De pagina Kritisch werk heeft een omgekeerde chronologie. Het meest recente artikel vindt u bovenaan

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 10 februari 2019 18:26
Aan: redactie.discussie@gelderlander.nl; brieven@gelderlander.nl; info@ad.nl
Onderwerp: Wat we zelf kunnen doen

 

Wat we zelf kunnen doen

 

Het grote voordeel, de mogelijke directe winst van de scholierendemonstraties is misschien wel dat de generaties nu met de neus in dezelfde richting kunnen gaan staan, vanuit de vraag: hoe redden we onze planeet? Een grote stap in die richting kan zijn dat we drastisch consuminderen en dus ook minder hard op de gaspedaal trappen, bijvoorbeeld, en zoveel mogelijk stoppen met internetwinkelen, waarbij de helft van de artikelen ook nog eens wordt teruggestuurd. En waarmee de middenstand, de .van onze maatschappij, de vernieling in wordt geholpen. Minder kopen, minder weggooien, want die joy-sparkling is ook maar een idee, en niet iets om op af te gaan. En in fysieke winkels in één keer de goeie keus maken.

Maar er is ook meer verborgen winst te behalen. Vroeger gingen mensen één keer in de week in bad: nu houdt het niet meer op. De hoeveelheid middeltjes is ook eindeloos, en het idee heerst dat je zonder dat niet meer kunt. Maar juist die middeltjes, inclusief een overdaad aan zeep, verontreinigen  voortdurend, en brengen weer hun eigen geurtjes met zich mee, die dan weer bestreden moeten worden. Het inlegkruisje bedruipt zichzelf was een slogan uit de 70-er jaren in de vrouwenbeweging,, om deze hysterie zichtbaar te maken. Een mooi voorbeeld is ook de tekening, in Zo van 6 febr.) met de stofzuiger, waarvan een man vanaf de bank wil dat er meer gezogen wordt, en de vrouw één volle zak in één keer wil hebben. Maar stofzuigen brengt juist heel veel fijnstof in huis. Dus terug naar de stoffer en blik: het is een zegen voor de mensheid. En meneer kan dan ook zijn handjes laten wapperen. Maar het gaat niet alleen om altijd zuiniger, het thema van het artikel erbij, maar juist ook om zo sober mogelijk te leven.

We moeten wat hygiëne-niveau betreft terug naar vroeger: vroeger waren de mogelijkheden er niet, en nu verpest de onstuitbare hoeveelheid onze planeet. en terug naar vroeger is nog schoner ook. Minder wassen doen bijvoorbeeld, en  jezelf vaker alleen wassen met gewoon schoon water, wat ook nog eens het beste resultaat oplevert.

De planeet verzuipt anders alleen al door de schoonmaak-fictie, die enorm veel vervuiling met zich meebrengt, en ook nog eens een averechts effect sorteert. Dus kleren langer dragen voor ze de wasmachine ingaan- buiten luchten heeft een verfrissend effect- en het dragen van dezelfde kleren geeft een eigen prettig thuisgevoel van ik mag er zijn. En dat we weer mogen ruiken naar onszelf: ook hier dus de neuzen dezelfde kant uit!

Dat is precies wat we elkaar, ook door de vaak zo asociale media, steeds meer onthouden: uiterlijk vertoon moet ook nog eens steeds worden na-geaapt. Hier kan vooral de jeugd, nu in beweging gekomen, een geweldige, permanente slag maken. En de ouderen daarin meenemen. Zodat we ons weer echt thuis kunnen voelen bij elkaar. En dus echt kunnen ontspannen. En ook de planeet tot rust kan komen. 

Justine Borkes 

 
Van: "justine" <presario10@freeler.nl>
Datum: 31 januari 2019 16:43:14 CET
Aan: <brieven@volkskrant.nl>, <redactie@volkskrant.nl>

Onderwerp: Verdwenen vrouwen(-namen)
Antwoord aan: justine <presario10@freeler.nl>

 
Verdwenen vrouwen(-namen)
 
Het verdwijnen, telkens weer, van de namen van vrouwen, in een huwelijk vaak, en zeker bij de geboorte van kinderen, is een gigantisch, nog steeds uitdijend probleem, waarbij boerka en niqab kinderspel zijn, al is het daarbij vaak én én; ook de hoofddoek symboliseert hun verdwijning als persoon. Dat laatste is allemaal zichtbaar, maar het verdwijnen van de grootste massa van vrouwen in onze westerse samenleving, in en door het verdwijnen van hun naam, wordt soms/vaak, ook nog als positief gezien: zij heeft haar bestemming bereikt! De andere vrouwen zijn min of meer mislukt!
 
Deze flagrante schending van de persoonlijk identiteit, verpakt als een begerenswaardig iets, is een gifpil, waardoor vrouwen als persoon worden opgeheven, ten gunste van een al even onterechte mannelijke ‘superioriteit’, en de daaraan verbonden persoons(-geslachts)-verheerlijking. En zolang deze onvoorstelbare maatschappelijk onbalans standhoudt, zal er ook van gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen geen sprake kunnen zijn. Het is diefstal en geestelijke moord op het hoogste niveau, waarvoor mensen  ook nog beloond, in plaats van gestraft worden.
 
Daarom is de dubbele achternaam, en dan in omgekeerde volgorde, zo’n noodzakelijk, zij het nog niet voldoende voorwaarde, en dat met terugwerkende kracht. Want met de naam werden en worden ook eventuele titels ontstolen, met de navenante maatschappelijke waardering voor het zo altijd weer dominante geslacht. Die kon het cadeau opstrijken en uitdelen, zonder het zelf te verliezen. Zo word je van zelf gratis en voor niks, koning van de schepping, en betekent een vrouwelijke uitgang automatisch dat je tot de verliezers behoort. Want al krijg je een naam en eventueel een titel, bij je kinderen gaat/gaan die weer verloren. En je eigen naam was je al kwijt.
 
Daarom mogen in mijn ogen alle vrouwen hun eigen naam, hun ‘proper name’, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen, niet verloren laten gaan. En iedere man die de naam van zijn vrouw niet ook draagt, is een dief, al laat zo’n vrouw zich vaak maar al te graag, bestelen. En samen bestelen zij hun kinderen van hun echte namen, die van de vrouw, als drager van dat leven, daarbij als eerste genoemd. En worden miljarden vrouwen weer zichtbaar en dus ook vindbaar.
 
Daarom, niet voor één keer, zoals Stephan Sanders-Vogelenzang in de Volkskrant van 31 januari, maar het liefst binnen afzienbare tijd voor altijd:

Justine Baron van Heeckeren van Brandsenburg-Borkes
 
 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 14 januari 2019 15:36
Aan: redactie@gelderlander.nl; redactie.discussie@gelderlander.nl; brieven@gelderlander.nl
Onderwerp: Anti-inbraaktips

 

Anti-inbraaktips

 

In de zaterdagkrant van 29 december stond een lijst van zeven anti-inbraaktips, waarvan het aandoen of aanlaten van lampen, alsof je dus echt thuis bent, er één was. Op 31 december betoogde Elisabeth Schooneman uit Arnhem, dat dit toch echt energieverspilling betekende. Dat bezwaar is gemakkelijk te ondervangen door tijdsklokken: de lamp gaat dan op een ingestelde tijd aan en later ook weer op dezelfde manier uit. Mooier nog zijn de lampen die met verschillende tussenpauzes telkens weer aan en uit gaan. 

Maar dit hele lichtspel, dat de energieverspilling ondervangt, werkt niet als er post of kranten uit de brievenbus blijven steken. Daarom is het belangrijk dat bezorgers van kranten, post en reclamemateriaal, die dóórsteken, dus niet in de brievenbus laten hangen. En een heilig oog van buren of straatgenoten kan ook geen kwaad: controleer even of de brievenbus van naaste of wat verderop wonende buren, wel post- of krantenvrij is. Dat bevordert ook uw eigen veiligheid, want die van dat stukje straat.

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 16 december 2018 16:23
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl; hero1@xs4all.nl
Onderwerp: Columnisme

 

Columnisme 

In haar column, Het tuimcentrum, in Volkskrant Magazine van 15 december, is Eva Hoeke nogal openhartig over haar (beste?) vriendin Caroline Spaans, een medecolumnist in het tijdschrift. Wat let haar om haar vriendin en kind voor de kerst onder haar kerstboom uit te nodigen? Dat spaart ook heel wat getob en getinder.

 

Het valt me trouwens op dat de vrouwelijke columnisten, en ook Fenna, met neergeslagen ogen worden gefotografeerd, terwijl Thomas van Luyn z’n ogen niet verder krijgt opengesperd. 

Justine Borkes 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 11 december 2018 14:34
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Gele hesjes.nl

 

Gele hesjes.nl 

Nog nergens heb ik de eis gelezen of gehoord, dat de BTW op eerste levensbehoeftes niet omhoog mag gaan per 1 januari aanstaande, wat me toch een eerste vereiste lijkt, wil er per 1 januari een geweldige prijsstijgingsexplosie gaan plaatsvinden, nog vóór de vele extra kosten van de energietransitie uit. 

Voor velen wordt het gewone leven zo al onbetaalbaar. Beter voorkomen, dan nooit meer te genezen! En beginnen bij wat voor de hand ligt en voorkomen moet worden! 

Justine Borkes 

 

 

From: justine

Sent: Monday, December 10, 2018 3:19 PM

To: redactie@volkskrant.nl ; brieven@volkskrant.nl

Subject: De stille kracht achter Martine de Jong

 

De stille kracht achter Martine de Jong 

Ligt het, gezien het interview met Martine de Jong in Volkskrant Magazine van 8 dec., niet veel meer voor de hand om Arjen Lubach de stille kracht achter Martine de Jong te noemen? Hij was een van de eersten die haar zag! Zij is geen verlengstuk van hem,  en omgekeerd

Geweldig toch? Dus niet de verhoudingen weer scheeftrekken, ten gunste van het mannelijke ego! 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 5 december 2018 16:01
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

 redactie@AD.nl

Onderwerp: Ernst Daniël Smid

 

Ernst Daniël Smid

 

De presentator van het programma Ernst Daniël op vier, van AVRO/TROS, mag ook zijn biezen pakken per 1 januari 2019. Hij voelt zich afgedankt, en terecht. Waarom zo’n mooi programma om zeep geholpen? Te oud ook waarschijnlijk in de ogen van de programmamakers, die wanhopig naar verjonging zoeken kennelijk. Zijn opera- en maandelijks operette-programma verdient het om te blijven. Het is een origineel en toegankelijk uitzending, met aanstekelijk commentaar van de voornaam-gever!

En stop die uitverkoop van ouderen op de radio en tv, die nog prima functioneren!

  

Justine Borkes

 

 

From: justine

Sent: Monday, November 19, 2018 4:59 PM

To: redactie@volkskrant.nl ; lezers@volkskrant.nl

Subject: Die oude school toch!

 

Die oude school toch!

 

Is de noemer van de de verzuchting van Sylvia Witteman over reacties van de vijf vwo-leerlingen uit haar min of meer directe omgeving op een vergeten- nooit gekend woord- in haar Lexicon van vergeten woorden van 15 november, en alle reacties  van de jongeren daar weer op, weergegeven via hun ouders, niet wat moeten we eigenlijk nog met die school als zodanig, die ons maar lastig valt met ouwe meuk, terwijl we in die tijd zoveel mooiere en interessantere dingen zouden kunnen doen, zoals gamen, of nieuwe (straat)-taal berdenken?

De school wordt een blok aan het been, waar ze alleen nog maar last van hebben. Hun eigen, één-lagige werkelijkheid is voldoende, weg met de rest!!!

Dat is, mijns inziens, waar we ons als gemeenschap als geheel, echt zorgen over moeten maken. Ze snijden hun wortels door en doen dus maar wat. Niet wetend dat school van vrije tijd (scholè) afkomt, waarin de bevoorrechten die dat überhaupt hadden, hun horizon konden verwijden en hun inzichten verdiepen, zoal aangereikt door een per definitie, vorige generatie. Ze ziet het ongelooflijke voorrecht ervan niet meer.

De Smart Phone maakt meer kapot dan ons lief is. Waarmee ik niet wil beweren dat deze jongeren per se asocialer zijn. Want ze steken er natuurlijk wel wat van op, als het goed is. Maar ze dreigen het kind met het badwater weg te gooien- terwijl ze er zelf nog in liggen. Hoe dom kun je zijn? 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 18 november 2018 14:37
Aan: opinie@nrc.nl
Onderwerp: Kindermishandeling

 

Kindermishandeling

 

In het ikje Tocht, van vrijdag 16 november, zaagt José van Dijk, samen met haar man, hun 17-jarige dochter tot op de enkels af, zonder daar zichzelf ook maar van bewust te zijn. In tegenstelling tot hun 14-jarige zoon, tot wie zij in een gesprek over haar mogelijke studiekeuzes, ‘waarnaar hij gezellig meeluistert’, opmerken dat hij, over zin studiekeuzes later gevraagd, zoveel talenten heeft, dat de wereld voor hém openligt. De dochter heeft die talenten dus niet in hun ogen, en de wereld gaat voor haar dan ook maar net op een kier.

Dit is kindermishandeling, psychisch dus, van de ergste soort. De verering van de zoon wordt omgezet in minachting voor de dochter. Een omkering zou ondenkbaar zijn. En ze gaan er, getuige het ikje, nog prat op ook! Die dochter kan het verder wel schudden met zo’n stel ouders. 

De tocht waar de 14-jarige zoon het over heeft betreft deze geestelijke mishandeling van zijn grote zus. Dat hoop ik tenminste! Dat hij dus niet ook, op een tegenovergestelde manier, al volledig naar de knoppen is geholpen. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 15 november 2018 18:02
Aan: brieven@gelderlander.nl; lezers@gelderlander.nl; redactie.discussie@gelderlander.nl
Onderwerp: Haar eigen naam

 

Haar eigen naam

 

In zijn column Man bespiegelt het personage- ik heb sterk het idee dat Erick Reijnen Rutten ze verzint, maar daar is op zich niks mis mee- bedenkt de man in kwestie dus, dat het misschien nog wel erger is om een vrouw te zijn.

Daar heeft hij, denk ik, een punt. Want de karwijtjes die hij nu als man ineens moet doen, heeft zij al eeuwen verricht. Maar het ergste is dat een vrouw als zodanig eigenlijk niet bestaat: zij is nog steeds het attribuut van een man. Dat zij niet meer voor 100% in dat patroon wil passen- wat hij diep betreurt- is één ding. Maar ze heeft ook nog steeds niet haar eigen ‘propper name’. Miljoen vrouwen verdwijnen jaarlijks van het radarscherm door de naam van hun man aan te nemen. Dat wordt ook nog als haar grootste succes in het leven beschouwd! (Het hatelijke mejuffrouw, dat gelukkig is verdwenen, die afschuwelijke stigmatisering, was voor mij de reden om aan het Dolle Mina congres in Vught deel te nemen, en van daaruit die strijd mede aan te gaan!)

Maar zo vrijwillig is die afstand van haar eigen naam niet. Een vrouw wil niet anders heten dan haar kinderen bijvoorbeeld. Daarom pleit ik ook voor naamgeving via de vrouwelijke lijn, waarbij de naam van de man aan haar naam wordt gekoppeld, en al of niet aan die van de kinderen.

Pas dan zal de horigheid van vrouwen kunnen ophouden te bestaan. En het bevoorrechten van mannen op alle fronten, kunnen ophouden.

De rouw-advertentie bij het artikel over de Spaanse griep, laat het pijnlijk duidelijk zien, en dan wordt haar eigen naam nog wel genoemd, Maar wel in veel kleinere letters!

 

Welke vrouw waar is gebleven is een zoektocht die niet te winnen is nu. Is het haar eigen naam, de naam van haar man? En hoe heet zij dan? Zij is in de meeste gevallen Spoorloos! Laat daar maar eens programma’s aan worden gewijd! Rouwadvertenties bijvoorbeeld zijn verschrikkelijke, onoplosbare puzzels.

Aan deze verdwijningen moet echt een einde aan komen, op zo’n kortst mogelijke termijn! 

Vroeger wisten mensen, in hun kleinere gemeenschappen, wie, in het geval van een getrouwde vrouw, wie was (geweest(sic)! Tegenwoordig is het dus een onoplosbare puzzel geworden. En ja, man van de column, dat is u nog nooit overkomen! U mag heten, zoals u bent! Denk daar maar eens over na! 

Justine Borkes

 

 

From: justine

Sent: Saturday, November 03, 2018 5:51 PM

To: redactie@volkskrant.nl ; brieven@volkskrant.nl  

Subject: Rommeltolerantie

 

Rommeltolerantie

 

Jan Heemskerk staat met de grootste grijns op de foto bij het artikel: Hoe krijgen we de man achter het aanrecht?, in Opinie van 3 november en van uit zijn visie terecht: de rommeltolerantie van de man is schier eindeloos, en de vrouw ruimt uiteindelijk wel achter zijn achterste op, straalt-ie uit. Maar waarom de rollen niet omgedraaid: om de anderste week is iemand hoofd huishouding, en is de rommeltolerantie van de betreffende persoon leidend. Hij of zij geeft de ander aanwijzingen hoe hij of zij het huishouden gerund wil zien. Misschien bevalt die grotere rommeltolerantie wel heel erg goed, misschien het opruimmodel, of misschien een mix van beide. Want in de frame van Oktober Opruim Uitdaging slaat de wijzer wel erg de éne kant op.

Dan zal niet alleen een  vrouw het ook voor haar on-sexy werk van stofzuigen hoeven te verrichten, omdat voor haar de hoekjes er misschien nu eenmaal onlosmakelijk bij horen, maar zal een man zijn even on-sexy kunsten vertonen. Want nu laat hij zich alles aanleunen, in het besef dat het toch wel op zijn (haar) pootjes terecht komt. En zal de wederzijdse (h)erkenning een faire kans krijgen.

En krijgen kinderen het goede voorbeeld. Waarbij nog aangetekend dat de rolmodellen in de kinderprogramma’s, zelfs van NPO 3, weer volledig ouderwets rolconform zijn geworden. Dus er is heel wat werk aan de winkel!

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 23 oktober 2018 17:07
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Micro-plastic, macro-probleem

 

Micro-plastic, macro-probleem

 

Vooral veel onderzoek doen naar de gevolgen van micro-plastic voor het menselijk lichaam, waar het inmiddels ook is binnengetrokken. ( de Volkskrant 23 okt ) Maar dat is natuurlijk dubbelop dweilen met de kraan open: in dat water zit die micro plastic ook al in! Want de zuiveringsinstallaties halen het er niet uit, een wel heel ongemakkelijke waarheid, waar zelden of nooit over wordt gesproken. Er is maar één oplossing dus voor dit gigantische, de hele planeet bedreigende probleem: stoppen met het produceren ervan, door een algeheel verbod erop.

 

En alvast beginnen met een zo min mogelijk gebruik ervan als consument. Dus weg met al die cosmetische producten, en op plastic gebaseerde kleding. Alleen het wassen van een fleece-jas uitstellen voorkomt  dat er 1 miljoen microvezels(!) in het milieu komen. ( bron ASN bank/ goedgeld okt. 2018)

 

We moeten dus ons was- en plasgebeuren volledig omgooien. In Vrouwen op Mars werd het één keer in de week in bad gaan, en even zo vaak je kleren schoon aantrekken, zoals Emile Bodé dat over vroeger vertelde, voorgesteld als een geweldige ramp. Maar het gewas en geplas van nu is de grootst voorstelbare ramp. Niet alleen kan onze planeet het niet aan, maar ook is de boodschap dat niemand naar zichzelf mag ruiken. Dus eigenlijk mag je er niet zijn, tenzij je je vol smeert met  allerlei troep, waarvan je echt en onvermijdelijk gaat rieken, en je je daarbovenop, ook nog zo kaal mogelijk scheert.

 

Terwijl de oplossing zo prettig en plezierig is: je wassen zonder gebruik van zeep, shampoo, of alle andere cosmetische middelen. Daar blijf je het langst en prettigst schoon van, zonder dat je je achter allerlei kunstmiddeltjes hoeft te verschuilen, die vroeg of laat hun eigen onaangename lucht produceren. En wat de hygiëne van een schone was betreft: de kleren luchten is dé manier om kleren fris te houden, en de vriezer is de perfecte plek om bacteriën onschadelijk te maken. En hou op met dat eindeloze douchen plus, daar wordt niemand wijzer van, en zeker het milieu niet.

 

Zo kan Unilever om meer dan een reden haar biezen pakken, met al hun mooie praatjes over het milieu. En met haar alles en allen die die rommel in ons land vrijuit kunnen uitventen. Ze zijn momenteel schadelijker dan kruisraketten, want hun vernietigingskracht is in volle werking en leidt zo onherroepelijk tot de ondergang van onze planeet. En niemand die ze tot de orde roept. We gooien er zelfs goed geld naar toe- al mislukte dat even- terwijl we de btw op groente en fruit, de eerste levensbehoefte- rustig met 50 procent willen verhogen! Waardoor de mensen dat navenant minder gaan eten, zeker de meest kwetsbaren in onze samenleving. Dus kunnen de grote verzepers en verziekers  met de buit gaan strijken. En mensen de boodschap krijgen dat hun gezondheid en die van de hele planeet, afgezet tegen het grote geld, er helemaal niet toe doet.

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: maandag 24 september 2018 17:48
Aan: lezers@gelderlander.nl; redactie.discussie@gelderlander.nl
Onderwerp: Gezond snoepen

 

Gezond snoepen

 

Ellen Willems bevestigt in haar column van zaterdag 22 september precies waarom de claim gezonde snoepjes wel juist is.Alleen de vitamine C ontbreekt in het gedroogde fruit van de ‘notenboer’, wat ik hier geen respectvolle aanduiding acht. Dat de helft van gedroogd fruit uit suiker bestaat komt door het verdwenen gewicht van het water: er is niet meer suiker ingekomen!

Ze vergeet nog bij de voordelen van gedroogd fruit die ze aan het slot wel opsomt, boven gewone snoepjes dat het hier om langzame suikers gaat, die niet rechtstreeks de bloedbaan in schieten, en de moeilijk te weerstane honger naar het volgende snoepje veroorzaken, omdat die suikers dus meteen zijn opgenomen. ‘Fruitsnoep verzadigt dus meer, ook al omdat er echt op gekauwd moet worden, en het is geen frontale aanval op het gebit, omdat de suikers netjes in het vruchtvlees zijn opgeborgen.

En ja, het is snoepen. Maar dan dus verstandig! Dus niet meer dan er wordt geclaimd. Maar wel met een beslissend verschil ten opzicht van gewoon snoep. Het benadert in ieder geval ook de twee stuks fruit per dag, die allengs onbetaalbaar zijn geworden, al vóór de volstrekt idiote en onverantwoordelijke BTW-verhoging van aanstaande 1 januari.

Ik proef vooral dedain in haar stuk onder de kop (W)eten, met daarboven ook nog de kop LEKKER. En dat is gedroogd fruit zeker. Maar ze zet kinderen en ouderen aan hun ‘gewone’ snoeperij vooral niet op te geven, en zelfs eraan te beginnen, dan wel uit te breiden. En daarmee gooit ze het kind met het badwater weg. Want voor alle suikers geldt: gebruik ze met mate. Maar dat zal eerder lukken met de natuurlijke eigenschappen van gedroogd fruit dan met gewoon snoep.

 

Justine Borkes

 

From: justine

Sent: Monday, September 10, 2018 3:07 PM

To: redactie@volkskrant.nl ; lezers@volkskrant.nl  

Subject: Nutopia

 Nutopia

 

Mag John de Mol, al heeft-ie kennelijk toestemming en medewerking van de KNVB, waar de dollartekens ook al in de ogen staan, zomaar tienduizenden camera’s ophangen op amateurvelden, van jong tot oud, en zo onze samenleving ver-utopiseren , ten gunste van zijn toch al dikke portemonnee? Zodat er een Nergens-meer – thuis- kunnen zijn ontstaat, waar alles financieel wordt uitgemolken? En de ouders langs de lijn nog hysterischer worden dan ze nu vaak al zijn? En kinderen nergens meer rustig kunnen spelen? Wat een inbreuk op de privacy permitteert-ie zich! Dat kan toch niet zomaar gebeuren? En wie volgt, waarmee? 

Justine Borkes

 

From: justine

Sent: Saturday, September 08, 2018 4:22 PM

To: brieven@volkskrant.nl ; redactie@volkskrant.nl

Subject: Vragen

 Vragen

 

Het was een hele adequate kop, inclusief het vraagteken, of de Russen tot hun dood zouden moeten werken: de gemiddelde leeftijd van een (mannelijke) Rus is 66 en de pensioenleeftijd zou voor mannen worden opgetrokken naar 65. Een doordenkertje!

Problematisch wordt het pas, nu Jean-Pierre Geelen, toch van huis uit een filosoof, afgelopen zaterdag als ombudsman van de krant, aan het eind van zijn column:Vragen: ja of nee? over koppen met een vraagteken- over de krant van nu schrijft: antwoorden graag, maar niet zoveel vragen.

Maar antwoorden op welke vragen? Een goeie vraag is het beste wat er is, en bevat het begin van een antwoord, maar overtreft een antwoord duizend keer in belangrijkheid. Wanneer we niet telkens weer zo goed mogelijke vragen blijven stellen, komen we nooit tot zo goed mogelijke antwoorden. En dat is alles wat we hebben.

 

Mijn vraag van vandaag: wanneer houdt dat geëzel  met Lili en Howick op? Ik schreef daarover eerder aan de krant:

Vanuit het Europese recht heeft een kind recht op een familie-leven. Nu de moeder in Armenië is opgenomen, vanwege psychische problemen, krijgen de kinderen bij terugkeer dat zeker niet. Wat is er op tegen om, tot de moeder weer is hersteld, hun een vergunning te geven om dat herstel hier, in hun vertrouwde omgeving, af te mogen wachten?

Dat is  een minimaal humane benadering van een hartverscheurende situatie.

Nu blijkt- weer op de vlucht als ze weer zijn- dat ze ook nog grootouders in Wijchen hebben! Als één of beide ouders niet in staat zijn om voor hun kinderen te zorgen, gaan ze toch, bijna automatisch- naar hun grootouders, tot de situatie voor de ouder(-s) weer leefbaar is?

Kom op, Nederlandse regering: toon dat je een hart hebt, waar nu alleen – in veel teveel opzichten-eigenbelang lijkt te huizen!

Gun de kinderen hier hun huiselijke situatie, een familieleven! En stop met die jacht op hen! 

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: donderdag 30 augustus 2018 19:25
Aan: lezers@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

Onderwerp: Thuis

 

Thuis 

De titel van de tv-bespreking over het niet werken van alle media-aandacht rond de Armeense kinderen Lili en Howick om ze toch een verblijfsvergunning te geven, van Haro Kraak van 30 augustus, kan ook een voorlopige oplossing betekenen. Vanuit het Europese recht heeft een kind recht op een familie-leven. Nu de moeder in Armenië is opgenomen, vanwege psychische problemen, krijgen de kinderen bij terugkeer dat zeker niet. Wat is er op tegen om, tot de moeder weer is hersteld, hun een vergunning te geven om dat herstel hier in hun vertrouwde omgeving af te mogen wachten?

Dat is  een minimaal humane benadering van een hartverscheurende situatie. 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 28 augustus 2018 15:36
Aan: lezers@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl
Onderwerp: Kijk- en luistergeld

 Kijk- en luistergeld 

Koos van Driel denkt in zijn ingezonden brief van 28 augustus wel heel goedkoop te kunnen scoren met zijn hobbyistentheorie over de publieke omroep, geldend dus voor alles wat met overheidsgeld- ons geld- wordt betaald. Het illustreert ook hoe verwoestend de afschaffing van het apart innen van het kijk- en luistergeld uitwerkt. Niet alleen kort de overheid lustig het destijds afgesproken percentage van de begroting hiervoor, ze mengt zich al doende ook voortdurend en desastreus in wat een onafhankelijke, door de kijkers en luisteraars betaalde algemene omroep zou moeten zijn.

 

Dus terug met het apart geïnde luister- en kijkgeld, weg met de reclame, die ons nog eens een keer met onze tijd en aandacht laat betalen, en mensen- ook de allerjongsten- opzadelt met hebzucht en rolbevestigende troep. En weg met die overheidsbemoeiing. Een redelijk bedrag, conform het destijds afgesproken percentage, over alle volwassenen in Nederland omgeslagen. Waarbij kijkers en luisteraars in het beleid worden betrokken en gehoord. Zodat de gotspe, dat de afhankelijkheid van reclameterugloop zou leiden tot het schrappen van informatieve programma’s, naast het al het even absurde verbod op amusementsuitzendingen, teniet wordt gedaan.  

Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: donderdag 16 augustus 2018 15:45
Aan:
redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Loont meppen?

 

Loont meppen?

 

Wat een curieuze vraagstelling in Klopt dit wel?, van Tomas van Dijk. van dinsdag 14 september: ‘Spinnen mannen- evolutionair gezien dan- garen bij geweld tegen vrouwen?’ Als we dat evolutionair gezien- hoe bewijs je zo iets?- eraf halen, dan levert het meppen een kwart meer kinderen op bij de geslagen vrouwen, in het jaar na de meppartij. Ze zit dan kennelijk weer(?) meer onder de plak, en van de man uit gezien loont zo’n 25% meer nageslacht, door een feitelijke verkrachting, natuurlijk geweldig, en zo zet het artikel dus impliciet aan tot meer geweld tegen en onderdrukking van vrouwen.

Wiens verborgen agenda is met deze flut-vergelijking gediend? Niet die van vrouwen in ieder geval!

 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: woensdag 15 augustus 2018 15:17
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Exit Brexit!

 

Exit Brexit! 

Het dagboekfragment op de Dag in Dag uit-pagina van 15 augustus, van Vera Britain, over het einde van de oorlog met Japan, door hun capitulatie na het gebruik van de atoombom door de Amerikanen, onderstreept nog eens de waanzin van de Brexit. Moeten alle, in de rest van Europa voor onze vrijheid gesneuvelde Britse militairen, uit Wereldoorlog I en II, ook worden gerepatrieerd naar het zich isolerende eiland, dat met een enkelvoudige meerderheid van een referendum zo’n diep ingrijpende beslissing kon nemen, opgeruid misschien ook wel door de Russen, die natuurlijk, net als bij de VS, alle belang hebben bij een verzwakt en verdeeld Westen?

Terwijl we al opgescheept zitten met een andere geallieerde, Trump, die ook al aan vaandelvlucht doet, en gewoon kan toegeven handjeklap te hebben gespeeld met de Russen om aan de macht te komen, zonder dat hij daarvoor wordt afgezet? En wat doen we met de voor onze vrijheid gesneuvelde Amerikaanse militairen? En hoe verweren wij ons tegen de sluipmoordenaars van onze democratie, vermomd als Facebook cs. die onze tijd en aandacht stelen, tot er niets meer van ons als persoon over zou blijven? 

Het is de hoogste tijd om de gelederen te sluiten, in plaats van alle kanten uit te stuiven, behalve de goeie! En de aanstichters van deze Brexit-ellende hebben allang de benen genomen!

 

Groot Brittannië, keer op uw schreden terug! Wij, het nog wel vrije Westen, kunnen niet zonder jullie!  

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 12 juni 2018 14:03
Aan: brieven@volkskrant.nl; redactie@volkskrant.nl

Onderwerp: De zwakste schakel
 

Geachte redactie,

 

Hanneke Lambeck geeft in haar brief van 12 juni Openingstijden musea, pijnlijk duidelijk aan wat de zwakste schakel is van de musea: het, overigens zeer gewaardeerde, vrijwilligersleger. Maar wat zullen verruimde openingstijden het aantal verhogen van mensen die dit maar wat graag zouden doen, maar nu niet in het tijdslot vallen!

En wat een verlies nu dus aan potentiële bezoekers, juist dus ook onder wat oudere mensen met veel belangstelling en besteedbare tijd. En wat een vermindering van het fileleed zou een ruimere openstellingstijd betekenen. En veel meer vrijwilligers zouden dus beschikbaar zijn, de kurk waarop menig museum drijft.   

Hoe kortzichtig dus van haar. En misschien is zo ook wat bijziend, want mijn voornaam eindigt toch echt met een e. Geen hij dus, maar een zij.  

Justine Borkes

 

-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: dinsdag 12 juni 2018 11:34
Aan: justine <presario10@freeler.nl>; Peters <wwpeters@planet.nl>
CC: info@concertzender.nl
Onderwerp: aanvulling: leve de concertzender: Radio 4 een verloren strijd!

 

dag, 

ik moet er wel aan toevoegen dat dat arme radio 4 er ook niet alles zelf aan kan doen: de politiek voert dodelijke aanvallen uit op de hele publieke omroep, door ons kijk- en luistergeld in te pikken! en dat moet natuurlijk worden gestopt, en dat is ook een kwestie van niet op de vvd stemmen, de grote kijk- en luistergelddief sinds het jaar van de eerste brieven, 2010! 

met vriendelijke groet! 

justine borkes 

-----Oorspronkelijk bericht-----

From: justine

Sent: Monday, June 11, 2018 9:13 PM

To: Peters

Cc: presario10@freeler.nl ; info@concertzender.nl

Subject: leve de concertzender: Radio 4 een verloren strijd!

 

dag, 

uw mail is inmiddels meer dan 8 jaar oud, maar bij het opschonen van mijn mailbox kwam ik  haar weer tegen. ik heb de strijd inmiddels al lang

opgegeven: het wordt alleen maar erger, en ik ben gelukkig terecht gekomen bij de concertzender, die soms wel de hemel op aarde lijkt! en alle afgeschafte programma's met liefde heeft overgenomen, plus nog veel meer.

maar ze zit verschrikkelijk verlegen om vrienden voor het leven: met periodieke schenkingen dus, die ook nog volledig aftrekbaar zijn van de belastingen! en zo zekerheid geven dat de vrienden vrienden blijven! ik hoop tenminste dat ze dat nu beter hebben gefaciliteerd voor hen die toch al hun vrienden zijn, en nieuwe vrienden! (sem de jongh, leest u mee?) 

huiver en luister!!! en houd ze in leven!!! en spread the news!!!

 

met vriendelijke groet!!! 

justine borkes

 

-----Oorspronkelijk bericht-----

From: Peters

Sent: Sunday, March 21, 2010 9:44 PM

To: postmaster@bindingen.nl

Subject: Radio 4

 

Geachte mevrouw Borkes,

Bent u de Justine van de ingezonden brief in NRC CS van 19.03?

Zo ja, leest u dan maar verder.

Uw standpunt is ons uit het hart gegrepen. Met andere woorden de publieke zenders moeten programma's maken met publiek geld, dat is uw en ons geld.

Het heeft er alle schijn van dat de extra reclame inkomsten geliefd zijn bij de omroepbazen en -medewerkers om slarissen te kunnen toucheren die een veelvoud zijn van de Balkenende-norm. Dit wordt verantwoord met een vals argument: we kunnen alleen kwaliteit leveren door de hoge reclame-inkomsten.

Wij denken dat een transparant systeem van bekostiging van de publieke omroep een harde eis moet zijn. De belasting en bijdrage-betaler moet weten wat er met zijn geld wordt gedaan. Sterker nog moet de producten krijgen waar zijn voorkeur naar uit gaat.

Ons ideaal: een publieke omroep zonder reclame - een kwalitatief hoogwaardig aanbod - wij denken dat de meerderheid daarvoor wil betalen wat het moet kosten - zonder reclame - goede radio en tv exclusief commerciele storingen.

Het lijkt er op dat velen die mening zijn toegedaan. Wat er nodig is:

druk van uit het publiek en vervolgens vanuit de politiek.

Wij willen wel meedenken hoe we macht kunnen organiseren om het bestaande bestl open te breken.

Het moet en kan anders.

Wiel Peters - Detty Heusschen.

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 19 mei 2018 15:49
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Digitale krant slikt papieren op
 

Digitale krant slikt papieren op 

Een hele pagina in OPINIE van zaterdag 19 mei over de verdere digitalisering van de Volkskrant, die ten behoeve van digitale achterblijvers wat wordt bijgesteld, maar geen woord over niet-digitale lezers- die kennelijk worden beschouwd als een toch wel snel uitstervend ras- die met aanstaande maandag, Tweede Pinksterdag, doodleuk al twee volwaardige, nu alleen nog digitale kranten, door de neus geboord krijgen.

Volgens mij hebben wij ook recht op de papieren versie van die krant: zo is het de wereld op z’n kop. Dus graag nog na-bezorging, met voor de puzzels de uitslagen erbij.  

Justine Borkes 

philippe remarque schreef in de Volkskrant:

Papier achtergesteld?

Bij onze digitale vernieuwing kunnen papieren lezers zich ongemakkelijk voelen. ‘Geen woord over niet-digitale lezers - die kennelijk worden beschouwd als een toch wel snel uitstervend ras - die met aanstaande maandag, Tweede Pinksterdag, doodleuk al twee volwaardige, nu alleen nog digitale kranten, door de neus geboord krijgen. Volgens mij hebben wij ook recht op de papieren versie van die krant: zo is het de wereld op z’n kop’, schreef Justine Borkes naar de krant. Gelukkig kon ik deze vaste briefschrijfster, trouwe lezeres en lieve vrouw (ik heb haar een keer ontmoet in De Rode Hoed) geruststellen: ‘De artikelen uit die extra pinkstereditie staan grotendeels dinsdag in de papieren krant. We hebben verschillende verschijningsvormen, en digitaal verschijnen de artikelen soms eerder, maar de inhoud is dezelfde. Als lezer van de papieren krant krijg je vrijwel alles en mis je weinig. Alleen video’s en podcasts en dergelijke, en soms artikelen die overdag actueel zijn maar de krant niet halen. De schade valt dus reuze mee.’ Tussen Justine en mij is het weer goed.

 
 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 19 mei 2018 15:49
Aan: redactie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Digitale krant slikt papieren op

 

Digitale krant slikt papieren op

 

Een hele pagina in OPINIE van zaterdag 19 mei over de verdere digitalisering van de Volkskrant, die ten behoeve van digitale achterblijvers wat wordt bijgesteld, maar geen woord over niet-digitale lezers- die kennelijk worden beschouwd als een toch wel snel uitstervend ras- die met aanstaande maandag, Tweede Pinksterdag, doodleuk al twee volwaardige, nu alleen nog digitale kranten, door de neus geboord krijgen.

Volgens mij hebben wij ook recht op de papieren versie van die krant: zo is het de wereld op z’n kop. Dus graag nog na-bezorging, met voor de puzzels de uitslagen erbij.  

Justine Borkes 

 

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zaterdag 12 mei 2018 16:49
Aan: forum@vpro.nl
Onderwerp: Verdienen aan ons publieke amusement

 

Verdienen aan het publieke amusement

 

De Werkgroep Classificatie bij de NPO, waarover Hugo Blom in zijn column Eindig,  in de VPRO gids nr 19 schrijft, is geen onschuldig tijdverdrijf, maar een poging ons, het betalend publiek, het publieke amusement door de neus te boren, en ons nog verder uit te leveren aan de commercie, die met onze tijd, en hun bewuste gebrek aan kwaliteit wel raad weten. Bij de Publieke Omroep zijn we al- ook door de vpro- beroofd van de aftiteling, ten koste ook van de makers en spelers- is dat geen beroving van de artistiek eigendomsrecht?- maar ook van de beleving en verwerking van de kijkers. Maar de inbreuk in onze beleving en aandacht mag en moet dus nog verder gaan. Dan betalen we dus én voor de Publieke Omroep al met onze kostbare aandacht en tijd, want de reclame neemt daar ook afschrikwekkende proporties aan- én met nog meer van onze tijd en kwaliteit van leven bij de commerciëlen, waar de deze nog meer mogen laten zien dat wij er als publiek, als persoon dus, steeds minder toe doen.

Langzamerhand verdwijnen we dan ook als persoon uit beeld, en blijven we over als commercieel object. waar in de toekomst alleen nog maar meer aan verdiend moet worden. we zijn dan koop-vee voor de commercie, waar de Publieke Omroep, via de politiek, ons helemaal aan het uitleveren is. Het plezier is verdacht gemaakt. Het songfestival ook naar de commerciëlen? En het voetbal er maar meteen achteraan? een verdubbeling van de kijktijd!

Deze heilloze weg moet worden verlaten: weg met de reclame op de Publieke Omroep. die sluwe dief van onze tijd en aandacht, het kostbaarste wat wij als mensen hebben- en gewoon een totaalprogrammering, met voor elk wat wils, zoals de Publiek Omroep is bedoeld en waarvoor ze door ons ook wordt betaald. Te beginnen dus weer met duidelijk kijk- en luistergeld, zodat ze uit de politieke bemoei-sfeer wordt gehaald. Het BBC model dus.

Anders zijn we wel erg aan het einde van ons Latijn, en nog verdacht gemaakt ook in ons volledig- dus ook met een diepe amusement-behoefte- mens kunnen zijn. Zodat wij niet met elke pixel worden verkocht en uitgeleverd.

NPO let op onze en uw zaak, voor het definitief te laat is! Wij zijn van ons zelf al eindig genoeg! 

Justine Borkes

 

Van: justine <presario10@freeler.nl>
Verzonden: zondag 18 maart 2018 19:56
Aan: opinie@volkskrant.nl; brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Gedichten zijn taal

 Gedichten zijn taal 

Tegenover Kunstkunst staat Levenskunst in al haar vormen- Aleid Truijens Kunstkunst, 17 maart - en het is dus van levensbelang dat kinderen er van het vroegst mogelijke moment mee vertrouwd raken. Spil daarvan is de taal in al haar vormen ook. En in het hart daarvan staan gedichten, taal in haar meest bijzondere en meest sprekende vorm. Die je eigen maken, door gedichten uit je hoofd te leren, te zingen, in welke vorm dan ook, is de slagader van ons bestaan van zuurstof voorzien, en een schat die je je leven lang kan en zal vergezellen, en je telkens weer zal kunnen verrassen en ontroeren. Onmisbaar en onvergelijkbaar met wat dan ook. Dus binnen en buiten het onderwijs verdienen ze de hoogste prioriteit terug te krijgen, vanaf het vroegste begin, tot in de lengte van dagen. 

 

Justine Borkes

 

Van: justine
Verzonden: vrijdag 2 maart 2018 15:07
Aan:
opinie@volkskrant.nl

Onderwerp: Een beetje dom!

Een beetje dom!

 

Arne van Mourik dist, in zijn vuur de damsport te verdedigen- Damcultuur, 2 maart - een akelig vooroordeel op, namelijk dat onder andere middenstanders, minder intelligent zouden zijn. Scholing veronderstelt intelligentie, maar is er niet de oorzaak van. Zijn betoog is daarvan juist een klinkend voorbeeld.

 

Justine Borkes

 

Van: justine [mailto:presario10@freeler.nl]
Verzonden: zondag 25 februari 2018 16:32
Aan: opinie@nrc.nl
Onderwerp: Het referendum

 

Het referendum

 

Het heeft iets van de balk en de splinter: nergens, ook vrijdag 23 februari niet in de hoogopgeleide- vooral witte(?) mannen- uitslag van het lezersonderzoek van de NRC, staat dat een referendum nooit mag gaan over zaken die een grondwettelijke dimensie hebben, zoals bijvoorbeeld het Brexit-referendum. Zo’n uitslag mag nooit per enkelvoudige meerderheid, van misschien ook nog maar de helft plus 1- stemmers doorslaggevend zijn. Ook de parlementaire ‘bevestiging’ ervan ging niet met een twee derde meerderheid, onder twee regeringen, in beide parlementen. Volksopjutters , die soms alweer met de noorderzon zijn vertrokken, hebben zo hun slag kunnen slaan, de aanzienlijke en, zoals toegegeven, niet te overziene gevolgen aan anderen overlatend, die nu dan ook met de gebakken peren zitten.

Dat geeft een referendum ten onrechte een slechte naam. Daar moeten dus duidelijke afspraken over komen. Om dit soort wantoestanden te voorkomen hebben we juist een parlementaire democratie, met een bezinningsstructuur en een evenredige vertegenwoordiging. Het Europese hof kan, mijns inziens, op dit  grondwettelijk argument, het hele Brexit- referendum ongeldig verklaren.

 

Justine Borkes

 

Van: justine [mailto:presario10@freeler.nl]
Verzonden: zondag 4 februari 2018 17:09
Aan: brieven@volkskrant.nl
Onderwerp: Het ‘hoogste’

 

Het ‘hoogste’

 

Baukje Koolhaas illustreert met haar ‘gedicht’ Gemompel precies , ben ik bang, wat Kees ‘t Hart bedoelt met zijn kritiek op het gebrek aan hedendaagse poëzie. Maar dat zij, om haar betoog kracht bij te zetten, regels van Martinus Nijhoff misbruikt, die juist gaan over wat poëzie nu eigenlijk zou zijn, en diens benadering ervan verder helemaal weglaat, is toch wel beneden ieder peil. En om een schijntegenstelling te creëren tussen het hoogste van Kees ‘t Hart en haar binnen en buiten enzovoort, is een miskenning van wat hij in zijn tekst beweert. Het hoogste zit voor hem niet in het onderwerp, maar in de benadering van welk onderwerp dan ook. Dat er een verschil in opvatting over poëzie- voor haar gemompel- ‘een steeds herhaald niet noemen’? aan ten grondslag ligt, mag niet leiden tot een schijntegenstelling tussen ‘hoog’ en ‘laag’, zoals ook nog eens ten overvloede geïllustreerd door Bas Schoot! Die maakt echte poëzie verdacht en elitair. Terwijl we die harder dan ooit nodig hebben, als het wonder- dat het is- dat ons leven stem geeft. In welke vorm dan ook.

 

Justine Borkes

 

 

Van: justine [mailto:presario10@freeler.nl]
Verzonden: woensdag 17 januari 2018 13:30
Aan: brieven@volkskrant.nl; ombudsman@volkskrant.nl; p.remarque@volkskrant.nl; s.witteman@volkskrant.nl
Onderwerp: Re: Een beetje moralistisch?

Geachte ombudsman,

 

Hieronder treft u mijn mailwisseling –minus de standaardafwijzing- met de Volkskrant aan met betrekking tot de brief weer, van afgelopen maandag, van Sander Kok, Amsterdam, getiteld Ironie, waar weer geen spoortje ironie in zit. Want ook zijn bedanken van Sylvia Witteman kan hij wel op zijn blote knieën doen: haar analyse was precies zoals hij het omschrijft, en verschafte hem het podium- zie brief Philippe- van weer een zouteloze verdediging op oneigenlijke gronden van zijn eerste brief. Als mensen zonder gevoel voor ironie niet meer naar musea mogen is hij de eerste die voor een levenslange uitsluiting in aanmerking komt.

Hij heeft nu toch maar mooi het laatste woord, met zijn ‘ironie’, zijn ‘experiment’ en zijn ‘beetje elitair’ zijn. En dat acht ik onterecht, ten opzichte van alle mensen die hij toch maar even experimenteel(!) beledigde, en vooral voor Sylvia Witteman, die hem haarfijn, en terecht fileerde. Maar zij kan zich niet verdedigen tegen deze mannen-onder-elkaar-houding. Ik ben het dan ook totaal oneens met het niet plaatsen van mijn brief, die ik dus met boven en onder genoemde redenen graag toch opgenomen wil zien. Want ik acht dit ‘beetje elitaire gedrag’, dat ook uit brief twee spreekt, volstrekt uit den bozen, en de Volkskrant onwaardig. Het riekt naar Amsterdamse opschepperij over de rug van anderen. Een soort psychologische #me too.

Ik heb er overigens een i uit gehaald: niet die zak, maar de zak. En chapeau voor de column van Sylvia, die was echt subliem.

 

Met vriendelijke groet, 

Justine Borkes 

  

hoi philippe,

 

hij pakt sylvia ook keihard aan, weer zonder enige ironie. hij zou op zijn eigen criteria geen museum meer in mogen! en ze kan er zich niet tegen verweren, want een suggestie kun je niet weerleggen. daarom heb ik die brief geschreven.

en ja, mijn brief wordt niet geplaatst! en ik heb stellig de indruk dat mannen in de brievenrubriek de voorrang krijgen. jij hebt daar eens onderzoek naar gedaan. maar 60% mannen tegen 40% vrouwen, dacht ik. maar de clou is natuurlijk hoeveel mannen en vrouwen respectievelijk schrijven, en hoeveel daar verhoudingsgewijs van worden geplaatst. en 60/40% is natuurlijk een scheve verhouding, tenzij er zoveel meer mannen zouden schrijven!

 

maar ik waardeer je houding. tenslotte was het, indirect, ook een aanval op jou! ik vind het daarom ook heel netjes dat ze jou eerst hebben geraadpleegd. Daarmee is die suggestie in ieder geval weggenomen! 

met hele hartelijke groet! 

justine

 

From: Philippe Remarque

Sent: Monday, January 15, 2018 4:21 PM

To: justine

Subject: RE: Een beetje moralistisch?

 

Ha Justine,

Die man werd keihard aangepakt door Sylvia. In zo’n geval bieden wij bij de brievenrubriek de gelegenheid tot weerwoord. Gevraagd om advies door de chef opinie heb ik gezegd dat we het moesten plaatsen.

 

Vriendelijke groet,  

Philippe Remarque

Hoofdredacteur

 

From: justine

Sent: Monday, January 15, 2018 3:41 PM

To: brieven@volkskrant.nl

Subject: Een beetje moralistisch?

 

Een beetje moralistisch?

 

Misschien was het handig geweest als Sander Kok in zijn weer geplaatste brief, onder de titel Ironie, had uitgelegd waaruit die ironie bestond in zijn ‘beetje moralistische stuk’, over de, in zijn ogen teveel en te onnette mensen, die tegenwoordig zomaar het gore lef hebben om ook musea bezoeken. Die mogelijkheden tot ironie- het licht spottend beweren van het tegendeel van wat je eigenlijk wilt zeggen- ontbreken in zijn zogenaamde experiment. Nu werken deze drie termen als een vluchtweg, een schaamlap, waarbij hij, superieur als hij zich nou eenmaal voelt, Sylvia Witteman, vanwege haar haarscherpe analyse, ook nog even onder uit de zak wil geven. Wel een goeie vriend overigens, die hem op dit dwaalspoor zette. Met dank aan de Volkskrant, die deze onzin ook nog plaatste. Teveel mannenmoraal op die brievenredactie?

 

Wat de grote bezoekersaantallen betreft: als de musea ook ‘s avonds hun deuren zouden openstellen, was de spreiding van bezoekers veel beter. Nu wordt iedereen gedwongen daar vóór vijf uur aanwezig te zijn geweest. Dat is pas een elitaire dictatuur!  

Justine Borkes

 

Van: justine [mailto:presario10@freeler.nl]
Verzonden: vrijdag 12 januari 2018 20:24
Aan: didu@volkskrant.nl
Onderwerp: Hercules

Geachte ombudsclown,

 

Een paar weken geleden was er een klacht over een filippine, waarin één letter fout stond in de puzzel. U honoreerde die klacht, wat ik een beetje flauw vond. Van twee kanten: de fout was namelijk de maandag erop netjes hersteld. Maar nu bleef het van alle kanten oorverdovend stil, toen de twaalf werken van Hercules werden toegeschreven aan Heracles. En dat is, denk ik, pas echt erg.

 

Met vriendelijke groet, 

Justine Borkes

 
-------- Doorgestuurd bericht --------
Onderwerp: Edelman bedelman
Datum: Wed, 20 Dec 2017 16:19:27 +0100
Van: justine <presario10@freeler.nl>
Antwoord-naar: justine <presario10@freeler.nl>
Aan: redactie@volkskrant.nl, brieven@volkskrant.nl
 
Edelman Kloof
 
Eppo van Nispen, die met zijn volledige naam in de krant van maandag 18 december staat, heeft een vrouw die Carola van Nispen zou heten, zonder enige toevoeging, en zonder volledige achternaam en de titel waar hij zo prat op gaat, en die hij tot de laatste druppel uitbuit, op zijn eigen schalkse wijze. Door zich als een paljas te gedragen zou hij zo de kloof tussen adel en plebs overbruggen, volgens Pieter Klok in zijn Stekel van 19 december. Maar hij accentueert die alleen voortdurend, het is namelijk de reden zelf dat hij overal mee wegkomt.
Dat hij iedereen wat wijsmaakt met zijn zogenaamde bescheidenheid blijkt wel uit zijn vooropstellen van zijn zoons- vier nog wel, halleluja- en het daarmee achterstellen van zijn enige dochter: zij kan immers de naam- lees titel- niet doorzetten! Hij is het bewijs zelf dat het de hoogste tijd is een vererving en een naamgeving via de vrouwelijke lijn in te voeren, waar die van de man aan kan worden vastgekoppeld, om van dit gekwats en voortrekkerij af te komen, waarbij vrouwen altijd het onderspit delven.
En wat is de eigen naam van Carola van Nispen? Vast geen adellijke, anders was die wel vermeld.
 
Nee, mijnheer is een ongelooflijke ijdeltuit, een kale jonker, waarbij ik mij ook nog afvraag of een jonker überhaupt een edelman kan worden genoemd. Hij gedraagt zich in ieder geval als een enorme parvenu. Met een act waar Pieter Klok, toch de plaatsvervangend hoofdredacteur, ook nog eens met open ogen intuint.
  

Justine Borkes

 
justine <presario10@freeler.nl>
redactie.discussie@gelderlander.nl
redactie.nijmegen@gelderlander.nl

GEACHTE REDACTIE,

 
IK HEB VOOR DEZE BRIEF OOK EEN GEDEELTE VAN EEN EERDERE BRIEF AAN U GEBRUIKT, DIE OP MIJN WEBSTE STTAT, WWW.BINDINGEN.NL KRITISCH WERK.IK KREEG HEM NIET UIT DEZE MAIL VERWIJDERD!
 
Arm, donker Nijmegen
 
Camera’s op hoeken van Vlaamsegas luidde de titel van een artikel, afgelopen donderdag 30 november, op de voorpagina van het katern Nijmegen. Het artikel eindigde met een plan om voor meer licht te zorgen in de Tweede Walstraat, wat nog enkele maanden in beslag zou nemen, volgens wethouder Ben van Hees. Maar Nijmegen hoeft de bestaande verlichting, die ze bijna half, dan wel helemaal uitlaat, alleen maar- als een noodzakelijk begin- aan te doen. Want overal in Nijmegen is de verlichting enorm teruggeschroefd, tot grote frustratie van vooral fietsers, maar zeker ook van andere weggebruikers, zelfs als het niet regent: het verkeer is daar enorm door gedupeerd. De prachtige nieuwe ontsluiting, met name voor fietsers, van de Graafse Brug, wordt ‘s avonds volkomen teniet gedaan, doordat alle lampen op de brug blijven uitgeschakeld. Een klacht van mij over de levensgevaarlijke situatie bleek een week later gehonoreerd met één lamp aan bij de Willemsweg, richting stad uitwaarts. Men is er dus van op de hoogte, maar geeft er de voorkeur aan de situatie, die werkelijk bloedstollend is, zo te laten. De Aldi is per fiets ‘s avonds niet meer te bereiken.
Datzelfde geldt trouwens voor de Aldi in Brakkenstein: omdat de verlichting op de Houtlaan minimaal is, mis je de afslag. De weg terug naar de stad dan maar, bleek vanaf de Houtlaan tot het Radboudziekenhuis, helemaal in het donker gehuld. Werkelijk doodeng, want ook nog een fietspad voor twee  richtingen.
Maar terug naar de Vlaamsegas:

Welk licht krijgen we nog in de nacht in de stad Nijmegen zelf aangeboden? Vanaf 21 uur gaat minimaal de helft van de lantaarnverlichting overal uit- vlak na het ingaan van de wintertijd was het op donderdagavond in de stad al om acht uur op de nachtstand- en wordt Nijmegen een sombere spookstad, ideaal voor het uithalen van duistere zaakjes.  Nijmegen creëert dus zelf haar duistere kant, waar menig kwaadwillende flink van profiteert, voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen

Als Nijmegen eens zou beginnen haar stad gastvrij en licht te maken, zouden al heel wat kwade zaakjes als sneeuw voo r de zon, verdwijnen. Nu draaien iedere avond politieauto’s met veel machtsvertoon de duistere Vlaamsegas-omgeving in. Waarom niet beginnen met gewoon handhaven van de verkeersregels, met de platte pet? Dus auto’s bekeuren met maar een koplamp aan- zo’n 20 procent- met te hoge snelheden, met geen richting aangeven en zinloze rondjes rijden, en mensen die high zijn, uit hun auto halen en die auto, in het ergste geval, in beslag nemen? Handhaving alleen zou al een hele verlichting betekenen! En zou ook eerder begrepen worden, waardoor een gesprek op gang kan komen. Want de huidige acties zijn ook heel duister en dus ook bedreigend, voor iedereen! En dus ook heel contraproductief ben ik bang.

Maar ook de goedwillenden worden met deze duisternis opgescheept. Met vroeger is het een verschil van dag en nacht, zowel letterlijk als figuurlijk. En ook dat bedreigt ons gevoel van veiligheid en geluk. Wat een geluksgevoel is er verloren gegaan! Dus draai aan die lichten. Ze zijn er gewoon, en verlos ons van die vreselijke duisternis. Misschien helpt die duisternis het het milieu. Maar het is desastreus voor ons mensen. En letterlijk levensgevaarlijk!

 

Justine Borkes

 
Datum: Tue, 28 Nov 2017 14:55:59 +0100
Van: justine <presario10@freeler.nl>
   
Aan: redactie@volkskrant.nl, brieven@volkskrant.nl
Luister- en kijkgeld
 
Zonder reclame, zoals Raoul du Pré zijn redactioneel commentaar op de eerste pagina van Opinie&Debat van 28 november noemt, over het steeds meer wegvallen van reclame-gelden bij de publieke omroep, en minister Slobs onwil dat te compenseren, heeft een goede bedoeling, waar ik het mee eens kan zijn, namelijk een publieke omroep zonder reclamevervuiling, maar een verkeerd uitgangspunt. De Publieke Omroep wordt niet betaald van ons belastinggeld, maar beroofd van ons luister- en kijkgeld. Het wordt tijd dat de politiek de hierover gemaakte afspraken indertijd nakomt. Dan kun je pas spreken van een eerlijk speelveld. Zo speelt iedereen vals. En de publieke omroep is daartoe gedwongen, door wat haar, en ons, rechtens is onthouden.

 

Justine Borkes

 
Onderwerp: Re: Framing Arjen Lubach zonder reageermogelijkheid?
Datum: Thu, 2 Nov 2017 15:04:58 +0100
Van: justine <presario10@freeler.nl>
Aan: ombudsman@volkskrant.nl
CC: p.remarque@volkskrant.nl,redactie@volkskrant.nl, brieven@volkskrant.nl
Geachte Jean-Pierre van Geelen, hoi Philippe,
 
Nu ik anderhalve week na dato een niet-plaatsingsbericht krijg voor mijn laatste brief, wil ik toch nog eens op deze kwestie terugkomen, in een soort samenvatting. De Volkskrant was en stond dat week end ‘vol’ van Arjen Lubach. De lezer moet dan ook een ventiel hebben om hierop te reageren, in casu bijvoorbeeld, een ingezonden brief. Er werd er niet één over dit zwaar aangezette onderwerp geplaatst, terwijl mijn brief bijvoorbeeld kort en ter zake doende was, en kritisch op een adequate manier. Dat bleek ook uit vele reacties elders in de pers, met name over zijn opvatting, een week later, over homeopathie. De brief bewees ook dat er geen sprake was van een willoze volgeling. Ik voelde me door die veronderstelling persoonlijk beledigd: je lezers wegzetten als volgelingen, van een moderne dominee, zonder wil of eigen opvattingen,  is niet netjes, om het zachtjes uit te drukken. En dan vervolgens geen enkele reactie van diezelfde lezers toelaten is bijna onfatsoenlijk, de Volkskrant onwaardig. Dat is precies wat ze Arjen Lubach verweet!
Het argument van Philippe, dat de Jan-Roos-vraag op de voorpagina, uit de NRC kwam: de vraag stond niet tussen aanhalingstekens, en je mag toch niet van je lezers veronderstellen dat ze allemaal ook de NRC paraat hebben.
De ’conclusie’, die geen conclusie was, maar een vooroordeel, stond in de vet aangezette titel van het artikel: de ondertitel was een wel een goeie kop geweest.
 
Kortom, grote missers al met al, die geen schoonheidsprijs verdienen.
 
Met hartelijke groet anyway,
 
Justine Borkes
 
 

TERUG