heft haar bestaan als individu er mee op.

Maar als je, wel met je eigen naam, vervolgens toch weer niet wordt genoemd en vernoemd, zelfs gekomen vanuit de diepste kern van de vrouwenbeweging, door je eigen kind, dan hebben we nog een hele lange weg te gaan. Want misschien vond Marleen Stikker het alleen maar gênant om haar naam te noemen! Of heeft ze dat wel gedaan, maar heeft de redactie het weggelaten. Maar dat had de redactie niet mogen doen, of moeten aanvullen. Want Gerda Meijerink mag niet worden vergeten! En met haar die vele anderen, al of niet al met hun eigen naam! Het blijft anders met de emancipatie van vrouwen dweilen met de kraan open.

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: vrijdag 9 augustus 2019 16:46
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Micro-plastic

 

Micro-plastic

 

Een pagina’s groot artikel over voor- en nadelen van plastic, (9 augustus), zonder het vermelden van het grootste gevaar ooit in deze categorie: het micro-plastic. Want het wordt niet gezuiverd uit het water en kan dus -wereldwijd- ongehinderd alle systemen, dus ook in ons lichaam, binnendringen, en daar vernielingen aanrichten vanaf het ongeboren kind. En er is ook geen enkele instantie die het verbiedt of tegenhoudt. En het wordt dus niet eens gesignaleerd in een uitputtend artikel over plastic als het grote, uiteindelijk alles verwoestend gevaar dat het vormt. En geen redactie die het ter bitter noodzakelijke aanvulling terugstuurt. Tel uit je winst!  

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 29 juli 2019 17:44
Aan: justine <presario10@freeler.nl>; redactie.discussie@gelderlander.nl; redactie@Gelderlander.nl

Onderwerp:  CBR-keuring, een rituele dans

CBR-keuring, een rituele dans

 

Na de emotionele brief, afgelopen zaterdag in de Gelderlander, met tweemaal een persoonlijke handtekening van de schrijver ervan, waarin hij dreigt met een rechtsgang als hij niet op tijd een verlossend bericht krijgt van het CBR over zijn rijvaardigheids-conditie, is het goed om naar de procedure te kijken, die bij mij ook al weer bijna een half jaar duurt, en de kritische tijd al ruim heeft overschreden. Toch is er een eenvoudige oplossing voor dit alsmaar groeiende probleem: het omkeren van de bewijslast. Nu moet iedere 75-plusser bewijzen dat zij of hij niet incapabel is om te kunnen autorijden. Maar net als in de rechtspraak ben je pas schuldig, als die schuld is bewezen.

Het uitgangspunt voor het CBR moet dus zijn dat zij aantoont dat je niet in staat bent om nog auto te rijden, en daarvoor zijn procedures nodig, maar in de omgekeerde richting. Zij gaat ervan uit dat je ziek bent, terwijl de gezondheid van 75- plussers over het algemeen goed is.

Nu moet je allerlei vragen beantwoorden, vóór je- altijd?- een dokter moet bezoeken, en eventueel nog een of meer specialisten. Als die vragenlijst meteen met die dokter wordt doorgenomen, dus niet nadat die eerst is teruggestuurd, scheelt dat al maanden overbodige tijd.

In mijn geval was ik al meteen naar die arts gegaan, maar moest ik dus eerst die vragenlijst nog opsturen, vóór ik een afspraak kon krijgen, die nu voor komende maand is gepland, ongeveer een half jaar later! Ik had namelijk die lijst ook nog eens niet goed ingevuld met betrekking tot een vraag over mijn ogen.

Bij mijn uiteindelijk goed ingevulde vragenlijst had ik een overzicht van mijn medicijngebruik van vorig jaar gedaan: mijn eigen risico bedroeg vorig jaar nog geen 70 euro, medicijnen inbegrepen, en ook een verklaring van mijn oogarts over mijn kijkvermogen. Dat alles in het kader van zijn vooronderzoek voor twee staaroperaties, die inmiddels succesvol zijn verlopen. Dus geen centje pijn meer!

 

Maar nu komt de clou: in de na maanden ontvangen vragenlijstreactie, met twee nieuwe vragenlijsten, stond, onder de  kop verwijzing: Waarom hebben wij meer informatie nodig: u heeft aangegeven dat u diabetes heeft- al jaren zonder medicijnen onder controle, ook door mij aangegeven- daarom moet u naar een arts. Verwijzen ze niet iedereen naar een arts, of procentueel hoe vaak wel? Daar mag ik dus pas half augustus weer naar toe. Maar er staat ook:-De arts (?) heeft aangegeven dat u langer dan 10 jaar diabetes heeft. Uw ogen kunnen daardoor achteruit zijn gegaan. Daarom moet u naar een oogarts. Dat mag uw eigen (behandelend) specialist zijn. Maar die had dus al een verklaring afgegeven die ik ook had meegestuurd. Maar dat was dus niet conform de rituele dans! 

 

Het echte venijn zit namelijk in het zinnetje: – De arts heeft aangegeven dat u al langer dan tien jaar diabetes heeft: welke arts, ik heb nog geen arts gezien, of misschien die van de vorige keuring, of misschien mijn eigen huisarts? Maar feit is dus dat ze dat allemaal d al lang wisten, en mij meteen met de vragenlijst naar de arts en oogarts hadden kunnen verwijzen: daarmee was een half jaar gewonnen en had ik, zonder onderbreking, kunnen blijven autorijden!!!

 

De weeffout zit er dus ook in dat het CBR op de stoel van de dokter is gaan zitten. Maar laat de keuring - van iedereen- dus niet na een schifting door het CBR ‘om tijd te besparen(!)’ waar die hoort: bij artsen!  En laat de ‘eerste’ arts eventueel doorverwijzen!

 

Minister, stop dus deze rituele dans, die alleen maar verliezers kent, het CBR incluis. Want met deze omslachtige benadering verdwijnt zij, en een vijfde van alle 75-plussers per jaar, onherroepelijk, en steeds dieper, in het moeras van deze omslachtige, onnodige, en omgekeerde procedures!

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 23 juli 2019 17:32
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; gemeente@nijmegen.nl

Onderwerp: 65-plus-regeling van de bus op de schop

 

 

65-plus-regeling van de bus op de schop

 

De Vierdaagse heeft flink ingehakt op de discussie rond Bijna vakantie, maar eerst...,  van 12 juli jongstleden. Er is geen enkele reactie erop geplaatst, terwijl er toch een geweldige evaluatie van het eerste jaar van de gemeenteraad en B&W werd gegeven, twee dagen op een rij, en groot aangepakt. Ik wil daar één element uithalen met betrekking tot Harriët Tiemens, omdat daar ook een grote tijdsdruk achter zit: het beoogde afschaffen van de algemene 65-plus regeling voor de bus, waarvoor een regeling alleen voor alle echte minima, dus ook die onder de 65-plussers, in de plaats zou komen. Ik maak daarvoor eerst een actuele vergelijking naar aanleiding van de lezersstemming van die dag.

 

Die arme bewoners rond het speelveldje van De Buut: 86% van de stemmers in de Gelderlander van 12 juli vindt dat ze er maar niet hadden moeten gaan wonen. Maar het probleem is al bewonend ontstaan, door volstrekt onverantwoorde nieuwbouw, rond het al veertig jaar bestaand schoolplein. Niet de bewoners treft dus blaam, maar de gemeente, die dit allemaal heeft laten gebeuren.

 

Een zelfde soort blunder lijkt Harriët Tiemens, ‘de succesvolle wethouder van Groen Links, en beoogd burgemeester’, te begaan, door het gereduceerde tarief voor ouderen in de bus te beperken tot  de ‘minima’ onder de ouderen. Maar dat werkt dus enorm stigmatiserend: niet alleen jaagt ze de rijkere ouderen weer hun dikke auto in, maar ze vermindert ook drastisch het plezier voor de overige ouderen, die als armlastig worden weggezet, en financieel alles moeten blootleggen, alsof ze ook nog eens in de bijstand zitten. En die dat dus vaak uit schaamte niet zullen aangaan! Terwijl ouderen de laatste 10 jaar collectief al 20% aan inkomen hebben moeten inleveren- en de prognose is ook nog eens een keer weer slecht- en met de milieutransitie in zicht alleen maar steeds minder te besteden hebben! Eén dagje kan bij het ontbreken van de kaart al gauw een tien euro kosten, het bedrag dat nu voor het hele jaar wordt betaald.

En dat, terwijl de, ook door Groen Links indertijd zwaar bevochten, regeling, een zegen voor de mensheid is: reken alleen de bezoekjes aan het ziekenhuis, of van de mantelzorger of oppas-grootouders, het veiligheidsgevoel in de bus, de sociale mobiliteit, dit alles wordt weggegooid om een niet bestaand probleem voor de meeste minima onder de 65, op te lossen. In mijn ogen is dat een door haar goed gevonden smoes. Zij hebben nog de optie van fietsen, een scooter enz.. Het lijkt een prestigekwestie voor haar: zij tegen de Kwakkenbergbewoners die er ook gebruik van maken. Maar dat is toch juist geweldig, en mede de kracht van deze regeling?! Wie het laatst lacht, lacht het best!!

De luizige euro’s die zij op de ouderen-regeling wil besparen- gaan op aan een steeds meer vervuilende binnenstad bijvoorbeeld, en overdrukke wegen, die zij tot nu toe zo succesvol bestrijdt! En het betekent ook een nog groter verlies voor de toch al zo getroffen middenstand, die de klandizie ziet verkassen naar winkels met parkeervrije zones, en ook de andere wegblijvende klanten, die niet zo’n minimumkaart hebben aangevraagd, gewoon ziet verdwijnen, omdat deze thuis ‘veilig’ via de computer bestellingen plaatsen. Nog weer minder sociale cohesie!

Penny wise and pounds fool ! En zo on- Groen Links!!! En dat ook de SP heeft zich hierbij zo slaafs opzij heeft laten zetten zegt heel veel over het karakter van het huidige links! Kom bij zinnen zou ik zeggen! Want deze sociale ramp kan nog voorkomen worden.

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 13 juli 2019 19:12
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; brieven@gelderlander.nl
Onderwerp: Geluidsprobleem en de 65-plus-regeling van de bus

 

Geluidsprobleem en de 65-plus-regeling van de bus

 

Die arme bewoners rond het speelveldje van De Buut: 86% van de stemmers in de Gelderlander van 12 juli vindt dat ze er maar niet hadden moeten gaan wonen. Maar het probleem is al bewonend ontstaan, door volstrekt onverantwoorde nieuwbouw, waardoor de huizenrijen, hoog oplopend, als een geweldige klankkast zijn gaan functioneren. Want afgezien van de harde materialen, waar bouwkundige Cees Mulder uit Rotterdam in de brief van de dag, in de Volkskrant van 11 juli op wees, is de schelpachtige hoogbouw rond het plein een perfect amfitheater geworden, waar ieder zuchtje tot in alle uiteinden is te horen. Op dezelfde dag stond er in de Gelderlander ook een analyse dat hier, om dezelfde redenen,  dan ook volstrekt onverantwoord, rond het al veertig jaar bestaand speelterreintje, is gebouwd. Niet de bewoners treft dus blaam, maar de gemeente, die dit allemaal heeft laten gebeuren.

 

Een zelfde soort blunder lijkt Harriët Tiemens, ‘de succesvolle wethouder van Groen Links, en beoogd burgemeester’, ( Bijna vakantie, maar eerst,,,, 12 juli))- waar gaat het heen met ons Groen Links?- te begaan, door het gereduceerde tarief voor ouderen in de bus te beperken tot  de ‘minimum-lijders’ onder de ouderen. Dat werkt dus enorm stigmatiserend: niet alleen jaagt ze de rijkere ouderen weer hun dikke auto in, maar ze vermindert ook drastisch het plezier voor de overige ouderen, die als armlastig worden weggezet, en financieel alles moeten blootleggen, alsof ze ook nog eens in de bijstand zitten. En die dat dus vaak uit schaamte niet zullen aangaan! Terwijl ouderen de laatste 10 jaar collectief al 20% aan inkomen hebben moeten inleveren!

En dat ook, terwijl de, ook door Groen Links indertijd zwaar bevochten regeling, een zegen voor de mensheid is: reken alleen de bezoekjes aan het ziekenhuis, of van de mantelzorger of oppas-grootouders, het veiligheidsgevoel in de bus, de sociale mobiliteit, dit alles wordt weggegooid om een niet bestaand probleem voor de meeste minima onder de 65, op te lossen. In mijn ogen is dat een door haar goed gevonden smoes En voor wie het wel van hen wel een echt probleem is, kan een soortgelijke oplossing worden geregeld, via een Nijmegenpas bijvoorbeeld. Het lijkt een prestigekwestie voor haar: zij tegen de Kwakkenbergbewoners die er ook gebruik van maken. Maar dat is toch juist geweldig, en mede de kracht van deze regeling?! Wie het laatst lacht, lacht het best!!

De luizige euro’s die zij zo denkt te besparen gaan op aan een steeds meer vervuilende binnenstad bijvoorbeeld, en overdrukke wegen, die zij tot nu toe zo succesvol bestrijdt! En het betekent ook een nog groter verlies voor de toch al zo getroffen middenstand, die de klandizie ziet verkassen naar parkeervrije zones, en de andere wegblijvende klanten, die niet zo’n minimumkaart hebben aangevraagd, gewoon ziet verdwijnen, omdat deze thuis via de computer bestellingen plaatsen. Nog weer minder sociale cohesie!

Penny wise and pounds fool ! En zo on- Groen Links!!! En dat ook de SP heeft zich hierbij zo slaafs opzij heeft laten zetten zegt heel veel over het karakter van het huidige links! Kom bij zinnen zou ik zeggen! Want deze sociale ramp kan nog voorkomen worden.

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 11 juli 2019 23:40
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Laag bij de gronds

 

Laag bij de gronds

 

De kwestie van het verboden speelterreintje in Nijmegen houdt de gemoederen terecht bezig, zoals ook uit de aangevoerde argumenten van Cees Mulder uit Rotterdam, in de brief van de dag van 11 juli, blijkt. Waar hij echter, als bouwkundige, geen rekening mee houdt is dat de bebouwing om het terreintje heen de hoogte in gaat, en als een soort schelp ovaal rond het speelveldje staat. Die werkt zo als een geweldige klankkast, waartegen zachtere materialen, ben ik bang, ook geen soelaas kunnen bieden.  

Justine Borkes
 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 10 juli 2019 13:49
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Vrouwen, past op uw naam!

 

Vrouwen, past op uw naam!

 

‘...was de laatste twintig jaar getrouwd met zijn zakenpartner en tevens grote liefde Mariëlle Kuiken’, staat in Het Eeuwige Leven over Paul Kuiken! Maar wat was de eigen naam van die grote liefde? Ze zal toch niet met deze naam geboren zijn, zoals vrouwen ook wel worden aangeduid?

Ook in de overlijdensadvertentie eronder, op 10 juli, verdwijnen veel namen achter de naam van de echtgenoot. Daarmee beroof je vrouwen van hun eigenheid, of hebben vrouwen die geheel ‘vrijwillig’ afgestaan. Feit is dat ze zo van de radar verdwijnen. Zolang dit gebeurt doen vrouwen er nog steeds niet echt toe, en het is de hoogste tijd dat dat stopt. Turven hoeveel vrouwennamen op een dag weer ‘verdwenen’ blijken te zijn in de verschillende overlijdensadvertenties kan misschien helpen om deze gigantische namenroof zichtbaar te maken.

Je eigenheid staat op het spel. Die moet terug waar die hoort. Bij de vrouwen zelf. Zonder je eigen naam geen eigenwaarde. Stop deze ‘cadeaus’ of roofpartijen. Blijf jezelf benoemen, wat nog beter zal worden bereikt, als kinderen de naam van hun moeder dragen, met de namen van de kinderen dus via de vrouwelijke lijn, waarbij de man ook genoemd blijft, maar niet meer als eerste.

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 29 juni 2019 11:37
Aan: redactie@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Beneden ieder peil

 

Beneden ieder peil

 

Waarom geen middaggegevens over radio en tv, al is het alleen maar voor de publieke zenders, waarom geen uitslagen van het WK voetbal, allemaal vragen op 29 juni voor de ombudsman. Maar het totaal ontbreken,  bij de radio- en tv-gegevens, van nota bene de WK kwartfinale-wedstrijd Nederland –Italië, om 15 uur op diezelfde zaterdag, als rigide uitvoering van dit beleid, én het totaal ontbreken op de voorpagina van enige vooraankondiging, is beneden ieder peil. Wat zullen de tegenstanders van vrouwenvoetbal in hun handen knijpen: zie je wel, de Volkskrant vindt vrouwenvoetbal ook niks, alle mooie woorden van de hoofdredacteur vorige week ten spijt. Wat een blunders!

 

Justine Borkes  

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 22 juni 2019 16:02
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Verdringing

 

Verdringing

 

De oproep van Edwin Jonker om een homogene cast als van Flikken Rotterdam verrassender te maken, Rotterdamser, gaat voorbij aan een andere hele grote makke van de serie: het structureel tweede-rangs zijn van de vrouwen in de rolbezetting. Het origineel en de serie Flikken Maastricht hebben wel een evenwichtige en gelijkwaardige bezetting, en dat werkt. Want al vindt Peter Middendorp in zijn column Minor part, van twee weken geleden, dat vrouwen juist heel blij moesten zijn met een héél belangrijke rol op het tweede plan, en niet moesten zeuren, is de over-casting van mannen een verstikkend fenomeen. Al dat belangrijk doen van al die mannen wordt potsierlijk.

Hetzelfde geldt voor de soms schuimbekkende reacties, zoals die van Paul Onkenhout vorige week, op het fenomeen vrouwenvoetbal. Tot voor kort werden vrouwen effectief van de voetbalvelden geweerd, zoals hij ook zelf in zijn column beschrijft, maar geen enkel mea culpa, alleen een fulmineren over het in zijn ogen lage niveau van de vrouwen op het veld. Eigen schuld dikke bult zou ik zeggen, en bovendien: de vrouwen voetballen zonder de verbeelding die mannen, door structurele actieve en passieve overschatting, vaak nog eigen is.

Nu de verdringing niet is gelukt, piepen sommige mannen als een gek- terecht dat Philippe Remarque zaterdag 22 juni het schrijfsel van Paul Onkenhout een mopperige column noemt- als om te voorkomen dat mannen – en ook jongens worden er door aangestoken, zoals uit dezelfde column van de hoofdredacteur blijkt- er naar zouden gaan kijken en er zelfs van zouden kunnen gaan genieten! Daar gaat weer een bastion! De vrouwen van Oranje geven het enige juiste antwoord: ze spelen de wedstrijden fantastisch uit: ook een ‘echte man’ zal nu toch heel voorzichtig misschien, de achtste finales gaan bekijken, en in de betovering van hun spel worden meegenomen. En het punt is toch dat tegenstanders gelijkwaardig zijn: dat is toch de kern van alle indelingen in klassen in de sport?

Maar, ondanks de eeuwenlange uitsluiting, ze voetballen geweldig!!! Het is de eerste generatie die ook als kind in clubverband heeft gevoetbald, en dat werpt nu zijn vruchten af! Zo simpel is het! Ze hebben voor het eerst gelijke kansen! Eindelijk gerechtigheid!  

 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 16 juni 2019 17:50
Aan: brieven@volkskrant.nl; opinie@volkskrant.nl
Onderwerp: Eigen schuld dikke bult

 

Eigen schuld dikke bult

 

Het ontgaat Paul Onkenhout kennelijk dat de in zijn ogen ondermaatse kwaliteit van het vrouwenvoetbal door de mannen zelf is veroorzaakt. Toch heeft volgens hem het weren van meisjes en vrouwen van de voetbalvelden, door diezelfde mannen, deze, in zijn ogen bestaande kloof, veroorzaakt. Eigen schuld dikke bult dus! En die beledigende citaten van Hans Teeuwen, zelfs als kop gebruikt, zal ik hier maar niet herhalen. Vrij uitschelden is er een goeie benaming voor.

Maar nergens een mea culpa. Hij staat er dan ook geen moment stil wat deze boycot tot in het bijna oneindige, maar nog net niet afdoende genoeg, voor meisjes en vrouwen heeft betekend. En dat mannen zich daar diep voor moeten schamen! De Minor part, waarover Peter Middendorp een week eerder schreef, behelst mijns inziens een soortgelijke boodschap: vrouwen moeten niet zeuren, maar blij zijn dat ze nog wel de belangrijkste, en felbegeerde(!) mindere rol mogen spelen. Want een man, met alle privileges van dien, zullen ze nooit worden! Niet klagen maar dragen dus!

Thomas Verbogt haalde onlangs in een column in de Gelderlander, over wederzijdse toestemming bij seks, en passant aan dat echtgenotes vroeger vaak te uitgeput waren, door al hun zorgen en werk, om nog zin te hebben in seks. Echtgenoten gingen er dan toch ‘overheen’. Zij hadden daar immers recht op?! En al die kinderen die daar weer uit geboren werden! Hij sloot zijn eigen ouders daar niet van uit. En hij leek daar helemaal niet mee te zitten.

 

Het wordt tijd dat jongens en mannen hun gratis en voor nikse privileges gaan inleveren, te beginnen met de overerving via de mannelijke lijn, van de familienaam, het stamhouderschap, waarin en waardoor vrouwen zelfs vaak volkomen van het toneel verdwijnen. # geef haar haar naam terug. In overlijdensadvertenties wordt die onzichtbaarheid bijvoorbeeld vaak pijnlijk zichtbaar.

 

Want al die privileges, waardoor meisjes en vrouwen ten diepste worden achtergesteld,  zijn voor jongens en mannen ook nog eens heel slecht voor hun waarnemingsvermogen en karakter. Zie alleen al de drie hierboven aangehaalde voorbeelden, en hun ‘aanleveringsroutes’!

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 10 juni 2019 16:49
Aan: opinie@volkskrant.nl
CC: p.remarque@volkskrant.nl; L.Reijmer@volkskrant.nl
Onderwerp: De grenzen van de groei

 

De grenzen van de groei

 

In de Zaterdagcolumn van Loes Reijmer, van 8 juni, stelt ze de relevante vraag hoever je als columnist kunt gaan in het etaleren van intimiteiten uit je al of niet beëindigde relatie, en wat de rol van de lezer, als zwijgende medeplichtige, daarin is. Het betrof het schrijven, in allerlei media, van Arnon Grunberg.

Het interessante hierbij is misschien, dat ik mij als lezer niet tot een zwijgende rol heb beperkt, al heb ik mijn reactie ook alleen tot Arnon Grunberg gericht- en indirect, omdat de mail niet was aangekomen- tot Philippe Remarque.

Ik schreef de mail, om vriendschappelijke redenen, omdat ik overspanningsreacties las in een column. Ik kreeg van geen van beiden een reactie, maar ik denk dat het in het kader van de privacy-kwesties belangrijk is om deze mails in de discussie te betrekken. Want waar er twee vechten hebben er twee schuld, en hoe ver kun je gaan?

 

Justine Borkes

Ik kopieer de beide mails hieronder:  

hoi philippe,  

deze mail kwam niet aan, philippe! zou jij hem naar arnon grunberg willen doorsturen?  

  • ik zou bij die mail nog willen opmerken dat ik denk dat het de nog steeds nog uitgestelde rouwverwerking om zijn moeder is die hem parten speelt, en die hij aan moet gaan! ikzelf brak twee jaar na de dood van mijn vader, omdat ik in die periode alleen maar mijn moeder had opgevangen. ik heb toen hele goeie hulp gekregen, en kon, een jaar later! ook weer gewoon aan de slag!

dat gun ik hem ook van harte!!!  

hele hartelijke groet en heel veel dank!!!  

justine     

From:justine

Sent: Tuesday, May 28, 2019 3:26 PM

To:a.grunberg@volkskrant.nl

Subject: existentiële angst

 

hoi arnon,

 

wij hebben elkaar eens ontmoet na afloop van jouw frans kellendonk lezing. ik vertelde jou toen dat ik nooit van de universiteit was weggegaan, en dat juichte jij toe. dit om een beetje duidelijk te maken wie jou deze mail schrijft!

ik ben nog steeds niet weggegaan, en nog steeds op weg – hopelijk- naar een promotie: tussen leven en leer, over het interpreteren van gedichten.  

jij lijdt denk ik aan een grote existentiële angst momenteel, die je gedeeltelijk ook zelf in de hand hebt gewerkt. misschien helpt het je, als ik dat wat duidelijker probeer te maken! ik heb me de laatste jaren vaker afgevraagd wanneer jouw vriendin de handschoen in de ring zou werpen: het was alsof je haar daar toe wilde aanzetten. omdat je het zelf niet durfde? je hebt haar- ik meen dat je dat ook eens ineen column hebt geschreven-over de streep getrokken met de belofte van een kind,  maar dat was wel het laatste wat je wilde. denk ik. daar was je pas echt bang voor. en je hebt haar dus aan het lijntje gehouden! zij woont nu in jouw huis- niet ook van je zus?- en brieft jou dingen over jouw zus door, die je niet durft te bezoeken in jouw eigen huis. inderdaad een woody allen scenario/nachtmerrie!

 

ik weet ook niet hoe je hier uit moet/kunt komen, maar oprechtheid- niet geveinsd- hoe goed jouw lezing ook was-,, ten opzichte van jezelf en anderen kan je daarbij misschien helpen!

en ik denk dat je gewoon ook wat minder moet schrijven/publiceren: je houdt er een onmogelijke discipline op na!

 

ik weet uit persoonlijke ervaring dat dit allerminst eenvoudig is, maar dat het ook een heilzame weg kan zijn naar genezing!  

en dat die bestaat in het ophouden meet een  übermensch te willen zijn!  

ik gun je dat heel erg!!!  

heel veel sterkte en goeie moed!!!  

justine borkes

 

Van: justine <info@bindingen.nl>
Verzonden: dinsdag 14 mei 2019 12:13
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
CC: s.witteman@volkskrant.nl
Onderwerp: Een meesterzet-dief?

 

Een meesterzet-dief?

 

Is het de Volkskrant misschien ontgaan dat hier een verzonnen verhaal werd voorgespiegeld, door meesterdief van gedachten, Daan? En dat de hele verliteratuurde familie er misschien bij de hoax is betrokken? Ik had in ieder geval die zak met honderd en meer repen willen zien, voor de zekerheid, dat ik als interviewer niet in een nieuw soort beeldverhaal-actueel was betrokken geraakt! 

en dan nog de hamvraag: waarom leende de Volkskrant zich voor dit al of niet verzonnen sensatieverhaal, dat de persoon in kwestie weer de Bühne geeft, waar hij misschien alleen maar therapie nodig heeft voor een hoe dan ook beschadigd ego? En waarin ook direct betrokkenen schaamteloos, al of niet in het echt, worden geschoffeerd!

 

Zou de redactie een eigen gezin ook zo uitgevent willen zien, alweer al of niet voor het echie?

Justine Borkes 

 

Van: presario10@freeler.nl <presario10@freeler.nl>
Verzonden: vrijdag 26 april 2019 19:30
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl

Onderwerp: De boodschapper en Bach

 De boodschapper en Bach 

In zijn column van deze week verzucht Max Pam hoe erg antisemitisch Bach's Johannes Passion wel niet is. Maar ik denk dat hij de mogelijke gevolgen van de beschreven en prachtig bezongen gebeurtenissen met elkaar verwart. Don't blame the messenger! Of is hij van mening dat Johannes de evangelist van dit evangelie van de liefde: ('Vrouwe, zie hier uw zoon' - en tegen de leerling die hij liefhad- 'Zoon, zie hier uw moeder!', troost in iedere rouw,) dit, met zijn mede evangelisten,volkomen uit de duimheeft gezogen, met inderdaad de door hem genoemde antisemitische motieven? Als hij al heel erg lijdt onder dit prachtige werk van Bach, dan lijkt het mij toch om de verkeerde redenen!

 Justine Borkes

 
Van: "justine" <presario10@freeler.nl>
Datum: 1 april 2019 om 15:59:25 CEST
Aan: <redactie.discussie@gelderlander.nl>

Onderwerp: Suggestie
Suggestie
 
De foto’s in de Gelderlander van de al of niet op de PfD-stemmers-duo’s bevatte nog een andere, meer verborgen suggestie, dan onder Demoniseren, afgelopen zaterdag door Niki van der Naald, chef nieuws en digitaal, verwoord: waren het vooral mannen die op deze nostalgische partij hebben gestemd? De verhouding hier is 100% mannen, tegenover 0% vrouwen. De partij zou wel eens veel meer een pro-‘echte’-man, en anti-vrouwen-partij kunnen zijn, en daarom onder deze eerste categorie de meeste stemmen hebben verworven. Een onderzoek waard, lijkt me, want ook de discussies lijken vooral in mannenhanden te zijn.
 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 17 maart 2019 16:52
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; redactie@ad.nl
Onderwerp: Haar eigen naam

 

Haar eigen naam

 

Zonder haar eigen naam- in het Engels zeggen ze het nog duidelijker: Her proper name-  verdwijnt de vrouw vaak zelfs met terugwerkende kracht uit beeld. In veel in memoriams fungeert de vader als enige ouder, die op miraculeuze wijze alleen een kind op de wereld heeft gezet, dat heeft opgevoed en van een sociale status voorzien. Zo verwordt een vrouw tot minder dan een voetnoot: ze wordt niet eens meer aangehaald! Er zou een hashtag moeten komen: #she too, waarmee wordt bijgehouden, hoeveel vrouwen die dag weer uit de familiefoto zijn weggekrabd, waardoor mannen weer hun conto vrijelijk kunnen verrijken en oppoetsen. En van het aantal vrouwen, iedere dag weer, dat in een overlijdensadvertentie achter de naam van hun man voorgoed verdwijnt.

Het is dus nog veel erger dan alleen veel te weinig waardering voor het werk van vrouwen- waarom doen mannen niet gewoon mee?- van het

allerbelangrijkste werk: het opvoeden van kinderen, wat mede daardoor de burn-out veroorzaakt, die je als moeder maar al te gemakkelijk krijgt: ( René Diekstra in zijn column van 12 maart) je naam wordt later maar al te vaak ook nog eens helemaal uitgegumd! En alle credits gaan dan dus weer naar de vader, die daarvoor rijkelijk blijft beloond: een echte koning van de schepping!!! Die man kan echt alles, en ook nog zonder zijn handen er aan vuil te hebben gemaakt !

 

Als we niet de familienamen langs de vrouwelijke lijn laten verlopen, met de naam van de man er aan toegevoegd, blijft de gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen een vergeefse strijd, en verdwijnt een vrouw steeds weer, en met terugwerkende kracht, in een onuitputtelijk afvoerputje. Een vrouw die haar eigen naam inlevert bij haar huwelijk, maakt de echtgenoot uiteindelijk tot dief en heler. En de dochters tot de nieuwe slachtoffers van deze mannelijk hebzucht. En van de zoons vroegtijdige peacocks.

 

En laten de schrijvers van naschriften e.d. hun best doen om ook de moeder te ver- en be-noemen, zij deden immers het belangrijkste werk!  Ze plegen anders een vorm van gynè-cide, een collectieve vrouwenmoord! Soms heb ik de indruk dat ze daar zelfs plezier in scheppen: vrouwen postuum een hak zetten! Die kunnen zich immers niet meer verdedigen!

 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 25 februari 2019 18:07
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

Onderwerp: Gas terug!

 

Gas terug!

 

In de ingezonden brief Klimaat en realiteit, van maandag 25 februari, staat dat wij onze vervuiling exporteren, omdat het buitenland wel op bruinkool e.d. blijft stoken, en die zo opgewekte elektriciteit dus niet schoon is.

Wat hij vergeet is dat Nederland, het door hem dus ook relatief schoon gevonden gas, met bakken naar het buitenland exporteert. Wij zouden genoeg gas hebben voor eigen gebruik, ook voor het opwekken van elektriciteit, als we geen gas zouden exporteren voor het grote gewin!

Wonderlijk is ook dat Henk van Otegem ook geen enkele rem op de vervuilende houding van de wereldbevolking wil leggen. Maar uit zijn betoog blijkt zonneklaar dat dat juist de enige oplossing is! Van kwantiteit naar kwaliteit!

Elektriciteit als wondermiddel is namelijk evenmin oneindig als gas: het heeft grondstoffen nodig om opgewekt te worden, die aan het zuiniger gebruik ervan vooraf gaan, en daarin niet worden mee berekend. En voor warmte-opwekking zijn ze energieverslindend. Dan is gas vaak de veel betere optie!

Maar ook stopt de groei van een steeds uitdijende wereldbevolking niet bij één miljard: ook die krijgen weer kinderen, en in 2050, het magische getal bij de berekening van de voedingsmogelijkheid, zijn de millennials pas 50, en kunnen die zelfs voor een groot gedeelte zelf nog kinderen krijgen, maar ook nog eens bijna honderd worden!

Er is dus maar één weg: gas terug! Op alle fronten! Dus ook geen export meer van ‘ons’ gas We hebben het veel te hard nodig!

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 25 februari 2019 17:26
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; angeladejonge@gelderlander.nl; lezers@ad.nl; brieven@ad.nl

Onderwerp: Reclame

 

Reclame 

Hoewel ik grote bewondering heb voor de columns Angela kijkt tv, van Angela de Jonge, schiet ze, mijns inziens, met haar column Reclame, van zaterdag 23 februari, helemaal de verkeerde kant op. Ze bekijkt dat fenomeen, dat steeds meer van ons dagelijks leven overneemt, met een nostalgische blik- ach hoe schattig was Loekie de Leeuw- en als iets waar je gemakkelijk aan kunt ontsnappen. Maar als je met vier mensen tv kijkt, staat niet iedereen op om even iets anders te gaan doen. En met name kinderen zijn daar de dupe van, die worden, ook op hun ‘eigen’ zender Nederland 3, met reclame doodgegooid. En voor hen zijn ze het meest funest: vaak zien ze het onderscheid nog niet eens met de ‘echte’ werkelijkheid’

Het monster grijpt ook diep in op de programmering: aftitelingen zijn zo ongeveer afgeschaft. Even bijkomen en na-dromen over wat je net hebt gezien, is er niet meer bij. Maar ook de content zelf is weer zo rolbevestigend als maar kan, want dat komt de reclamemakers het beste uit.

Reclame maakt van de Publieke Omroep een open riool, waarin juist ook kinderen tot het uiterste worden opgehitst om iets te willen hebben.

Penny-wise, but ponds fool dus: voor een paar luizige centen, die de reclame-opgewekte honger nooit kunnen stillen, levert zij zichzelf en haar gezin uit aan het nooit verzadigde roofdier reclame. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 10 februari 2019 18:26
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; brieven@gelderlander.nl; info@ad.nl
Onderwerp: Wat we zelf kunnen doen

 

Wat we zelf kunnen doen

 

Het grote voordeel, de mogelijke directe winst van de scholierendemonstraties is misschien wel dat de generaties nu met de neus in dezelfde richting kunnen gaan staan, vanuit de vraag: hoe redden we onze planeet? Een grote stap in die richting kan zijn dat we drastisch consuminderen en dus ook minder hard op de gaspedaal trappen, bijvoorbeeld, en zoveel mogelijk stoppen met internetwinkelen, waarbij de helft van de artikelen ook nog eens wordt teruggestuurd. En waarmee de middenstand, de .van onze maatschappij, de vernieling in wordt geholpen. Minder kopen, minder weggooien, want die joy-sparkling is ook maar een idee, en niet iets om op af te gaan. En in fysieke winkels in één keer de goeie keus maken.

Maar er is ook meer verborgen winst te behalen. Vroeger gingen mensen één keer in de week in bad: nu houdt het niet meer op. De hoeveelheid middeltjes is ook eindeloos, en het idee heerst dat je zonder dat niet meer kunt. Maar juist die middeltjes, inclusief een overdaad aan zeep, verontreinigen  voortdurend, en brengen weer hun eigen geurtjes met zich mee, die dan weer bestreden moeten worden. Het inlegkruisje bedruipt zichzelf was een slogan uit de 70-er jaren in de vrouwenbeweging,, om deze hysterie zichtbaar te maken. Een mooi voorbeeld is ook de tekening, in Zo van 6 febr.) met de stofzuiger, waarvan een man vanaf de bank wil dat er meer gezogen wordt, en de vrouw één volle zak in één keer wil hebben. Maar stofzuigen brengt juist heel veel fijnstof in huis. Dus terug naar de stoffer en blik: het is een zegen voor de mensheid. En meneer kan dan ook zijn handjes laten wapperen. Maar het gaat niet alleen om altijd zuiniger, het thema van het artikel erbij, maar juist ook om zo sober mogelijk te leven.

We moeten wat hygiëne-niveau betreft terug naar vroeger: vroeger waren de mogelijkheden er niet, en nu verpest de onstuitbare hoeveelheid onze planeet. en terug naar vroeger is nog schoner ook. Minder wassen doen bijvoorbeeld, en  jezelf vaker alleen wassen met gewoon schoon water, wat ook nog eens het beste resultaat oplevert.

De planeet verzuipt anders alleen al door de schoonmaak-fictie, die enorm veel vervuiling met zich meebrengt, en ook nog eens een averechts effect sorteert. Dus kleren langer dragen voor ze de wasmachine ingaan- buiten luchten heeft een verfrissend effect- en het dragen van dezelfde kleren geeft een eigen prettig thuisgevoel van ik mag er zijn. En dat we weer mogen ruiken naar onszelf: ook hier dus de neuzen dezelfde kant uit!

Dat is precies wat we elkaar, ook door de vaak zo asociale media, steeds meer onthouden: uiterlijk vertoon moet ook nog eens steeds worden na-geaapt. Hier kan vooral de jeugd, nu in beweging gekomen, een geweldige, permanente slag maken. En de ouderen daarin meenemen. Zodat we ons weer echt thuis kunnen voelen bij elkaar. En dus echt kunnen ontspannen. En ook de planeet tot rust kan komen. 

Justine Borkes 

 
Van: "justine" <presario10@freeler.nl>
Datum: 31 januari 2019 16:43:14 CET
Aan: <brieven@volkskrant.nl>, <redactie@volkskrant.nl>

Onderwerp: Verdwenen vrouwen(-namen)
Antwoord aan: justine <presario10@freeler.nl>

 
Verdwenen vrouwen(-namen)
 
Het verdwijnen, telkens weer, van de namen van vrouwen, in een huwelijk vaak, en zeker bij de geboorte van kinderen, is een gigantisch, nog steeds uitdijend probleem, waarbij boerka en niqab kinderspel zijn, al is het daarbij vaak én én; ook de hoofddoek symboliseert hun verdwijning als persoon. Dat laatste is allemaal zichtbaar, maar het verdwijnen van de grootste massa van vrouwen in onze westerse samenleving, in en door het verdwijnen van hun naam, wordt soms/vaak, ook nog als positief gezien: zij heeft haar bestemming bereikt! De andere vrouwen zijn min of meer mislukt!
 
Deze flagrante schending van de persoonlijk identiteit, verpakt als een begerenswaardig iets, is een gifpil, waardoor vrouwen als persoon worden opgeheven, ten gunste van een al even onterechte mannelijke ‘superioriteit’, en de daaraan verbonden persoons(-geslachts)-verheerlijking. En zolang deze onvoorstelbare maatschappelijk onbalans standhoudt, zal er ook van gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen geen sprake kunnen zijn. Het is diefstal en geestelijke moord op het hoogste niveau, waarvoor mensen  ook nog beloond, in plaats van gestraft worden.
 
Daarom is de dubbele achternaam, en dan in omgekeerde volgorde, zo’n noodzakelijk, zij het nog niet voldoende voorwaarde, en dat met terugwerkende kracht. Want met de naam werden en worden ook eventuele titels ontstolen, met de navenante maatschappelijke waardering voor het zo altijd weer dominante geslacht. Die kon het cadeau opstrijken en uitdelen, zonder het zelf te verliezen. Zo word je van zelf gratis en voor niks, koning van de schepping, en betekent een vrouwelijke uitgang automatisch dat je tot de verliezers behoort. Want al krijg je een naam en eventueel een titel, bij je kinderen gaat/gaan die weer verloren. En je eigen naam was je al kwijt.
 
Daarom mogen in mijn ogen alle vrouwen hun eigen naam, hun ‘proper name’, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen, niet verloren laten gaan. En iedere man die de naam van zijn vrouw niet ook draagt, is een dief, al laat zo’n vrouw zich vaak maar al te graag, bestelen. En samen bestelen zij hun kinderen van hun echte namen, die van de vrouw, als drager van dat leven, daarbij als eerste genoemd. En worden miljarden vrouwen weer zichtbaar en dus ook vindbaar.
 
Daarom, niet voor één keer, zoals Stephan Sanders-Vogelenzang in de Volkskrant van 31 januari, maar het liefst binnen afzienbare tijd voor altijd:

Justine Baron van Heeckeren van Brandsenburg-Borkes
 
 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 14 januari 2019 15:36
Aan: redactie@gelderlander.nl; redactie.discussie@gelderlander.nl; brieven@gelderlander.nl
Onderwerp: Anti-inbraaktips

 

Anti-inbraaktips

 

In de zaterdagkrant van 29 december stond een lijst van zeven anti-inbraaktips, waarvan het aandoen of aanlaten van lampen, alsof je dus echt thuis bent, er één was. Op 31 december betoogde Elisabeth Schooneman uit Arnhem, dat dit toch echt energieverspilling betekende. Dat bezwaar is gemakkelijk te ondervangen door tijdsklokken: de lamp gaat dan op een ingestelde tijd aan en later ook weer op dezelfde manier uit. Mooier nog zijn de lampen die met verschillende tussenpauzes telkens weer aan en uit gaan. 

Maar dit hele lichtspel, dat de energieverspilling ondervangt, werkt niet als er post of kranten uit de brievenbus blijven steken. Daarom is het belangrijk dat bezorgers van kranten, post en reclamemateriaal, die dóórsteken, dus niet in de brievenbus laten hangen. En een heilig oog van buren of straatgenoten kan ook geen kwaad: controleer even of de brievenbus van naaste of wat verderop wonende buren, wel post- of krantenvrij is. Dat bevordert ook uw eigen veiligheid, want die van dat stukje straat.

 

Justine Borkes

 
 
 

TERUG